Marco & Marjolein in Suriname

Ons leven met de Wajana's

28 april 2017
door MJS
4 reacties

Elke dag is een wonder

Wat zijn we gastvrij onthaald bij de familie Endigeri in Los Romas #1 in Trinidad. We kwamen er al snel achter dat we de slaapkamer van de ouders gekregen hadden. Hun dochter Supriya heeft ons heel veel van Trinidad laten zien door onze chauffeur te zijn.

 

Wat hebben we een mooie plekjes gezien en bijzondere mensen ontmoet. We hebben genoten! Marco heeft opnames gemaakt, heel veel opnames gemaakt om daar een ‘promotiefilmpje’ voor geïnteresseerden voor World Team van te maken. Daar heeft hij de afgelopen paar dagen heel wat edit uren in zitten, maar nu is het filmpje af en kan hij met een opgeruimd gevoel aan zijn Amerika en Canada reis beginnen.

Het is heerlijk om na een aantal klus- en reisweken weer op honk te zijn. Fijn om rustig aan de voorbereidingen voor Marco’s volgende reis te kunnen werken. Heel veel is al lang voorbereid: vliegtickets zijn gekocht, hotelkamers geboekt en een aantal keer een auto gereserveerd. Dit wordt een bijzondere reis, we weten het zeker. Ons hart klopt vol verwachting om te ontdekken wat Gods plan hierbij is. De komende 4 ½ week staan bol van de ontmoetingen voor Marco en Ipomadi, de Wajana chief van de Lawa rivier.

Marjolein blijft in Lawa. Zij heeft er behoefte aan om weer verder met de taal en de cultuur van de Wajana bezig te zijn. Daarnaast wil ze graag de leiding van het vrouwen-, tiener- en kinderwerk trainen in het maken van bijbelstudies. Komend weekend komt er eerst bezoek uit Paramaribo: een van de MAF piloten met zijn gezin en bezoek. Dan is Marjolein niet meteen ‘alleen’. Bovendien geeft het weer een mogelijkheid om wat van onze spullen vanuit de stad op een eenvoudige manier hier te krijgen. Heel fijn!

De avond voordat Marco zou vertrekken ontdekten we gelukkig net op tijd, dat de stroompaal voor ons huis aan het omvallen ging. De kabel trok de paal van ons huis af waardoor onze aansluitlijn al helemaal strak stond. We wilden natuurlijk voorkomen dat de kabel zou knappen. Dus hulp gevraagd en een provisorische oplossing gevonden.

De Paasconferentie in Apetina is erg goed verlopen, hoorden wij toen we op Lawa aankwamen. Er waren 30 Apalai uit Brazilië gekomen. Zij hebben er een week of 6 over gedaan, per kano en te voet door het oerwoud, om in Apetina te komen. De mensen van Apetina zijn met een kano een heel eind stroomopwaarts gegaan, over 7 grote stroomversnellingen, om hun gasten op te halen. Dit alles kost veel liters brandstof voor de buitenboordmotor. We hoorden dat er geen brandstof en geen geld meer was om de mensen terug te varen naar de plek waar ze te voet de overtocht maken naar de rivier in Brazilië. Dertig extra monden voeden is voor het dorp ook niet eenvoudig, dus werd gevraagd of wij konden helpen.

Op Lawa waren nog precies twee vaten gasoline. Dankzij de MAF konden die vaten gratis in Apetina komen. Zo is er weer brandstof om de Apalai met het Goede Nieuws wat ze op de Paasconferentie gehoord hebben, naar huis te laten gaan zodat ze het met hun volksgenoten kunnen delen.

Reisschema Marco en Ipomadi:
27 april Lawa – Paramaribo
30 april Paramaribo – Port of Spain – Houston – Denver
1 mei ’s nachts met de auto van Denver naar Estes Park voor de Alteco conferentie
1-5 mei Alteco conferentie
5 mei met de auto van Estes Park naar Denver.
6 mei Denver – Detroit- Philadelphia
6 – 10 mei Philadelphia – hoofdkantoor van World Team
10 mei Philadelphia – Detroit – Minneapolis- Winnipeg
10 – 16 mei Winnipeg kennis maken met de first nation people van Canada. Spreken in verschillende kerken.
16 – 17 mei met de auto van Winnipeg naar Edmonton, overnachten in Sasketoon
17 – 21 mei Edmonton – bezoeken jeugdconferentie van first nation people. Spreken in verschillende kerken.
21 mei Edmonton – Winnipeg
22 – 24 mei Winnipeg ontmoeting met bestuur NEFC (kerkgenootschap van first nation people)
24 mei Winnipeg – Toronto
25 mei Toronto ontmoeting World Team kantoor Canada. Ontmoeting met kandidaten voor Lima Peru.
26 mei Winnipeg – Barbados – Port of Spain – Paramaribo
29 mei Paramaribo – Lawa

11 april 2017
door MJS
4 reacties

Manaus

We kijken met veel voldoening terug op de afgelopen twee weken. De dagen zijn voorbij gevlogen! We hebben mooie mensen ontmoet, inspirerende gesprekken gehad en veel geleerd over het leven van migrerende indianen naar de grote stad in het Amazonewoud van Brazilie.

Manaus is een grote stad midden in de jungle met ruim 2 miljoen inwoners. Dit betekent dat in Manaus alleen al 4 maal zoveel mensen wonen als in heel Suriname.

Zodra je buiten de stad bent, waan je je bij de Wajana’s in Suriname. Het leven in de jungle ziet er hier net zo uit als bij ons.

We hebben twee nederzettingen bezocht. Wat een verschil! De ene settlement bestaat nu zo’n 20 jaar. We zagen daar stenen huizen en mensen die zich goed hebben aangepast aan het leven in de grote stad.

De andere nederzetting bestaat pas sinds een jaar of 5. Daar voelden wij ons gelijk thuis. Dit dorp was goed vergelijkbaar met ons leven bij de Wajana’s.

We zijn heel dankbaar dat we mee mogen werken aan de start van een nieuw werk van World Team in Manaus om uit te reiken naar de verschillende stammen in de omgeving van de stad. We hopen in de verschillende settlements mensen te bereiken met de Goede Boodschap en ze zo te trainen dat zij die boodschap naar hun eigen stam kunnen brengen. Wij mogen een echtpaar coachen dat sinds januari 2017 met hun jonge gezin in Manaus is komen wonen. Wij hebben de afgelopen weken regelmatig teruggedacht aan ons begin in zending in 1989.

Zondagavond 9 april zijn we terug gevlogen naar Suriname om dinsdagochtend door te vliegen naar Trinidad. Daar gaan we een promotiefilm maken voor World Team voor een nieuw te starten werk daar. We hebben daar een week voor, dus we zijn heel benieuwd hoe de puzzelstukjes in elkaar passen.

Het moge duidelijk zijn: Wij genieten! Het is zo bijzonder om te horen en te zien wat God aan het doen is en hoe Hij mensen bij elkaar brengt.

27 maart 2017
door MJS
4 reacties

In Transfer

We schrijven dit op het vliegveld van Belem in Brazilie waar we wachten op onze vlucht naar Manaus later vanmiddag.

We kijken terug op twee bijzondere weken in ons leven. Wat een voorrecht om een klusteam uit Evangeliegemeente ‘De Regenboog Zuid’ plus te mogen ontvangen. We hebben ze zien buffelen in het warme weer, met afspraken met leveranciers die heel rekbaar waren, waardoor er op sommige momenten alleen duimen gedraaid konden worden. Geduld wat op de proef gesteld werd dus. Marco heeft heel Paramaribo afgezocht naar alle benodigde materialen. Anneke en Marjolein hebben boodschappen gedaan om te zorgen dat de inwendige mens telkens weer versterkt werd. Daarnaast hebben wij inrichting winkels afgestruind op zoek naar een koel-/diepvriescombinatie, gasfornuis, keukenapparatuur, etc. maar ook naar gordijnen, nieuwe bankkussens en mooie dingen voor aan de muur. We denken dat we daarin goed geslaagd zijn.

We zijn diep onder de indruk van het vele werk wat verzet is. Wat hebben de mannen lange dagen gemaakt! Wat hebben ze een mooi resultaat achtergelaten voor Ilse en een ieder die met haar verbonden is. Gods liefde is tastbaar gemaakt. Nogmaals heel, heel hartelijk bedankt mannen! Het is een voorrecht om met jullie samen te werken.

Gisteren hebben we geluisterd naar de eerste preek van onze zoon Andre. Zijn thema was Rust. Dat was precies de preek die we nodig hadden en om dat uit de mond van je zoon te horen is wel heel bijzonder. Ons hart loopt over van dankbaarheid voor het vele, vele goede wat we telkens weer ontvangen. Daarna konden we met hernieuwde energie aan het inpakken van onze koffers en het opruimen van het huis beginnen.

Nu wacht ons weer een nieuwe uitdaging. We gaan op bezoek bij collega zendelingen van World Team in Manaus. Zij wonen daar sinds begin januari dit jaar met hun drie jonge kinderen. Zij gaan werken met de verschillende inheemse bevolkingsgroepen, die vanuit de jungle naar deze stad getrokken zijn. Hun visie is om mensen te bereiken met Gods liefde voor hen en hen op te leiden om hun stamgenoten ook over deze Liefde te vertellen. Als director pioneer ministries voor de Americas is het goed dat Marco en ik hen gaan bezoeken en meedenken over doelen en strategieen. We hebben er zin in, maar verwachten dat dit ook weer twee intensieve weken zullen worden. We zijn dankbaar om te merken dat onze kracht iedere dag vernieuwd wordt.

14 maart 2017
door MJS
5 reacties

klusweken

Een klusteam uit de Regenbooggemeente in Veenendaal is afgelopen vrijdagavond aangekomen om het huis van Ilse van Dijk helemaal op te knappen. Vorige week hadden we een lokale ploeg ingehuurd om alvast de vloer te slopen en een nieuwe vloer te storten. Daarop komen grote tegels. Inmiddels is het team uit Nederland aan de slag gegaan. De komende twee weken worden deuren, ramen, wanden en plafond aangepakt. Ook de waterleiding, het sanitair en alle electra worden vernieuwd. We geven een impressie met een aantal foto’s. Op surinametripblog.wordpress.com verschijnt dagelijks en update.

Vorige week was de vloer aan de beurt.

Oude vloer slopen, nieuwe vloer storten en daarna tegels leggen

 

 

Vrijdag kwam het klusteam uit Veenendaal aan

Zondag naar de kerk in het centrum

Maandag aan de slag

 

 

 

1 maart 2017
door MJS
2 reacties

Mooie weken op Lawa

Het bezoek van Anneke Kempeneers, Henk en Carolien van St. Kimon ligt al weer even achter ons. We hebben genoten van hun bezoek, maar bovenal zijn we heel blij met de uitkomst. De oudsten van de gemeenten in Lawa en in Maripasoula hebben aangegeven dat zij Anneke willen ondersteunen waar zij dat nodig heeft. Nu is Anneke bezig om haar achterban op te bouwen. Ze hoopt in december naar Maripasoula te verhuizen om de jeugd van de Wajana’s in het internaat te helpen. Daarvoor wil ze van augustus-oktober in Frankrijk haar kennis van de Franse taal opkrikken.

Na hun vertrek hebben we hard gewerkt om een paar dagen later de kledingmarkt te kunnen houden. Wat is het elke keer een feest om de blijde gezichten van de mensen te zien. Ook deze keer zijn we weer met een positief saldo geëindigd. Daar kunnen we de gemeenten in het binnenland weer mee ondersteunen.

Met het bestuur van de gemeente in Lawa hebben we een aantal keren vergaderd over het maken van het jaarverslag van 2016 en het opstellen van een begroting voor 2017. Dit is nog behoorlijk nieuw voor hen, dus in ons hoofd hebben we hier 5 jaar voor uitgetrokken om hen in deze manier van denken en plannen mee te nemen.

De evangelisatieweekenden naar de verschillende dorpen langs de Lawa rivier zijn zeer effectief gebleken. Behalve in Lawa wordt er in nog 6 andere dorpen een kerk gebouwd. Zo wil men de mensen in elk dorp bereiken met de boodschap van het evangelie. Wat een prachtige ontwikkeling! Bouwmaterialen zijn hier behoorlijk duur, dus het zal voor elk dorp een meerjarenplan worden, maar we genieten van het enthousiasme bij de mensen. Een dak kost hier al gauw 3.000 euro aan zinkplaten en voor een zak cement betalen ze 25 euro. Ze vragen ons dus ook of de mensen in Nederland en Amerika hen willen helpen bij de bouw.

Op de foto hierna staan we bij een stuk bos dat werd gekapt om straks de kerk te bouwen in Maripagpan. Nu wachten op de droge tijd om alles weg te kunnen branden. Uit de opbrengst van de kledingverkoop konden we geld geven voor een vat benzine om de kettingzagen te laten draaien en de boten te besturen om zand uit de rivier te gaan halen zodra het water lager wordt.

We hebben weer een flinke voorraad leesbrillen meegebracht. De doos was bijna voor de helft leeg toen we weer vertrokken.

Afgelopen week en deze week heeft de jeugd voorjaarsvakantie. Elke ochtend krijgen de tienermeisjes onderwijs en elke middag de tienerjongens. Wat een toewijding bij de leiding om hun jeugd te onderwijzen.

Vanuit Apetina bereiken ons goede berichten. De mensen zijn goed bezig in de voorbereiding van de Paasconferentie. De kinderwerkers van Apetina trainen nu een aantal mensen in Tutukampu voor het kinderwerk en het jeugdwerk.

We zijn blij en dankbaar dat we mogen zien hoe het leiderschap zich binnen de gemeentes blijft ontwikkelen.

7 februari 2017
door MJS
4 reacties

Terug van weggeweest…

Het is veel te lang geleden dat we ons laatste bericht op ons weblog hebben geplaatst. De afgelopen weken stonden bol van de activiteiten die elkaar in rap tempo opvolgden. Telkens zeiden we tegen elkaar, we moeten aan de slag met ons blog, maar door alle drukte is het er nog niet van gekomen.

Vanmorgen zouden we naar Lawa vliegen. Doordat de airstrip vanwege regenval gesloten is kregen we een extra dag in de stad. Nu dus eindelijk de ruimte voor ons verhaal.

Net voor oud/nieuw kregen we de gelegenheid om naar de stad te vliegen. Ook toen was de regen aanleiding om eerder dan gepland naar de stad te gaan. Begin januari stond Marco op de rol voor een reis naar Costa Rica. Die vlucht missen zou problemen geven. Daarom dus nog voor de jaarwisseling naar de stad.

Dit gaf ons de gelegenheid om oud en nieuw bij Elsbeth en Rafael door te brengen. Daar hebben we dan ook dankbaar gebruik van gemaakt.

Zaterdag 7 januari stapte Marco in het vliegtuig naar Costa Rica. Daar wachtte hem een hectische week waarbij alle plannen die van te voren waren gemaakt per dag tig keer werden aangepast. De uitlopers van een tropische orkaan brachten Costa Rica aan het begin van die week in heftig regenweer met tropische stormen.

We zouden over de weg naar een conferentie gaan, maar de hoofdweg was gesloten vanwege modderlawines. Uiteindelijk hebben we het gered met een busrit van bijna 7 uur over een smalle weg door de bergen. Aangezien al het andere verkeer over dezelfde weg ging was het een lange slang van koplampen en achterlichten door scherpe bochten in de stromende regen. Marco was die week samen met een ervaren werker van World Team die zelf zei dat hij in de afgelopen 40 jaar van zijn bediening nog niet zo’n hectische week had meegemaakt.

We bezochten een jeugdconferentie waar bijna 500 jongeren uit verschillende landen van Centraal Amerika bijeen waren gekomen om zich voor te bereiden op zending. De organisatie die hiermee bezig is werkt ruim 25 jaar in heel Spaans sprekend Latijns Amerika en houdt al verschillende jaren regionale conferenties met een geweldige opkomst. World Team wil graag van dienst zijn om samen werkers uit te zenden naar haar velden. We hebben met een aantal leiders kunnen afstemmen en plannen die we al in de week hadden gelegd verder uit kunnen werken.

12 januari reisde Marjolein naar Orlando en 15 januari voegde Marco zich daar bij haar om samen mee te gaan doen aan de LEAD vergadering van World Team Americas. LEAD staat voor Leiderschapsontwikkeling en training, Effectiviteit in je werk, Assessment en review en (D) Besluitvorming voor je bediening door gezamenlijk overleg.

Dit keer vormde een Huwelijks seminar het hoofdgerecht van deze week. Vandaar dat we als echtparen waren gekomen. Het was voor Marjolein alweer 3 jaar geleden dat ze de collega werkers uit Zuid Amerika had gezien. Een bijzonder fijne week. De laatste twee dagen hebben we als leiders de ontwikkelingen tot nu toe en de plannen voor het komende jaar besproken van World Teams Latin American Initiative. Het was erg fijn te mogen zien dat we elkaar helemaal konden vinden in het tot dan toe ontwikkelde plan. Onze collega’s zijn nu goed geïnformeerd en een aantal van hen hebben toegezegd graag betrokken te willen zijn om aan de toenemende vraag naar capaciteit van onze kant gevolg te kunnen geven.

Na afloop van de LEAD gingen we op bezoek bij Roy en Margaret Lytle.

We konden daar een week logeren en hebben in die tijd een aantal andere (oud-)zendelingen opgezocht die nu in Florida wonen. We weten ons gezegende mensen om zo in de lijn die God al jaren aan het schrijven is mee te mogen gaan.

27 Januari reisden we weer terug naar Suriname. Moe maar zeer voldaan na twee/drie weken met heel veel goede indrukken en veel ontmoetingen.

De afgelopen week hebben we veel geskypt, gebeld en gemaild in de voorbereidingen van de komst van een klus-team uit Veenendaal in maart. Zij komen hier om de woning van Ilse van Dijk grondig op te knappen.

In de voorbereidingen moest veel gebeuren. Onder andere hebben we samen met Ilse haar nieuwe vloertegels uitgezocht en besteld.

De komende week krijgen we in Lawa bezoek van Anneke Kempeneers en twee bestuursleden van stg. Kimon in Nederland. Anneke staat op het punt naar Suriname te worden uitgezonden om met Wajana jongeren te gaan werken in Maripasoula. Hiermee ontvangen we opnieuw verhoring van gebed.

Met ons gaat het prima. We zijn gezond en vol energie en blij met alle plannen die de komende maanden onze agenda vullen. Tot een volgende keer.

 

23 december 2016
door MJS
Geen reacties

Kerstboodschap

kerstAls TFT willen wij u hartelijk bedanken voor uw betrokkenheid het afgelopen jaar bij het werk van Marco en Marjolein onder de Wajana Indianen in Suriname. Ook voor uw (financiële) steun, medeleven en gebeden zijn wij u zeer dankbaar.

We willen graag de CAMA kerstboodschap onder uw aandacht brengen. Dit neemt nog geen 3 minuten van uw tijd in beslag.

Bent u ook zo trots op M&M? Geef ze dan een uitbundig kerstcadeau! Van harte aanbevolen.

Wilt u een financiële kerstgift geven? Dan kan dat ook gemakkelijk met iDEAL via de website van de CAMA. Vul bij ‘Bestemming Donatie’ Kerstgift M&M Schuurmans in.

Naast de financiële steun is het ook enorm belangrijk dat u M&M in uw gebeden blijft steunen en bidt voor hun gezondheid en welzijn onder de Wajana Indianen. Zij voelen zich gedragen door uw steun.

Nogmaals hartelijk bedankt voor uw inzet als achterban van M&M!

Gezegende feestdagen en de beste wensen voor 2017.

Het Thuis Front Team van M&M

19 december 2016
door MJS
9 reacties

Onderwijzers wijzer, onderweg naar kerst

Ilse van Dijk heeft de training van de kinderwerkers afgerond. Ze heeft samen met de kinderwerkers van Apetina een driedaags vakantie bijbelfeest gehouden. Heel veel kinderen kwamen luisteren naar het Scheppingsverhaal, de Zondeval en het verhaal van Kain en Abel. Marjolein mocht de kinderwerkers ondersteunen in twee dramastukjes. kain-en-abel

Van een wit badlaken en een kussen hebben we een schaap gemaakt. De kinderen hebben het toneelspel zeer gewaardeerd. Maandagochtend staat een les drama en toneel als afsluiting op het programma. Daarna vertrekt Ilse naar de stad en vertrekt het team uit Tepoe weer stroomopwaarts.vbf
De regentijd is van de ene op de andere dag begonnen. We zien in de rivier het waterpeil per dag stijgen. We lezen het af aan het aantal rotsen wat langzaam maar zeker onder water verdwijnt. Geen gesjouw meer met emmers water. Dagelijks worden onze tonnen met hemelwater gevuld.

1-kid
De conferentie van dit weekend is heel fijn geweest. Er is flink gezongen in de kerk, we hebben naar heel wat boodschappen uit de bijbel mogen luisteren en we hebben gezellig samen gegeten. Het geheel is door drie oudstenechtparen heel goed georganiseerd. Zo leuk om te zien. Marco heeft een boodschap over het Licht verteld, met de oproep om ook in de komende week dit licht te laten zien aan de mensen om ons heen. We hebben nog maar weinig tonnen kasiri in de tukusipan gezien. We hopen dat er inderdaad veel minder gemaakt wordt in de komende dagen en weken. Dan is Kerstfeest pas een echt Christus feest en geen drinkgelag.
Komende week zullen er wel weer een aantal mannen op jacht gaan om ook met Kerst weer gezellig samen te eten. Een kano gaat waanschijnlijk dinsdag het team uit Tepoe naar de plek brengen waar zij hun kano achter hebben gelaten. Er gaat 50 liter extra benzine mee om de groep die naar Brazilië geweest is op outreach, terug te kunnen laren komen. Dat komt uit onze voorraad. We zijn blij dat we telkens weer vaten benzine in kunnen laten vliegen om het gemeentewerk te kunnen ondersteunen.

afscheid
Afgelopen donderdag zijn Maud en Anna terug gevlogen naar Paramaribo. De kinderen zullen ook hen zeker missen. Ze hebben zich geweldig ingezet voor de kinderen van Apetina. We hopen dat hun bezoek het begin mag zijn van een gestage stroom stagiaires van de CHE om het onderwijs in Apetina te ondersteunen. Het kwartet wat hier geweest is, heeft voldoende ideeën hoe dat zou kunnen. We zijn benieuwd.

stagaires
Maurits, onze kleinzoon van bijna 5 jaar, mag 5 januari 2017 zijn laatste medicatie tegen zijn acute leukemie innemen. 6 Januari 2015 werd met de behandeling gestart. Wat zijn we onze Hemelse Vader meer dan dankbaar voor Zijn aanwezigheid in de afgelopen twee jaar. Wat is Maurits dapper geweest en wat hebben we ook daarin mogen zien Wie hem die moed elke keer weer gaf. We zijn jullie heel dankbaar voor jullie gebeden voor hem en ons gezin. Vol vertrouwen stappen we een nieuw jaar in.

regenboog
We willen jullie hartelijk danken voor jullie gebeden, mailtjes en gulle gaven, zodat wij in het achter ons liggende turbulente, maar ook gezegende jaar weer zonder zorgen onze bediening hier invulling konden geven. We wensen jullie ook met Kerst en Oud en Nieuwjaar, Gods rijke zegen toe.

6 december 2016
door MJS
3 reacties

Onafhankelijkheidsdag en meer

Donderdag 24 november werd de verjaardag van de kerk gevierd met een dienst en een gezamenlijke maaltijd. Heel gezellig. De stagiaires van de CHE, die bij ons logeren, werd de stuipen op het lijf gejaagd door de vraag of ze een stukje aap wilden eten… een cultuurschok. Ze hebben wel een stukje kaaiman gegeten en dat smaakte goed.kerk

De volgende dag werd er verder gefeest omdat toen de Surinaamse onafhankelijkheid werd gevierd. Voor de stagiaires was het een grote schok om een aantal van hun leerlingen dronken en overgevend in de hangmat te zien hangen. Wij gaan op zulke dagen het liefst het dorp niet in omdat ook wij intens verdrietig worden bij het zien van zoveel dronken en halfdronken mensen. De volgende dag werd er verder gefeest omdat de kasiri (de zelfgemaakte drank) nog niet op was…

bezoek

Met een zwaar hart gingen we op zondag naar de kerk. Wat werden we aangenaam verrast door een pleidooi van een van de oudsten. Drie oudsten waren ook verdrietig over de vele dronken jongeren en hadden het plan opgevat om het weekend voorafgaand aan Kerst een conferentie te organiseren voor Apetina, Halala, Tutu kampu en Akani pata. Geweldig dat het initiatief vanuit de ‘jonge’ oudsten zelf komt en niet van buitenaf! Ze willen dan uit Gods woord delen welke richtlijnen Hij gegeven heeft om goed te leven. Ook willen ze een oproep doen naar de vrouwen om geen grote potten sterke drank te maken.spelletje

kleuterklas

Deze week is Ilse begonnen aan de training van de kinderwerkers uit Tepoe en Apetina. Samen met een aantal ervaren kinderwerkers uit Apetina wordt uitgelegd hoe met verschillende onderdelen binnen het kinderwerk om te gaan. Ook is er weer bijbelonderwijs voor de tienermeisjes en -jongens geweest. Heel bemoedigend om te zien dat jonge Wajana leiders zelf de verantwoordelijkheid op zich nemen om hun jongeren te trainen.
Het is nog steeds droge tijd en het waterpeil in de rivier hebben wij nog niet eerder zo laag gezien. Dat maakt het voor ons ook lastig om water uit de rivier in een van onze tonnen te pompen. Dit water gebruiken we om het toilet door te spoelen, af te wassen en de wasmachine mee te vullen. Nu vullen we als we gaan baden steeds twee emmers bij de rivier om daarmee het toilet door te spoelen. De was doen we nu ook weer met de hand in de rivier. Water management in het klein.
rivier

19 november 2016
door MJS
3 reacties

Van Feest Tot Feest

De week met Diana, Jeroen en Timo in Apetina is, achteraf gezien, de meest rustige van hun bezoek geweest. We hebben dagelijks uitgebreid genoten van onze ‘badkuip’ in de rivier. Heerlijk om ook Timo te zien genieten. Het was heel fijn om hen mee te mogen nemen in ons leven in de Jungle.img_9645
img_9680
img_9687
img_9530

20161025_180114
img_9839
img_9751
Toen we daar aan kwamen hoorden we dat een groep van zo’n 25 mensen naar de Apalai in Brazilië waren gegaan om daar een Bijbel conferentie bij te wonen. Een reis met de kano tot je niet meer verder kunt varen. Dan te voet door het bos naar de volgende rivier met al je bezittingen in je hand en op je rug. Dan weer in een kano van mensen die je ophalen en naar de conferentie brengen. We zijn benieuwd of ze al terug zijn als wij weer naar Apetina gevlogen zijn.

Maandag 31 oktober vlogen we door naar Lawa. Daar hebben we met elkaar de opbouw naar de conferentie mee kunnen maken. Het bouwen van de afdaken van zeil. De mannen die terugkwamen van de jacht. We zijn onder de indruk van hoe de nieuwe kerk en nu bij staat. Het gebouw is twee keer zo groot geworden. Samen met een goed opgeleid technisch team uit de Franse dorpen hebben Marco en Jeroen geholpen om de kerk van nieuwe verlichting te voorzien. Wat een organisatie om in een dorp waar 100 mensen wonen, nu meer dan 1000 mensen onderdak te bieden! Elke dag kwamen er meer mensen op het dorp. Voor ons vaak een feest van herkenning om bekenden uit andere dorpen uit de MAF vliegtuigen te zien stappen. De crew van de MAF sliep onder een afdak naast ons huis.niet alleen het dorp werd voller, maar ook ons huis. We begonnen maandag met z’n zevenen en daar kwamen donderdag 3 en vrijdag 7 personen bij. Het was een gezellige boel met elkaar.
De conferentie zelf was een groot feest! Wat heeft iedereen zijn of haar best gedaan. Elk dorp kwam met een aantal nieuwe liederen. Mensen zagen er prachtig (uitgedost) uit. Mooie boodschappen uit Gods Woord en heerlijke maaltijden door liefdevolle handen bereid. We hebben genoten! vooral van het feit dat er zoveel jongeren in de diensten waren. Er waren ruim 200 kinderen iedere morgen in de kinderdienst. Dat Gods Woord gekoesterd mag worden! img_0094
dsc03401
dsc03399
dsc03449
dsc03452-version-2
dsc03483
dsc03480
dsc03468

Maandag 7 november zijn we terug gevlogen naar Paramaribo. We hebben hier weer een ‘normaal’ ritme proberen te vinden. De slaapjes van Timo gingen in de slaapkamer met airco een stuk beter dan in het binnenland. Vanaf woensdagavond begon voor ons de tweede conferentie. Deze keer in Paramaribo van de CAMA met gasten uit 13 verschillende landen. Wij vielen wel een beetje op te midden van zo’n 150 Chinezen. Een aparte gewaarwording. Ook hier hebben we enorm genoten om te zien en te horen hoe God het werk onder o.a. de Chinese gemeenschappen in de verschillende landen gezegend heeft. Marco mocht voor World Team een presentatie houden over de 200.000 chifa (= restaurant) Chinezen in Lima Peru. ook hier hebben we weer kunnen netwerken. We zijn benieuwd hoe God ook dit wil gebruiken in de uitbreiding van Zijn Koninkrijk.
dsc03786-1
dsc03793-2
dsc03899-3
dsc03887-version-2

De rest van deze week stond alweer in het teken van ons komende vertrek naar Apetina. Een aantal afspraken en een heleboel boodschappen. Er staan alweer een heleboel dozen klaar om mee te nemen. Maandag hopen we te vliegen, nu samen met een aantal stagaires die op de school gaan werken.