Marco & Marjolein in Suriname

Ons leven met de Wajana's

18 augustus 2016
door MJS
6 reacties

De handen uit de mouwen

De afgelopen weken stonden in het teken van de verbouwing van de kerk op Lawa. Eerder schreven we al over de bouwplannen van de gemeente. De kerk is te klein om het groeiend aantal mensen te herbergen. Eerst werd het plan gemaakt en werd een oproep gedaan om te helpen in de financiering. Vanuit het buitenland is gereageerd met twee donaties die de start van een mooi proces bleken te zijn.kleding markt 1 kleding markt 2 kleding markt 3 kleding markt 5

De jaarlijkse verkoop van tweedehands kleding hebben we aangegrepen om de gemeente uit te dagen zelf een eigen bijdrage te leveren aan het bouwen aan de kerk. Als altijd betalen de mensen een klein bedrag voor de kleding om de kosten van het vervoer te kunnen dekken. Op elk kledingstuk werd nu de prijs iets verhoogd om zo, beetje bij beetje, deze verkoop uit te laten groeien tot een lokale sponsor actie.kleding markt 4

kleding markt 6

We zijn erg blij en dankbaar dat de kledingverkoop voldoende heeft opgebracht om, samen met de beide donaties, alle bouwmaterialen aan te schaffen in de stad en Albina en het vervoer over de rivier met twee grote kano’s te bekostigen.

Daarna samen aan de slag

kano 1kano 2kano 3

kano 4 kano 5

Eerst werden de kano’s uitgeladen en alle (51) zinkplaten en (150) pakken cement naar de kerk gebracht. Deze afgelopen week zijn we met 16 man aan de slag gegaan om het dak van de kerk uit te bouwen.

Wij dachten dat dit een aantal weken in beslag zou nemen (wat ook inderdaad zo zou gaan wanneer je met een team van 4 man werkt…). Nu werkten de mannen in ploegen van drie of vier. Terwijl de ene ploeg aan de slag ging (in de volle zon en temperatuur boven de 35 graden) kon de andere even uitrusten in de schaduw en na 20 minuten de taak weer overnemen. Een prachtig stukje samenwerking. De eerste dag werd gewerkt van 08:00 tot 18:00 met een uurtje pauze om te eten rond 15:00. Aan het eind van de dag was de houtconstructie met de dakdragers bijna helemaal af.

dag 1 foto 1 dag 1 foto 2 dag 1 foto 3 dag 1 foto 4 dag 1 foto 5 dag 1 foto 6 dag 1 foto 7 dag 1 foto 8

De tweede dag kon al snel begonnen worden met het monteren van de nieuwe zinkplaten. De laatste werd om 19:00 vastgezet.

dag 2 foto 7

Gisteren was dag drie voldoende om nog een rij korte platen te monteren waarna het dak helemaal in orde is. In drie dagen tijd werden 3 x 16 = 48 werkdagen weggezet. Dat was dus inderdaad een klus van bijna drie weken voor een ploeg van 4.

dag 3 foto 1 dag 3 foto 2 dag 3 foto 3 dag 3 foto 4 dag 3 foto 5

Gisteravond konden we het bestuur meenemen in het financieel verslag. Alles is betaald! Er is zelfs geld beschikbaar om een aannemer in te schakelen voor het wegslijpen van de oude muren.

Vanmorgen stappen wij in het vliegtuig naar de stad. Voldaan en dankbaar kijken we terug op de laatste maanden en weken hier op Lawa. In Paramaribo gaan we aan de slag om weer een aantal films te voorzien van Wajana voice-over. Ook moeten we weer achter onze verblijfsvergunning aan. We hopen dat dit rond is voor we op 12 september naar Nederland vertrekken.

8 augustus 2016
door MJS
9 reacties

Een week met een sterretje

Maandagochtend stroomde de kerk langzaam vol.
Een heel aantal tienermeisjes kwamen rond 9 uur kijken, maar toen ze zagen dat er verder nog niemand was, gingen ze nog maar een rondje door het dorp lopen.
Het is zo leuk om te zien, dat dit gedrag in alle culturen die wij kennen, hetzelfde is. De meiden komen graag op tijd en in de loop van de ochtend zie je groepjes jongens binnen komen.image
Er wordt met heel veel enthousiasme gezongen, zowel door jongens als door meiden. Het is niet altijd even zuiver, maar dat mag de pret niet drukken. We vinden het geweldig dat de jongelui de gelegenheid krijgen om zich ook op deze manier te ontwikkelen.image.
Tijdens de bijbelstudie wordt actief mee gedaan. Het valt ons op dat de leiding zich zorgvuldig aan de tekst van de voor hen ontwikkelde boekjes houdt. Zelf een studie maken is iets wat we hen in het komende jaar willen voordoen.image
Hoogtepunt van de dag is echt de bijbelteksten zoektocht. Alle tieners houden hun bijbel in de lucht en dan noemt een van de leiders een tekst. imageWie de tekst gevonden heeft, gaat staan en leest de tekst voor. Het is een drukte van belang, er wordt heel fanatiek meegedaan. Elke dag wordt afgesloten met een finale tussen de beste jongen en het beste meisje van die ochtend. Ze kunnen er niet genoeg van krijgen.image. image. image
Ook de kinderen onder de twaalf willen graag bij de tienerbijeenkomsten zijn. Dat lijkt ons geen goed idee, dus ter plekke wordt een aantal aanwezige kinderwerkers gevraagd om iedere ochtend een kinderdienst te houden. De verhalen van Adam en Eva, Kain en Abel en Jona zijn met behulp van platen aan de kinderen verteld. Ook bij de kinderen worden de liederen enthousiast meegezongen. Wat een improvisatie! image
Onderwijl zijn een aantal vrouwen op houtvuur het middageten aan het koken. Een heel warm werkje! Zeven dagen hebben deze vrouwen, en mannen!, zich ingezet om al die hongerige monden weer te vullen. image
Terwijl wij in onze hangmat even een uurtje rust houden, horen we om ons heen het geluid van voetballende en volleyballende jeugd. Die jeugd wordt ’s middags aangevuld met een heel aantal volwassenen. Ook hier verbroedert de sport.image. image. image. image. image. image
Wat hebben we genoten van al die jonge mensen op het dorp die feest konden vieren zonder dronkenschap.
Een aantal middagen zijn wij met het bestuur van de kerk bezig geweest met de financiele administratie van de kerk. Een hele klus waarvoor we een jaar of 4 aan oefenen en groeien hebben uitgetrokken. Na die tijd hopen we dat ze het belang van een goede administratie inzien. Het is bemoedigend om te horen na de preek van Marco over Nehemia: ‘Daarom moeten wij ook opschrijven wat we doen, zodat onze kleinkinderen later kunnen lezen hoe het allemaal begonnen is.’ We maken de verschuiving mee van een orale cultuur naar een geschreven cultuur. Wat een voorrecht om nu bij deze gemeente betrokken te mogen zijn!

27 juli 2016
door MJS
1 reactie

Veel te doen hier

De afgelopen weken was er weer van alles te doen. Eerst het weekeind naar Kayode, daarna overleg over de voorbereidingen van de jeugdweek (volgende week) en afgelopen weekeind een bezoek aan Solonam Pata.
image

Kayode

Het weekeind in Kayode was erg fijn. Veel mensen kwamen naar de samenkomsten in de tukusipan. De beide avonden vertoonden we twee delen van de film over het leven van koning David. We zien weer nieuwe gezichten, zeker ook van mensen die de afgelopen weken zijn geholpen met bevrijdingsgebed. Het was ook goed te merken dat een groot aantal mensen vanuit Lawa en andere dorpen hun belangstelling toonden door een of twee dagen naar Kayode te komen. Het werd een warme bemoediging voor de gelovigen daar.

Kamperen doen we zo...

Kamperen doen we zo…

Solonam Pata

Afgelopen weekeind bezochten we Solonam Pata. Ook hier een grote groep belangstellenden. Een film op vrijdagavond over opwekking onder o.a. indianen in Canada werd goed ontvangen. Marco kon daar in zijn boodschap zaterdag morgen goed bij aanhaken. We zien op Solonam Pata een aantal signalen die naar ons idee duiden op het ontstaan van een nieuwe gemeente. Zondagavond kwamen we moe maar voldaan weer thuis in Lawa.

image

image

image

image

We zijn blij dat met deze beide weekeinden het systeem van regelmatig de dorpen langs de rivier bezoeken weer in gang werd gezet. Vanwege de drukke maanden rondom bevrijding op Lawa was het er ‘even’ niet meer van gekomen. Nu ligt er weer een schema voor de komende zes maanden klaar.

image

Jeugdweek

Hier hebben we inmiddels een aantal vergaderingen gehad met de commissie die de jeugdweek voor haar rekening neemt. In de commissie horen we nu al enthousiaste reacties op de plannen, zelfs zo dat men aangeeft dat dit een jaarlijks terugkerende activiteit moet worden. We hebben het programma uitgedacht en samen alle taken verdeeld. Ook hebben we in de verschillende dorpen posters opgehangen om de jongeren uit te nodigen. We zijn erg benieuwd naar het aantal deelnemers volgende week.
Elke ochtend, maandag tot en met zaterdag, van negen tot twaalf een gevarieerd programma in de kerk. Daarna samen een warme maaltijd. Van 3-6 sport en vanaf zeven uur om de avond film of muziek en zang. We zullen afgedraaid zijn na die week…
De zware regenbuien zijn gelukkig weer voorbij. Daarvoor in de plaats wordt het nu flink warm, zeker in de loop van de middag.
Met het bestuur zijn we bezig geweest om bouwmaterialen voor de kerk vanuit Albina naar Lawa te laten brengen. De mensen zijn erg enthousiast om de verbouwing van de kerk verder op te pakken. Na de jeugdweek houden we een kledingmarkt met een opslag op de prijzen ten behoeve van het bouwproject.image

Oudsten naar Apetina

Verder hebben we besloten om weer een aantal oudsten naar Apetina uit te zenden. Zij zullen daar drie weken blijven om de gemeente te kunnen bemoedigen en te ondersteunen. Vanuit Apetina bereiken ons telkens verontrustende signalen over problemen in de gemeente. Vorig jaar konden we twee oudsten echtparen vanuit Lawa over laten komen en dat had een positief effect onder de mensen. Nu doet zich weer een goede gelegenheid voor om vluchten met de MAF van en naar de stad zo te combineren dat we met relatief weinig meerkosten deze operatie opnieuw uit kunnen voeren.
Deze vorm van ‘zending’ zien we graag verder ontwikkelen. Dat leiders onderling naar elkaar uitreiken en zo de band versterken en de gemeenten onder de indianen ondersteuning krijgen vanuit hun eigen kader.

Wij zijn alweer bezig met het plannen van ons bezoek aan Nederland van 13 september tot 20 oktober. Op zaterdag 24 september hopen we velen te ontmoeten op onze thuisfrontavond. Nadere informatie volgt. Reserveer die avond alvast in de agenda.

In twee bijlagen kunnen jullie meer lezen over projecten voor de Wajanas.
Project kerkgebouw Lawa
Project benzine indianen

6 juli 2016
door MJS
1 reactie

Grote vakantie op Lawa

De grote vakantie begint rond deze tijd. De jeugd die op het internaat verblijft komt dus voor ruim zes weken naar huis. Afgelopen zondag was de kerk weer boordevol. De eerste zondag van de maand komt bijna iedereen vanaf de rivier naar Lawa. Traditiegetrouw wordt dan ook Avondmaal gevierd. Vanaf nu gaan de groepen voor ondersteuning van de plaatselijke samenkomsten ook weer op pad.
image
Afgelopen zaterdag zijn we met een groep uit Lawa en Awarahpan naar Maripahpan geweest. We hielden een samenkomst in de grote tukusipan. imageGeweldig om te zien hoe zo’n twintig mensen van alle leeftijden daar naar toe kwamen. Komend weekeind is Kayode aan de beurt. Vanwege alle drukte is het hier de afgelopen drie maanden niet van gekomen. We zijn benieuwd wat we daar aan zullen treffen.
image
Vorige week hebben we met het bestuur van de gemeente vergaderd. Aanleiding was de start van de verbouwing waarmee de kerk ruim 2 keer zo groot gaat worden. Plan is om voor de grote bijbelconferentie begin november klaar te zijn met in elk geval het dak.image
In een aantal dagen tijd zijn 8 betonnen pilaren gestort die straks de uitbreiding van het dak gaan dragen. Nu is de gemeente aan de beurt om de middelen bijeen te brengen om de kosten te kunnen dekken. Dat is voor de eerste fase ruim € 4.000,00image
Ons werd gevraagd om ook in onze achterban naar steun te zoeken voor dit bouwproject.image

Verder is besloten dat we van 31 juli tot 7 augustus in Lawa een hele week beleggen met de jeugd van alle Wajana dorpen langs de rivier. Het programma moet nog worden voorbereid. Daar zullen wij zeker een rol in spelen. Dit voorjaar hebben we een begin gemaakt met jeugdwerk binnen de gemeente. Nu kennen we hier op Lawa wekelijks een jeugdsamenkomst. We zijn blij dat de mensen ook in de vakantie uit willen reiken naar de jongeren met bijbelstudie in de ochtend, sport in de middag en ’s avonds muziek -en filmavonden. Wij zijn blij dat dit nu in de harten van de gemeenteleiders resoneert.

14 juni 2016
door MJS
5 reacties

Weer volop aan de slag in Lawa

Wanneer we dit schrijven zijn we weer een week terug in Lawa. Wat is er al weer veel gebeurd. Voor ons gevoel was het weken geleden dat we ons laatste bericht hebben geschreven…

Vorige week maandag vlogen we naar Lawa. Zo kregen we mooi een aantal dagen de tijd om van Anneke, Klasien en Ilse te horen wat er in de afgelopen weken was voorgevallen. Dat was een hele lijst met namen van mensen met wie gebeden is voor bevrijding, met materialen die klaar zijn gemaakt voor onderwijs van de jeugd en een heleboel persoonlijke verhalen van mensen in het dorp en langs de rivier.

Gelijk nadat we waren aangekomen konden we mee naar een volgend bevrijdingsgebed. Zoals wij zelf hadden meegemaakt in de weken voordat zij naar Lawa waren gekomen hadden ook Anneke, Ilse en Klasien samen met het bevrijdingsteam van de gemeente elke dag met een aantal mensen kunnen bidden. Toen Marco vertrok stond de teller op ruim 70. Nu wij aankwamen was het aantal mensen met wie is gebeden al gestegen tot boven de honderd.
image
Het afgelopen weekeind werd speciaal door het bezoek van Arie en Nieke Baak, goede vrienden uit Nederland. We hadden een vlucht voor hen geboekt via de MAF zodat gelijk een heel aantal spullen van ons mee konden komen. Verder zouden de drie dames met hetzelfde vliegtuig mee terug kunnen vliegen naar de stad. Zo deel je dan samen de kosten.

Nog meer ‘speciaal’ werd hun komst echter toen er een kwartier voor ze zouden landen een enorme regenbui losbarstte. De landingsbaan veranderde hiermee in een mum van tijd in een waterbaan. Net zoals auto’s bij grote waterplassen gaan aquaplanen, gebeurde dit ook bij het vliegtuig. De piloot kon het toestel niet tijdig tot stilstand brengen waardoor ze aan het einde van de landingsbaan in de bosjes verdwenen.
image
Grote consternatie in het dorp. Iedereen rende naar de plek des onheils. Gelukkig was niemand gewond geraakt en konden Arie en Nieke en de piloot zonder kleerscheuren uit het vliegtuig klauteren. Het neuswiel was gebroken waardoor de staart in de lucht stak. Met man en macht is het gelukt het toestel uit de bosjes te trekken en naar het grasveld voor ons huis te slepen.

Die nacht was ons huis dus tot de rand gevuld. Overal hangmatten en stretchers. Het was ondanks de nare landing een gezellige boel. Samen hebben we de Here God gedankt voor Zijn bescherming bij dit ongeluk.
image
De volgende morgen zijn Anneke, Ilse en Klasien, samen met de piloot, met de kano naar Tabiki gegaan om daar een andere vlucht te kunnen halen. Onze landingsbaan was gesloten vanwege de regenval.
image
Met Arie en Nieke hadden we een bijzonder gezellig weekeind. Tussen de bedrijven door hebben we nog met verschillende mensen mogen bidden. Ook Arie en Nieke moesten maandagochtend met de kano naar Tabiki om een vliegtuig naar Paramaribo te pakken omdat de airstrip van Lawa opnieuw gesloten was. Dat was wel een heel snel afscheid op de vroege ochtend! Ze hebben het uiterste uit dit weekend gehaald en intens beleefd hoe wij hier leven.image

20 mei 2016
door MJS
2 reacties

Even uit de wind

De dagen vliegen ons inmiddels ‘om de oren’, niet in de laatste plaats omdat we weer terug zijn in de drukte van de grote stad. Wat is dit een andere ‘wereld’.

Afgelopen maandagmorgen hoorden we, Roy en ik (Marco) op Lawa, dat de airstrip gesloten was vanwege de overvloedige regens van de zondagavond. Binnen 5 minuten werd ons reisplan aangepast: snel onze spullen naar een kano, benzine mixen en direct van wal… Gelukkig stond onze bagage al klaar om mee te nemen.

Om half elf zou er een vlucht vanaf Tabiki naar de stad vertrekken. We waren al aangemeld als passagiers en nu was het zaak zo snel als mogelijk naar Tabiki te varen om deze vlucht maar niet te missen. We hadden nog wat crackers en een zakje pinda’s. Dat werd nu ons ontbijt in de boot.

We waren mooi op tijd en nog voor 12 uur landden we op Zorg en Hoop, het kleine vliegveld in de stad.

Jiska en Curly brachten ons de auto. Ik kon zo naar ons ‘oude’ huis vertrekken waar de sleutel op ons lag te wachten. We logeren drie weken aan de Zonnebloemstraat, het huis waar we in de jaren negentig ruim 9 jaar hebben gewoond.

Diezelfde avond hebben we met Anneke, Klasien en Ilse afgestemd. Samen blikten we terug op alles wat met mee hebben gemaakt de afgelopen weken. We proberen dit te plaatsen in het perspectief van de afgelopen twee, drie jaar en zien dan samen een prachtige lijn van hoe Gods trouw en Zijn genade in de Wajana’s zichtbaar wordt.

We zijn dankbaar hier getuige van te mogen zijn. Ook zijn we erg blij dat we in Anneke, Klasien en Ilse betrouwbare, toegewijde zusters hebben aan wie we onze taken mogen overdragen. Klasien kwam uit Amerika en had gepland om samen met Ilse naar Apetina te gaan. Ze zou daar drie maanden blijven om te helpen in het kinderwerk. Vanwege alle problemen in Lawa hebben we Anneke Kempers gevraagd om ons ‘af te komen lossen’ zodat wij even op adem kunnen komen in de stad. Anneke vroeg toen aan Klasien en Ilse of zij met haar mee wilden gaan naar Lawa en zo is het gegaan. Nu staan wij even in de remise en weten we dat ons ‘werk’ door hen wordt waargenomen. Wat een zegen!

Dinsdag morgen mochten we de dames uitzwaaien toen zij in het vliegtuig stapten op weg naar Lawa. Ik was extra blij omdat duidelijk geworden was dat de airstrip van Apetina ‘open’ was en dat daarom hetzelfde vliegtuig na vertrek uit Lawa door kon vliegen naar Apetina om Marjolein en onze gasten Patrick en Nikki naar de stad te brengen. Hoe blij kan je dan zijn!!

Nu Jiska en Curly met Jayden hier op vakantie zijn, hebben we al een aantal keren met onze kinderen en kleinkinderen op kunnen trekken. We maken de nodige afspraken in de stad om straks weer uitgerust en bevoorraad terug te kunnen gaan naar ‘huis’ in Lawa. Ons vertrek staat gepland voor 6 juni.

Dagelijks staan we in contact met het team op Lawa. We horen goede berichten. Het proces van bevrijding gaat verder met nog meer mensen. Marjolein vertelde van een zelfde ontwikkeling in Apetina. Zij had de oudsten begeleid in hoe om te gaan met een jonge vrouw die met dezelfde problemen in de kerk gekomen was als die we in Lawa dagelijks mee hadden gemaakt. Wij blijven bidden voor Gods bescherming en begeleiding van de leiders in hoe ze hier mee om moeten gaan.

Een hartelijke groet uit Paramaribo.

Marco en Marjolein

5 mei 2016
door MJS
9 reacties

De strijd gaat verder

Vorige week vrijdag is Marjolein, samen met de oudsten uit Apetina en Patrick en Nikki, weer in de boot gestapt opweg naar Apetina. Marco bleef in Lawa om de gemeenteleiders verder te kunnen helpen.

Inmiddels zijn we bijna drie weken achter elkaar druk geweest om met mensen die worstelen met een duistere belasting te praten en te bidden voor bevrijding. Jong en oud doet een beroep op geestelijke steun vanuit de weg die het evangelie biedt. Niet voor niets staat evangelie voor blijde boodschap. Hier en nu worden termen als ‘redding’ en ‘verlossing’ heel tastbaar ervaren door de mensen in nood en ook voor ons als team die samen met de mensen bezig mogen zijn. Zondag zagen we een TV ploeg vanuit Frans Gyuana opnames maken aan het einde van de kerkdienst. Vandaag zag ik in een facebook bericht een korte reportage van Cayenne 1. Daar werd melding gemaakt van de problemen in het internaat van Maripasoula en de weg die mensen vonden naar de toverdokters om hulp in hun nood. Dat de kerk hier pal staat om mensen in deze nood te helpen is blijkbaar geen noemenswaardig nieuws.

Op dit moment kan ik Marjolein niet bereiken via de telefoon. Ik hoorde via de radio verbinding met de medische post dat de mast van Telesur in Apetina defect is. We hopen dat er spoedig weer contact gemaakt kan worden.

Volgens plan vliegt Marjolein, samen met Patrick en Nikki, op 20 mei naar de stad. Ik hoop in diezelfde week naar Paramaribo te vliegen.
Vandaag komen Jiska en Curly met Jayden naar Suriname op vakantie. We zullen in de stad bij hen logeren. Ze hebben een vakantie woning gehuurd in de straat van Elsbeth en Rafi.

Afgelopen maandag is Roy Lytle aangekomen op Lawa. We werken samen in het bidden met de mensen die om hulp vragen. Elke dag staan vier namen op het bord. De hele week is vol gepland terwijl er vrijwel elke dag nog een of twee mensen bij worden gevoegd. We beginnen ‘s morgens om 05.00 uur met de eerste, dan volgt een ontmoeting om 10:00 uur, om 14:00 uur en als laatste om 17:00 uur. Geregeld komen we pas na 21:00 uur weer in huis. De meesten komen vrij van boze machten die hen in hun greep hielden. Sommigen komen na een aantal dagen voor een tweede keer. Velen komen tot geloof wanneer ze zien hoe hun kinderen door gebed tot God van deze machten zijn bevrijd. We leren veel.

De komende twee weekeinden plannen we om bovenstrooms en benedenstrooms de dorpen te gaan bezoeken en de mensen met wie we hebben mogen bidden te bemoedigen. Volgende week geeft Roy een aantal studies over geestelijke strijd waarmee we de leiders op het spoor van nazorg hopen te kunnen brengen.

18 april 2016
door MJS
3 reacties

Kom over en help ons

Dit zeiden de oudsten van Apetina tegen de oudsten van Lawa vorig jaar juli. Zo zijn er vorig jaar augustus 2 oudstenechtparen een maand komen ondersteunen in het gemeentewerk van Apetina.

Sinds afgelopen Pasen zijn er grote geestelijke problemen met een heel aantal tieners langs de Lawa rivier. Een team uit de stad is komen ondersteunen, maar de vraag was ook gesteld aan de oudsten in Apetina. Een aantal oudsten wilde heel graag helpen, maar…. hoe komen we in Lawa en wie gaat dat betalen? 

Vorig jaar konden we de oudsten vanuit Lawa in laten vliegen met de MAF, nu hebben we en in Apetina en in Lawa voldoende brandstof voor de buitenboordmotor staan om met de kano naar Lawa te gaan. God voorziet. Zo zijn we afgelopen woensdagochtend uit Apetina vertrokken met een kano vol mensen en bagage. Vrijdag aan het begin van de avond kwamen we veilig in Lawa aan.

Er wordt veel met mensen gebeden in de kerk, dus daar zijn we, nadat we onze hangmat hadden opgehangen, naar toe gegaan. We mogen zien hoe tieners weer blij uit hun ogen gaan kijken nadat er met ze gebeden is en ze zich een ander mens voelen.
Vor onze Canadese gasten en voor ons was deze riviertrip een hele belevenis. Wat een kracht heeft al dat water. We hebben genoten van de natuur en van prachtige vogels. Ons zitvlak had niet zoveel plezier in de reis, want 3 dagen op een houten plankje zitten, vraagt uithoudingsvermogen.
De oudsten uit Apetina zijn op reis gegaan op de manier die Jezus in Lucas hoofdstuk 9 aan zijn discipelen opdraagt: Ga op weg en neem niets mee. OK ze hadden hun hangmatten en kleding en wat cassavebrood meegenomen, maar verder niets. God zal voor ze zorgen en anders dan zouden ze 3 dagen op water en cassavebrood leven. De eerste dag had ik al klaargemaakte vis meegenomen, de tweede dag zwom er een eekhoornachtige ‘maaltijd‘ voorbij en die werd natuurlijk gevangen. De derde dag konden we langs de rivier vis kopen en koken. Zo hadden we iedere dag genoeg te eten. Bijzonder om dit zo mee te maken.
De afgelopen dgen zijn we voortdurend in touw om te bidden met jongeren, samen met velen uit de gemeente hier. We zien hoe God wonderen werkt in de levens van de mensen.
We denken nu dat we een week of twee op Lawa zullen blijven en daarna aan de terugtocht zullen beginnen, afhankelijk van de situatie in Lawa op dat moment.

18 april 2016
door MJS
1 reactie

Kom over en help ons

Dit zeiden de oudsten van Apetina tegen de oudsten van Lawa vorig jaar juli. Zo zijn er vorig jaar augustus 2 oudstenechtparen een maand komen ondersteunen in het gemeentewerk van Apetina.
Sinds afgelopen Pasen zijn er grote geestelijke problemen met een heel aantal tieners langs de Lawa rivier. Een team uit de stad is komen ondersteunen, maar de vraag was ook gesteld aan de oudsten in Apetina. Een aantal oudsten wilde heel graag helpen, maar…. hoe komen we in Lawa en wie gaat dat betalen?

Vorig jaar konden we de oudsten vanuit Lawa in laten vliegen met de MAF, nu hebben we en in Apetina en in Lawa voldoende brandstof voor de buitenboordmotor staan om met de kano naar Lawa te gaan. God voorziet. Zo zijn we afgelopen woensdagochtend uit Apetina vertrokken met een kano vol mensen en bagage. Vrijdag aan het begin van de avond kwamen we veilig in Lawa aan.
Er wordt veel met mensen gebeden in de kerk, dus daar zijn we, nadat we onze hangmat hadden opgehangen, naar toe gegaan. We mogen zien hoe tieners weer blij uit hun ogen gaan kijken nadat er met ze gebeden is en ze zich een ander mens voelen.
Vor onze Canadese gasten en voor ons was deze riviertrip een hele belevenis. Wat een kracht heeft al dat water. We hebben genoten van de natuur en van prachtige vogels. Ons zitvlak had niet zoveel plezier in de reis, want 3 dagen op een houten plankje zitten, vraagt uithoudingsvermogen.
De oudsten uit Apetina zijn op reis gegaan op de manier die Jezus in Lucas hoofdstuk 9 aan zijn discipelen opdraagt: Ga op weg en neem niets mee. OK ze hadden hun hangmatten en kleding en wat cassavebrood meegenomen, maar verder niets. God zal voor ze zorgen en anders dan zouden ze 3 dagen op water en cassavebrood leven. De eerste dag had ik al klaargemaakte vis meegenomen, de tweede dag zwom er een eekhoornachtige ‘maaltijd‘ voorbij en die werd natuurlijk gevangen. De derde dag konden we langs de rivier vis kopen en koken. Zo hadden we iedere dag genoeg te eten. Bijzonder om dit zo mee te maken.
De afgelopen dgen zijn we voortdurend in touw om te bidden met jongeren, samen met velen uit de gemeente hier. We zien hoe God wonderen werkt in de levens van de mensen.
We denken nu dat we een week of twee op Lawa zullen blijven en daarna aan de terugtocht zullen beginnen, afhankelijk van de situatie in Lawa op dat moment.

31 maart 2016
door MJS
2 reacties

Paasconferentie en verder

MarcoAfgelopen Paasweekeind hadden we een goede conferentie in de kerk van Apetina. Verschillende mensen uit Palumeu en Solonam pata waren speciaal naar Apetina gekomen. We hebben erg genoten om te zien hoe de indiaanse leiders van Palumeu en Solonam de gelovigen in Apetina bemoedigden en hen praktisch hebben ondersteund. Ons doel is dat het leiderschap binnen de indiaanse gemeentes wordt versterkt en opgebouwd. Dit weekeind hebben we daar tastbare resultaten van mogen zien.

Dankbaar waren we dat we de oudsten een nieuwe buitenboordmotor konden overhandigen, geschonken door Levend Water in Delft. De hele groep uit Tutukampu was ook aanwezig. Geweldig te mogen zien hoe Nederlandse gelovigen de handen hebben uitgestrekt naar deze groep jong-gelovigen diep in de Surinaamse jungle.MenM PT

De groep van Palumeu is gisteren weer vertrokken. Ze werden met drie kano’s weggebracht door mensen van Apetina. Ergens achter de vierde stroomversnelling liggen hun eigen kano’s op hen te wachten. Het water in de rivier is inmiddels zo hoog gestegen (en stroomt dan erg hard langs!) dat we niet meer lekker (en vooral veilig) in de rivier kunnen baden. Gelukkig is er nu elke dag wel een forse regenbui, zodat de watertonnen goed vol zijn en we gewoon onze douche kunnen gebruiken.

MAFPatrick en Nikki Toews (lees Teefs) zijn afgelopen woensdag hier aangekomen. Ze waren onderweg uit Uruguay in Argentinië gestrand omdat ze niet hadden begrepen dat ze voor doorreis door Brazilië een visum nodig zouden hebben. Anders waren ze vorige week gelijk met ons ingevlogen. Ze blijven de komende (bijna) 2 maanden bij ons logeren. Ze zijn op onderzoek hoe de Here God hen wil gebruiken in de zending. Ze gaan bij verschillende werkers van World Team op bezoek en gaan zo bijna de hele wereld rond. Uitgezonden door World Team Canada reizen ze naar Zuid Amerika, Europa, Azië en Australië. We hopen veel van elkaar te kunnen leren.Patrick en Nikki