Marco & Marjolein in Suriname

Ons leven met de Wajana's

13 juli 2018
door MJS
3 reacties

Vakantie

In Lawa is het volop vakantie voor de kinderen en de tieners. Voor ons huis wordt iedere dag gevoetbald door jong en iets minder jong. Of het nu regent of de zon schijnt, dat maakt niets uit. Maar als de WK wedstrijden gespeeld worden, zie je niemand, maar horen we het gejuich bij een doelpunt. Nu Brazilië uitgeschakeld is, wordt er uitbundig gejuicht voor Frankrijk. Per slot van rekening hebben een aantal van deze jongeren een Frans ID. Frans Guyana is nog steeds een onderdeel van Frankrijk.

Voor de ouders is het helemaal geen vakantietijd, maar moeten er vaak extra trips gemaakt worden om de benodigde papieren voor het komende schooljaar te regelen. Daarvoor moeten ze naar Maripasoula of Saint Laurent of Cayenne en soms naar Paramaribo. Kinderen naar school laten gaan is hiermee een kostbare zaak. In de rest van Suriname begint half augustus de vakantietijd. Er wordt nog hard gewerkt om straks toetsen en examens goed te kunnen maken.

Onze kleinkinderen in Nederland zijn allemaal over naar de volgende klas en genieten nu ook van hun vakantie. Wij wensen een ieder die nog op vakantie gaat een heerlijke tijd toe. We hopen dat jullie lichamelijk en geestelijk bij kunnen tanken in deze zomer periode.

Wij hopen van 5 oktober tot 26 november a.s. weer een aantal weken in Nederland te zijn. We zien er naar uit om velen van jullie weer te zien en gezellig bij te praten.

Hier op Lawa vordert de bouw van de werkplaats gestaag. Regelmatig staan een aantal mannen uit het dorp om het gebouw heen om de kunst van het bouwen af te kijken. Daar doen zij weer hun voordeel mee bij het bouwen van hun eigen huizen. Dit is één van de dingen die we zo waarderen bij de Wajana’s. Ze staan open voor nieuwe dingen, ze willen graag leren.

 

 

 

 

Dat merken we ook tijdens de training voor onderhoud van buitenboord motoren. Ze zuigen de informatie op, maar het is wel heel pittig voor ze. Er wordt les gegeven in Nederlands en Sranan Tongo en dat is niet hun moedertaal. Verder leren ze te werken met meet-instrumenten, die micrometers meten. Voor veel van de deelnemers is een normale lineaal al een uitdaging dus dit is extra inspannend. Tijdens de praktijklessen, wanneer er een motor gerepareerd wordt, merken ze hoe nodig het is om goed met de meet apparatuur te kunnen werken, dus zijn ze weer extra gemotiveerd om het te proberen.

Ook voor de administratie worden allerlei formulieren gemaakt, leren we de mensen werken met de computer en de printer en leren we hoe we offertes gaan maken om uit te rekenen wat een reparatie gaat kosten. Ook hoe we straks met geld om zullen gaan (er is geen bank in de buurt) is deel van de training.

Aan het einde van de tweede lesweek volgde een mondelinge toets. Iedereen was best gespannen of ze alle nieuwe termen zouden weten en onder toezicht van de trainer de meeting goed zouden doen. We waren blij te zien dat iedereen het zo goed had gedaan dat de trainers er alle vertrouwen in hebben dat we met de hele groep verder kunnen gaan om de eindstreep samen ook te gaan halen.

 

Maandag 16 en dinsdag 17 juli a.s. vliegt MAF in totaal 4 keer van Lawa naar Sipaliwini om een groep van zo’n 20 mensen daar heen te brengen. Zij lopen vervolgens 2 dagen over de bergen naar het eerste vliegveldje in Brazilië om verder te vliegen naar een grote plaats in Noord Brazilië. Daar is in de komende weken een grote conferentie, waar deze Wajana’s graag bij willen zijn. Het is een hele onderneming. Het is de eerste keer dat ze op deze manier en via deze route zullen gaan. Bidden jullie mee voor een veilige reis en een goede tijd in Brazilië?

In Lawa worden de voorbereidingen getroffen voor de Bijbel kampanje hier op het dorp. Van 26-29 juli zullen we bezig zijn rondom het thema: Het werk van de Heilige Geest. Avond aan avond wordt er al geoefend op de nieuwe liederen. Voor ons straks heel gemakkelijk om mee te kunnen zingen. De nieuwe bijbeltassen die vanuit Amerika zijn opgestuurd vinden alvast gretig aftrek.

20 juni 2018
door MJS
8 reacties

Werk aan de winkel

Inmiddels zijn we weer verhuisd naar ons andere dorp, Lawa.

We hebben begin juni bezoek gehad van Heather en Sean Christensen, collega’s van World Team die in Haiti werken. Met hen zijn we van Apetina naar Lawa gevlogen. We hebben in Lawa en Maripasoula gesprekken met leiders gevoerd in hoeverre er behoefte zou zijn aan een afgestudeerde Haitiaanse bijbelschool student om het leiderschap in de diverse gemeenten te ondersteunen. Dit idee hebben we een aantal jaren geleden al bij Sean gedropt en nu kon hij zelf horen hoe goed jongelui aan deze kant van de rivier in het Frans zijn. Daarnaast hebben we als echte toeristen een waterval bezocht in Frans Guyana. Erg leuk om te doen.

Na een goede week samen vlogen Heather and Sean én Marco naar Paramaribo. Heather en Sean vlogen de volgende dag terug terug naar Miami, Marco bleef in de stad om de training voor de buitenboord motoren voor te bereiden. Hij is van hot naar her gevlogen om het plaatje met alle details rond te krijgen. Het is gelukt en zondag kon hij vaderdag vieren bij onze jongste dochter en haar gezin. Een extra cadeau voor beide partijen.

Maandag kwamen de trainers en Marco veilig in Lawa aan en afgelopen dinsdag zijn we van start gegaan. De ruimte onder ons huis is omgetoverd tot leslokaal met banken uit de kerk. Onze beamer voor de filmvertoningen komt tijdens de theorie goed van pas evenals het whiteboard. Het is heel leuk om het enthousiasme bij zowel de meiden als de jongens te zien. De meiden zullen straks ingezet worden op kantoor en zich voornamelijk bezig houden met de administratie en voorraadbeheer. Daarvoor is kennis van de motor vereist.

We vinden het heel bijzonder dat we deelnemers uit Lawa, Apetina, Awarahpan, Solonam, Tutukampu en Palumeu bij de training hebben. Als alle deelnemers slagen voor het certificaat zullen ze ieder op hun dorp hun kennis over kunnen dragen en de buitenboordmotoren in hun dorp goed kunnen onderhouden.

24 mei 2018
door MJS
7 reacties

Hiep, hiep hoera !!

Tot onze grote verrassing kwamen de leerlingen en leerkrachten van de school Marco een aubade brengen voor zijn verjaardag. Daar hadden we helemaal geen rekening mee gehouden. We dachten stilletjes samen zijn verjaardag te vieren, maar dat liep dus anders. De kinderen gingen daarna naar huis om te eten tijdens de pauze. De leerkrachten kregen limonade en boterkoek. Was Marjolein blij dat ze gisteren een grote plaat gebakken had!


In huis zijn we druk bezig geweest met onderhouds werkzaamheden. Tijdens onze afwezigheid waren houtluizen begonnen om een aantal planken in een paar kasten op te eten. We hebben rigoreus één kast uit huis verwijderd. Onze bedoeling was om hem in stukken te hakken en in onze brandton te verbranden. Voordat we daaraan toekwamen, vroegen onze buren of zij de kast mochten hebben. We legden uit waarom hij bij ons de deur uit moest, maar voor hen was dat geen bezwaar. Daar gingen ze, met de kast tussen hen in, tevreden huiswaarts. Waarschijnlijk is het in hun huis de enige kast. We hebben dus noodgedwongen grote schoonmaak moeten houden, een hele klus.Daarnaast wilde Marco al een tijdje het waterleidingsysteem renoveren. Daar heeft hij heel veel over nagedacht en daarna in de stad de materialen gekocht. Als hij een bocht te weinig zou kopen zou het hele project niet doorgaan, want er is geen bouwshop in de wijde omgeving te bekennen. Gelukkig had hij overal genoeg van en kan de stortbak van het toilet nu met een kraan met slang vollopen. Elke keer zijn we zo dankbaar voor Marco’s handigheid.Onze watertonnen moeten ook nog een steviger ondergrond krijgen. Die klus staat voor begin juni op het programma als collega’s van World Team bij ons op bezoek komen. Zij brengen 3 x 21 kg cement mee. Zand en grind liggen al te wachten. Dat wordt straks zweten want alles wordt met de hand gedaan.Woensdag 23 mei was de officiële overdracht van de twee hand naaimachines en het spinnewiel aan de vrouwen van Apetina. We zijn benieuwd wanneer de vrouwen het werken met het spinnewiel onder de knie hebben. Alle gulle gevers namens de vrouwen van Apetina heel hartelijk bedankt!

 

10 mei 2018
door MJS
5 reacties

Be flexible

Na een zeer geslaagde conferentie van en voor World Team collega’s, kwamen we zondag 29 april j.l. weer aan in Paramaribo. Maandag de laatste boodschappen doen, dinsdag genieten van een nationale vrije dag van de arbeid en dan woensdag 2 mei weer naar Apetina vliegen. Dat was het plan, maar de piloot werd ziek en is net weer beter. We hopen nu komende vrijdag 11 mei te vliegen.

In Trinidad kregen we de kans om een vogelreservaat te bezoeken, tegen het vallen van de avond.

We hebben een aantal mooie foto’s kunnen maken.

We logeren nu in het appartement van een collega die op verlof is, dus we zitten niet op de schopstoel. We hebben de dagen goed kunnen gebruiken om de projecten van EO Metterdaad voor te bereiden. En de eindstand is …. Helaas nog niet bekend, maar komt uit in de buurt van € 100.000,-. Wat een mooi bedrag hè? Daarmee kunnen we drie projecten realiseren: de training voor jongeren om buitenboord motoren te repareren met een werkplaats erbij met de benodigde apparatuur; een gastenverblijf in Apetina voor de trainingen die in het educatiecentrum gegeven gaan worden en het drukken van een kinderbijbel in de Wajana- en Trio-taal. Wat een zegen!

Verder hebben we heerlijk kunnen netwerken. Een ontmoeting gehad over muziek en geluid met een muzikant, een ontmoeting en skype gesprek over een betere manier voor landbouw voor de Wajana’s en Trio’s en gezellige ontmoetingen met vrienden en met onze dochter en haar gezin.

Tijdens een ritje net buiten de stad mochten we nog een paar mooie plaatjes schieten

 

Kortom de extra weken in de stad hebben hun vrucht al afgeworpen.

We gaan straks weer lekker aan de slag in Apetina. Over een aantal weken komen collega’s van World Team bij ons op bezoek. Na een paar dagen vliegen we samen met hen vanuit Apetina naar Lawa.

12 april 2018
door MJS
4 reacties

Pasen in Apetina

Vorige week donderdag vlogen de hoofdman van de Wajana’s, Nuwahe Aptuk, zijn vrouw en een oudste van de gemeente van Apetina, naar Paramaribo. Op diezelfde dag kwamen uit Amerika Ivan en Doris Schoen aan.
Ivan en Doris zijn de eerste zendelingen voor de Wajana’s. Zij hebben de grammatica en de taal van de Wajana’s in de jaren zestig op schrift gesteld. Daarbij heeft Ivan bijna alle boeken van de Bijbel in het Wajana vertaald. Hij is inmiddels zesentachtig. Hij en zijn vrouw zijn nu weer naar Paramaribo gekomen om samen met drie Wajana taalhelpers de vier laatste onlangs door hem vertaalde boeken van het oude testament te corrigeren. Ook in de jaren zestig was Nuwahe de taalhelper van Ivan. Nu kunnen ze weer samen werken aan de afronding van de laatste boeken. Wat is God trouw geweest dat deze mannen tot op hoge leeftijd werken aan het beschikbaar komen van Gods woord in de Wajana taal. Wij zijn er diep van onder de indruk.

De Paasconferentie is één groot feest geweest! Er zijn 6 kano’s met zo’n 80 mensen uit Tepu en Palumeu gekomen. Heel veel jonge gezinnen. Daarnaast zijn er twee kano’s en drie vliegtuigen met mensen uit de dorpen rondom Lawa gekomen. Ook bij hen waren veel jonge mensen. De oudsten hadden deze keer bedacht om alle sprekers te vragen een gedeelte uit de Efeze brief te behandelen. Het werd een prachtig palet van verschillende boodschappen vanuit Trio- en Wajana leiders. De sfeer in het dorp was geweldig. Samen eten, ’s avonds film en uiteraard is er weer veel gezongen. Vanuit alle dorpen werden nieuwe liederen gepresenteerd. Die werden door de zaal allemaal opgenomen via de mobiele telefoons.
Bijzonder was de vertoning van een video die door de zendingsgroep vanuit Lawa in 2016 was geproduceerd van hun reis naar Brazilie. Voor het eerst een videoverslag waarin iedereen een prachtig beeld kreeg van deze reis. Reken maar dat dit motiveert om een volgende keer ook van de partij te kunnen zijn.

Afgelopen dinsdag is de Bijbelschool voor de Bovenlandse Indianen gestart. Het was qua logistiek best spannend omdat de regentijd in Suriname weer begonnen is. Zouden de vliegtuigen van de MAF op alle airstrips kunnen landen om de studenten op te halen? Het is allemaal gelukt en de oudsten verdiepen zich nu in Verantwoord Bijbel Gebruik. Er wordt les gegeven in het Surinaams, daarna wordt er vertolkt in het Trio en in het Wajana. We zijn heel benieuwd hoe de leiders deze training ervaren hebben. Daarvoor moeten we nog wel even geduld hebben, want als zij terug komen, zijn wij in Paramaribo om door te vliegen naar Trinidad en Tobago voor een conferentie van World Team, de organisatie waarvoor wij in Suriname werken. Daar hopen we onze collega’s te ontmoeten en samen meer te leren over het hanteren van conflicten in verschillende culturen.

29 maart 2018
door MJS
Geen reacties

Vrijwilliger gezocht

vrijwilliger gezocht

Locatie: Suriname

Periode: in overleg, bij voorkeur tussen half juni en half september

Profiel: Heb jij een technische achtergrond in de bouw en reparatie van gereedschap, ben je flexibel inzetbaar, kun je goed overweg met jongeren en ben je bereid de reiskosten zelf te betalen? Dan is CAMA Zending op zoek naar jou!

Afgelopen januari werd door EO Metterdaad een aantal programma’s uitgezonden over het zendingswerk van Marco en Marjolein Schuurmans onder de Wajana indianen in Suriname. Een van de projecten betreft het bouwen van een werkplaats voor reparatie van buitenboordmotoren en andere machines: Voor dit project zijn we op korte termijn op zoek naar een vrijwilliger die voor drie á vier maanden naar Suriname wil gaan om te helpen bij het bouwen van een werkplaats en wil ondersteunen bij de technische opleiding. Het zou geweldig zijn als iemand vanaf half juni tot half september beschikbaar is.

Voor huisvesting en voeding wordt gezorgd.

Bekijk dit filmpje van 10 minuten en ontdek meer.

Enthousiast? Of wil je wat meer informatie ontvangen? Neem gerust contact met ons op!

Adres: CAMA zending, Hoofdstraat 55, 3971 KB Driebergen-Rijsenburg (Nederland)
Telefoon: 0343-443392
E-mail: info@cama.nl

16 maart 2018
door MJS
4 reacties

Bezoek, bezoek en nog eens bezoek

In februari kwam Hanneke Kottier, jongste dochter van een jeugdvriendin van Marjolein, om een paar maanden van het leven van de Wajana’s en van ons mee te maken. We genieten enorm van haar vrolijkheid, enthousiasme en behulpzaamheid. Ze werkt mee in de school en geeft de hoofdmeester ruimte voor ander werk dat anders zou blijven liggen.

Al snel kwamen John en Kathryn Baak, vrienden uit Veenendaal, voor een bliksembezoek van 3 dagen. Wat hebben we intens genoten van de gesprekken, het varen op de rivier, het bidden voor zieken en nog veel meer.

Voor zij in het vliegtuig konden stappen om terug te vliegen naar Paramaribo, stapten Bruce en Julie, twee Canadezen, uit het vliegtuig. Julie, de dochter van Bruce, bleef één week, haar vader is afgelopen zaterdag teruggevlogen naar Canada. Bruce kwam naar De Wajana’s omdat God hem dat opgedragen had. Hij had geen idee waarom hij moest komen om kennis te maken met het leven in de jungle.

Eind februari kwam Jetteke een week op bezoek, nadat ze eerst in Paramaribo les gegeven had aan de bijbelschool. Met haar vliegtuig vlogen Bruce en Marco naar Lawa om daar rond te kijken wat God aan het doen is. In Apetina bleven dus drie vrouwen achter, die met elkaar een bijzondere week beleefd hebben. We hebben het alle drie als een cadeau van God ervaren. In die week hebben we met twee Wajana gidsen de Tebutop beklommen. We hebben van ons leven nog nooit zo’n kale en steile berg beklommen. Daarna heerlijk afkoelen in een stroomversnelling een eindje verderop. Een dag om nooit te vergeten.

Marco had met Bruce een bijzondere week in Lawa en daarna nog een aantal dagen in de stad. Inmiddels is hij met een hoofd vol ideeën terug naar Canada. Precies in deze week was onze jongste kleinzoon, Quinn jarig in de stad. Hij werd 2. Opa kon mooi op zijn feestje zijn. De nieuwe zandbak werd voorzien van een graafmachine van formaat. Marco vloog afgelopen maandag weer naar huis, in Apetina. We zijn met elkaar benieuwd wat voor vervolg aan dit bezoek gegeven wordt.

Elke keer als Marco op reis gaat, gaat er wel iets mis met een of andere machine. Deze keer gebeurde dat op zaterdagochtend toen we de was wilden gaan doen. Er gebeurde niets. Marco kon gelukkig het euvel snel verhelpen en de was hing een paar uur later te wapperen aan de lijn. Zondagavond lag mijn telefoon aan de lader en plotseling deed de telefoon het niet meer. Marco kwam die avond pas laat in z’n hangmat want hij heeft op alle bij hem bekende manieren geprobeerd het apparaat weer aan de praat te krijgen. Later in de stad bleek het een software probleem te zijn dat gemakkelijk te verhelpen is. Op zulke momenten moet je er echt voor kiezen om je vrede niet te laten roven.

Naast de school is inmiddels hard gewerkt aan het vrouwencentrum. In onze bagage hebben we de twee naaimachines en het spinnewiel dat we vanuit Nederland hebben opgestuurd nu aan de vrouwen laten zien. De bedoeling is dat we een cursus spinnen geven en dan samen bekijken op dit ook voor de katoen van de Wajana’s gaat werken. Dan zou het verwerken van de katoen een stuk sneller gaan en biedt dit de mogelijkheid om meer katoen te planten en straks hangmatten te koop aan te bieden aan de toeristen. In het vrouwencentrum komt een werkplek om cassave te malen en een aantal ovens om cassavebrood te bakken zonder dat de vrouwen telkens op hun kop hoeven te staan. De rook gaat via een pijp naar een rookhuis zodat er vlees en vis gerookt kunnen worden. Ingenieus bedacht en heel handig gebouwd door een groep van 15 mannen. Elke dag wordt hard gewerkt om alles af te bouwen.

Het bouwteam staat klaar om zodra de middelen van EO Metterdaad binnen zijn te bouwen aan een logeergebouw. We staan versteld van het enthousiasme en de ijver die we zien.

Het hele dorp is volop bezig met de voorbereidingen voor de Paasconferentie. Er worden afdaken gebouwd waar de gasten straks hun hangmatten onder kunnen hangen. De vrouwen zijn druk in de weer met het bakken van kwaka en cassavebrood. Daarnaast wordt er 100 kg rijst, 50 kilo suiker, koffie, thee, ui, knoflook etc. ingevlogen om iedereen te eten te kunnen geven. We verwachten dat het weer een groot feest wordt om samen stil te staan bij de dood èn opstanding van onze Here Jezus Christus.

 

31 januari 2018
door MJS
3 reacties

Manaus

Net voor we uit Lawa vertrokken kwamen mensen nog even langs voor last minute boodschappen. Dat gaat eigenlijk altijd wel zo. Een laatste kans om kralen uit te zoeken voor we weer vertrekken. Of iemand komt nog iets afrekenen van de kleding verkoop. Moeders komen steevast met een of meer kleintjes naar ons toegelopen. Terwijl moeder bezig is haar kralen uit te zoeken gaan de kinderen zelf op onderzoek uit. De spijkers die onder de luiken hangen om ze vast te kunnen zetten zitten dan vaak netjes in hun gaten gestoken. Hier een paar foto’s van een jongetje dat zich uitstekend wist te vermaken met een lege kartonnen doos.

       

Heel veel afspraken in de stad

Zoals gewoonlijk buiten we de dagen in Paramaribo uit om vrienden op te zoeken en alvast de nodige boodschappen te doen voor ons verblijf in Apetina de komende maanden. Ook stonden er een aantal dozen voor ons klaar die in de loop van de tijd uit Nederland waren aangekomen. Het spinnenwiel en de vier handnaaimachines. Die waren aan een service beurt toe. Bij ‘In de Ruimte’ bleek dat een van de dames in de keukenploeg ons goed kon helpen met advies over hoe we zelf de machines konden smeren en dat scheelde het nodige in de kosten. Voor 1 machine moesten we deskundige hulp inschakelen. Die is volgende week klaar. Nu weten we ook weer waar de reparatiebedrijven zitten in de stad.

Marjoleins verjaardag vierden we onderweg naar Manaus.

Na aankomst waren we de eerste 4 dagen te gast bij de jaarlijkse werkers conferentie van onze partner organisatie. Voor ons de eerste keer en een geweldige kennismaking met het lokale team van werkers. Ook konden we met verschillende leiders spreken. Hiervoor hadden we alleen via het internet contact gehad. Wat is het dan, vooral binnen deze cultuur, van belang om mensen persoonlijk te ontmoeten. Marco mocht een van de dagopeningen verzorgen en de eerder gemaakte afspraken werden in de persoonlijke ontmoeting nog eens bevestigd. Naast dat het werk verspreid is over een aantal indiaanse stammen gaat alles hier qua taal in het Portugees. Best lastig dat je dan weer in een heel ander taalgebied moet opereren.

Deze week trekken we op met onze World Team werkers in Manaus. We hebben dan tijd voor rapportage over het afgelopen jaar en afstemming over de plannen voor het komende jaar. Vooral zijn we gekomen om ons team te kunnen bemoedigen in het vinden van hun weg en plek hier in Manaus. Daarnaast is Marco druk met het maken van de nodige video opnames voor een wervingsfilm voor nieuwe werkers.

Komende vrijdag staat onze reis naar Suriname alweer voor de deur.

Ondertussen gaat de EO nog even verder met de uitzendingen over ons werk in Suriname.

Komende vrijdagavond aflevering 4, tevens de laatste van de serie.

Als toegift heeft CAMA nog een 360 graden film gemaakt over ons werk.

Met de muis kun je rondkijken tijdens de film.

Marco en Marjolein – 360 graden

Marco en Marjolein werken voor de CAMA zending in Suriname. Kijk in dit 360 graden filmpje 'om je heen'. Met je muis of vinger kun je de video naar links of rechts bewegen. En zet je geluid aan om meer te horen over hun werk.

Geplaatst door EO Metterdaad op woensdag 24 januari 2018

11 januari 2018
door MJS
4 reacties

Ze vliegen uit…

Deze weken kijken de mensen goed uit naar de plekken waarvan ze weten dat daar een groot nest met mieren onder verborgen zit. Eind december begin januari begint de jaarlijkse trek van grote vliegende mieren. En wat is hier nu zo bijzonder aan? Kijk zelf maar hoe de mensen verzot zijn op deze heel speciale oogst…

kiawek

Op de CAMA website staat het volgende verhaal over Alampia. Van harte aanbevolen.

Alampia in Lawa

Komende maandag vliegen we weer naar de stad. Daar hebben we een lijst met afspraken staan voor we eind van die week naar Manaus in Brazilië vertrekken. Daar wonen we een leiders conferentie bij van het team dat we begeleiden.

EO Visie on line heeft het volgende verhaal over ons gepubliceerd: EO Visie on line

Komende vrijdag om tien voor zes in de avond de eerste lange aflevering via EO Metterdaad.
Hieronder alvast een voorproefje