Marco & Marjolein in Suriname

Ons leven met de Wajana's

29 juli 2019
door MJS
Geen reacties

Bezoek…en…ers

Al een paar jaar praten we over, bidden we voor en denken we na over een verbinding tussen de Frans sprekende Wayana jongeren en Frans sprekende bijbel leraren en een Frans sprekende jongeren werker. De afgelopen weken mochten we beide ‘groepen’ bij ons in Lawa ontvangen. Anneke Kempeneers, een jongeren werker uit Nederland, is 6 juni j.l. uitgezonden naar de Wayana aan de Lawa. Onze World Team collega uit Haiti kwam met 2 collega docenten van de bijbelschool in Cayes op 12 Juli j.l. aan in Paramaribo. Na een weekend met een aantal bezoeken aan Haitiaanse gemeenschappen in en rondom de stad vlogen we maandag 15 Juli met z’n zessen naar Lawa. Gezellig hoor zo’n hele groep aan tafel. Voor ons gemak werd de voertaal Engels, want ons Frans is toch wel ‘roestig’.

Dinsdag zijn we naar Maripasoula gevaren om te kijken of we een aantal Haitianen daar konden spreken en om te kijken hoe het met de zoektocht naar woonruimte voor Anneke stond. Het was voor onze Haitiaanse broeders een hele belevenis waar ze erg van hebben genoten.

Donderdag 18 Juli kwam ook de voorzitter van de Unie van Baptistengemeenten naar Lawa om de volgende dag samen met ons naar de Bijbel conferentie te gaan die van 19 tot 21 Juli in één van de dorpen langs de Lawa gehouden is. Wat een feest om daar bij te mogen zijn en te kunnen delen uit Gods woord! Met z’n allen sliepen we in hangmatten onder het huis van één van de oudsten. ’s Morgens aten we met onze ‘eigen’ groep. Na de ochtenddienst aten we met z’n allen dorpsgewijs onder een groot afdak en ’s avonds werden we elke keer bij onze buren uitgenodigd. Wat een gastvrijheid! Wat een feest om velen weer te zien na een aantal maanden van afwezigheid. Hieraan merken we hoezeer ons leven met de Wayana’s verbonden is. Wat hebben we genoten.

Na de conferentie hebben onze Haitiaanse gasten van maandag tot woensdag een mini bijbelschool gegeven over de boeken Daniel en Openbaringen. Het moest echt in vogelvlucht, maar het smaakt naar meer. De Wayana’s willen graag dat deze broeders vaker onderwijs komen geven en ook vice versa zagen we dat zij de Wayana’s in hun hart gesloten hebben. Wij denken dat dit zeker een vervolg zal krijgen. Het netwerk rond de Wayana’s breidt zich uit.

Donderdag 25 Juli is Anneke Kempeneers in ons huis in Lawa achter gebleven waar zij wacht op de komst van Ilse van Dijk en Anneke Kempers die de komende weken training komen geven aan de jeugdleiders en van 12-16 augustus een tienerweek zullen verzorgen, samen met de net getrainde Wayana jeugdleiders. Een geweldige kans voor Anneke Kempeneers om de jeugd te leren kennen. De rest van onze groep is die dag terug gevlogen naar Paramaribo, waar wij ’s middags Bruce Rempel, uit Canada, van het vliegveld ophaalden. Voordat hij landde, kwam Anneke Kempers aan vanuit Nederland, het was fijn om haar te kunnen begroeten voor ze naar Lawa vertrekt.

Zaterdagochtend vroeg heeft Marco de Haitiaanse gasten weer naar het vliegveld gebracht. We hebben boodschappen gedaan voor onze week samen met Bruce in Apetina en genoten van onze dochter en kleinzoon.

Morgen vliegen we naar Apetina. We zijn benieuwd wat we de komende week gaan beleven.

3 juli 2019
door MJS
3 reacties

Winkel Vanessa gaat van start

Telkens wanneer wij naar Apetina vliegen hebben we ruimte in het vliegtuig voor extra bagage. De afgelopen jaren hebben we die ruimte opgevuld met dozen met zeep, tandpasta en andere boodschappen waarvan we wisten dat de mensen die in Apetina nergens kunnen kopen maar wel hard nodig hebben. Zo konden wij het dorp helpen aan deze basis goederen en werden wij geholpen in de betaling van de kilo’s van onze vlucht die we zelf niet konden vullen.

De kinderen zijn blij dat het water in de rivier weer iets is gezakt

Iemand die bij ons een tube tandpasta kocht betaalde de prijs van de stad + 145 gram aan kilo prijs, waarmee de prijs veel lager werd dan bij de Chinese winkel in het eerst volgende dorp langs de rivier. Om dat dorp te bereiken moeten de mensen voor een flink bedrag aan benzine voor de buitenboord motor gebruiken, dus werden boodschappen extra duur.

Dit maakte dat ‘onze’ boodschappen telkens wanneer we kwamen binnen een paar weken waren uitverkocht.

Volleybal toernooi op 1 juli bij ons thuis

We spraken geregeld over de mogelijkheid om samen met de mensen hier een winkel te beginnen. Dan moet er wel eerst kapitaal beschikbaar zijn om dat te kunnen financieren. En iemand moet in de stad zorgen voor het inkopen en verzenden met een vliegtuig naar het dorp. Allemaal dingen die niet eenvoudig in te vullen waren, vandaar dat het lang heeft geduurd voordat het echt van de grond kon komen.

Marco legt uit hoe alles in het werk gaat tijdens een dorpsvergadering in de tukusipan.

Nu is het dan zover.

We hebben een ‘micro-krediet’ gevonden om de start van de winkel waar te kunnen maken. Vanuit de opbrengst van de verkoop wordt de lening over een aantal jaren terug betaald. De werkers krijgen ‘loon naar werken’.

Situnka dankt God voor de winkel

1 juli konden we het startsein geven en stonden de mensen een paar uur in de rij om hun eerste inkopen te kunnen doen.

Vanessa heeft geleerd hoe alles werkt. Zij heeft nu een baan in Apetina.

Nu werken we nog aan het verfijnen van de administratieve verantwoording en het beheer van alle goederen die ondertussen in het magazijn van Kuluwayak zijn opgeslagen. Er is al belangstelling vanuit een ander dorp dat verderop langs de rivier ligt. Het magazijn krijgt dan misschien een regio functie zodat ook daar een lokale winkel kan beginnen. We zijn benieuwd.

Baby Buddy Update

We zijn blij dat voor het Baby Buddy Project van de Babyvoeding inmiddels 400 euro werd gedoneerd. De eerste drie maanden zijn hiermee voorzien. In September laten we weer weten hoe de zaak er dan voor staat.

AANKONDIGING

We zijn volop bezig met het maken van plannen en afspraken voor ons verlof in Nederland vanaf eind September tot begin December. Hierbij een aankondiging van ons Fundraisings Diner op Vrijdag 15/11/2019 voor overleg met je agenda. Van Harte Welkom.

Voor iedereen in Nederland alvast een fijne vakantie toegewenst.

 

20 juni 2019
door MJS
1 reactie

Gezocht: ‘Baby Buddy’ voor Apetina

De arts van de Medische Zending vraagt onze hulp voor twee zuigelingen in Apetina.

De moeder heeft onvoldoende voeding voor haar kindje en ons werd gevraagd te willen helpen in de aanschaf van Nutrilon 3 en Bambix en Brinta om de kinderen weer binnen de lijnen van de groeicurve voor zuigelingen te kunnen krijgen. Zeker 1 van de twee zal langer dan een jaar extra voeding nodig hebben om weer binnen de normen van opgroeiende baby’s en peuters te kunnen komen.

In samenspraak met CAMA Zending lanceren we nu een project fonds om samen in deze behoefte te kunnen voorzien.

De MAF heeft de eerste blikken Nutrilon en pakken Brinta en Bambix al naar Apetina gevlogen.

Wie helpt ons om er samen voor te zorgen dat de levering voor het komende jaar wordt gegarandeerd?

Zie ook Project Indianen Baby Buddy Apetina

U kunt uw bijdrage overmaken aan

NL89 INGB 0000 3094 00 of NL76 ABNA 0484 6740 48

t.n.v. CAMA Zending in Driebergen o.v.v. ‘Indianen Baby Buddy’

U kunt natuurlijk ook de iDeal of Paypal gebruiken

Noem bij Bestemming Donatie ‘Indianen Baby Buddy’.

15 juni 2019
door MJS
4 reacties

Pinksteren was werkelijk een feest

De week voor Pinksteren hebben we met vrijwel alle leiders van de kerk die regelmatig spreken een training mogen houden als voorbereiding op de Pinksterconferentie. Deze werd gehouden van vrijdagavond 7 tot en met zondag avond 8 Juni. De bijbelschool studenten waren goed betrokken. Andere leiders deden erg hun best om samen mee te doen waarmee we de stof van de bijbelschool konden herhalen en toepassen op het voorbereiden van de boodschappen voor de conferentie. We genieten van het enthousiastme dat we om ons heen zien nu de mensen toe kunnen passen wat ze al eerder hebben geleerd. Oefening baart kunst. Iedere avond hebben we een film vertoond waarvoor veel belangstelling was. Wat is het fijn om films die we in de stad hebben laten vertalen in de dorpen te kunnen laten zien.We brachten vorig jaar een aantal zakken met duplo blokken mee om te zien of de kinderen die elke middag bij ons komen spelen daar belangstelling voor zouden hebben. Nou, dat was zo! Elke dag komen ze verschillende keren vragen of ze al mogen komen spelen. Dat mag van 3 tot 6 ‘s middags, dus vanaf een uur of 2 staan ze vaak al te wachten tot de deur open gaat.We denken dat er vast wel mensen zijn die ons blog lezen en die of zelf of bij hun kleinkinderen duplo blokken hebben liggen die niet meer worden gebruikt. Als dat zo is, laat ons dat dan even weten (via mjschuurmans@me.com), dan stemmen we af over hoe die blokken komend najaar bij ons kunnen komen. Dan brengen we ze graag naar Suriname en krijgen ze een tweede jeugd in Apetina.Onlangs zagen we weer eens dat er veel dingen zijn waar je van uit gaat dat ‘ze’ het gewoon doen. Zo gingen wij vandaag ‘even’ de was doen. We wilden niet wachten op de dorpsstroom van vanavond, dus onze kleine generator aangesloten op de kabel van het huis. Nadat de wasmachine was gevuld met water deden we de was erin en ging Marco de generator starten….en daar eindigde de was voor vanmorgen. De generator startte niet. Marco heeft van alles geprobeerd, maar waarschijnlijk is de bougie de boosdoener. Onze reserve bougie hebben we lang geleden al aan iemand weg gegeven, maar helaas geen nieuwe gebracht. Nu wachten we tot onze vrienden uit Nederland maandag komen met een nieuwe bougie.Afgelopen week ging Marjolein door haar rug, ook zoiets waar je vanuit gaat dat je rug het ‘gewoon’ doet. Gelukkig ging het na een paar dagen rustig aan doen al weer veel beter en kon ze donderdag ook haar studie voor de vrouwen ‘gewoon’ geven.Daarnet keek Marco op de klok en merkte dat het nog wel erg vroeg was. Nee, de klok was gestopt en ook het verwisselen van de batterij veranderde niets aan de zaak. De klok stond nog steeds stil.Op zulke momenten word je erbij bepaald welke keuze je maakt: laat je je uit het veld slaan, word je boos, raak je gefrustreerd of kies je ervoor om je vreugde en je vrede niet te laten roven en om creatief met je plannen of verwachtingen om te gaan?

En wat de bouw betreft volgt hier weer een video verslag om te laten zien hoever de bouwploeg de afgelopen vier weken is gekomen. Zie Bouw PT deel 2 – SD 480p

1 juni 2019
door MJS
Geen reacties

Projecten bij de vleet

In Apetina is de bouw van het gastenverblijf, dat we mogen bouwen vanuit de opbrengst van de TV programma’s van EO Metterdaad, in volle gang. De afgelopen maanden werd hard gewerkt om alle balken en planken te kunnen zagen. Deze werden netjes opgestapeld in een verzamelplek om goed te kunnen drogen alvorens te worden gebruikt. Nu is het dan zover. De eerste palen gingen een paar weken terug al in de grond. De afgelopen week is hard gewerkt om alle palen die nodig zijn voor het woongedeelte te kunnen plaatsen, de dwarsbalken en de draagbalken voor de vloer en al een aantal vloerplanken. Na een week ziet het gebouw-in-wording er al heel anders uit.

Hier volgt een korte impressie van de eerste bouwweek.

Ook mochten we de laatste paar weken een flink aantal gesprekken voeren met mensen die betrokken willen zijn bij het starten van een winkel in Apetina. Telkens wanneer we komen brengen we een flink aantal spullen mee om te verkopen aan de mensen. Al een aantal jaren hebben we gesproken over de mogelijkheid om in Apetina een winkel te beginnen. Nu lijkt de tijd daar rijp voor te zijn. De locale ontwikkelings stichting Kuluwayak wil de inkoop in de stad en de distributie in Apetina voor haar rekening nemen. Kuluwayak zet een depot op om als een lokale ‘groothandel’ plaatselijke winkeliers te kunnen voorzien van goederen. Een aantal mensen wordt getraind om een winkel te kunnen exploiteren. Wij hebben een financier gevonden die ons helpt om zowel Kuluwayak als de lokale winkeliers van een krediet te voorzien. Hiermee kunnen de goederen worden ingekocht. Beiden dragen een klein percentage van de winst aan ons af om de lening terug te kunnen betalen. Aangezien we de komende weken een aantal keren mensen op bezoek gaan krijgen kunnen we voordelig vervoer aanbieden van de goederen. Dit maakt dat het nu een goed moment is om het magazijn te vullen en de winkels te beginnen.

In ons blog van December lieten we weten dat het electriciteits project voor Apetina van start kon gaan. Binnenkort komt onze vriend Bruce uit Canada weer naar Apetina. Nu komt hij om bodem monsters te nemen van de kostgronden voor de landbouw en om de bodem van de rivier op de locatie van de turbines met een speciaal apparaat te kunnen onderzoeken op de aanwezigheid van rotsen en andere zaken die een belemmering kunnen vormen voor de apparatuur die hij aan het bouwen is.

Inmiddels vragen we op een speciale pagina van ons blog uw aandacht voor dit project. Bruce financiert de turbine en alle kosten die daarbij komen kijken. Wanneer het dorp 24 uur per dag van stroom gaat worden voorzien is het belangrijk dat alle woningen een veilige huisaansluiting krijgen.

We zoeken sponsors die willen helpen in het financieren van de electra binnen de woningen van Apetina en Lawa. Voor Euro 200 per huis kunnen we de woningen van een veilige installatie voorzien (zekeringenkast, kabels, schakelaars, stopkontakten, lichtpunten etc).

Misschien kunt u uw eigen electra specialist warm maken voor een bijdrage in dit project.

Alle bijdragen zijn welkom via de bankrekening nummers van CAMA Zending ovv ‘Indianen Bouw’.  Zie Electra Project Apetina

21 mei 2019
door MJS
8 reacties

De visa zijn binnen!

We zijn enorm blij dat na ruim twee maanden wachten de visa voor onze groepsreis naar Canada zijn toegekend.

Nu moeten ze nog in de paspoorten van Melisa en Janak komen. Dat moet in Port of Spain gebeuren. Gelukkig hoeven ze daarvoor niet zelf naar Trinidad, maar kan dit via een koerier geregeld worden.

We hebben vanmorgen gelijk de tickets gekocht. Dinsdag 27 augustus is de heenreis, waar we, vanwege een lange tussenstop op Trinidad, ruim 32 uur over doen. Zondagmiddag 22 september beginnen we aan de terugreis en we hopen dinsdagmorgen heel vroeg weer in Suriname aan te komen. Het blijft heel bijzonder dat we dit diep in de jungle met internet kunnen regelen.

We hebben nog drie maanden de tijd om naar deze reis toe te leven.

Inmiddels hebben wij ons huis in Apetina weer grotendeels op orde. Tijdens onze afwezigheid werd ons huis in bezit genomen door vleermuizen en houtluizen. We hebben dus grondig schoon gemaakt en Marco heeft om de houtluizen te bestrijden een keukenkast gesloopt en het hout buiten in onze brandton verbrandt. Daarnaast heeft hij rondom en onder het huis met gif gespoten om hen uit ons huis te houden. De vleermuizen zijn niet blij met onze aanwezigheid, maar ze zijn teveel aan deze droge en meestal donkere plek gewend geraakt. Het is dus niet zo gemakkelijk om hen over te halen een ander huis te zoeken.

Het is regentijd wat betekent dat het iedere dag (veel) regent en dat de rivier hoog staat. Met de snelle stroming is het niet zo prettig om in de rivier te baden, dus zijn wij weer heel dankbaar voor een goed werkende douche in ons huis.

Komende zondag hopen we mee te gaan naar Tutukampu om te kijken hoe het met de kleine gemeente daar gaat.

We hebben met de oudsten afgesproken dat we in juni twee trainingen gaan geven. Eén voor de oudsten over de taak van de oudsten in de gemeente en de andere met de bijbelschool studenten als voorbereiding op de pinksterconferentie van drie dagen. Daarnaast mag Marjolein weer een aantal studies voor de vrouwen verzorgen. Kortom, het woord ‘vervelen’ komt nog niet in ons woordenboek voor.

7 mei 2019
door MJS
2 reacties

Het kan verkeren

Maanden hebben we er naar toe geleefd om met twee Wajana echtparen naar Canada te gaan. Helaas zijn de twee benodigde visa nog niet binnen gekomen, dus hebben we met elkaar besloten om de reis uit te stellen naar later dit jaar als de visa alsnog toegekend worden.

We vertrouwen er op dat God een beter plan heeft.

Inmiddels merken we hoe onze tijd in de stad ingevuld wordt. We hebben afgelopen week mee mogen werken aan het opnemen van een luisterboek in het Nederlands voor kennissen van ons.

Deze week hebben we tijd om weer een aantal films voor de Wajana’s van een Wajana stem te voorzien. We zijn heel blij dat Michel tijd heeft om te vertalen en in te spreken.

Daarnaast kunnen we tijd steken in het verder uitwerken van een projectvoorstel voor Twinning. Dit is een programma vanuit Nederland wat Nederlandse en Surinaamse partners bij elkaar brengt voor kennisoverdracht. Wij werken samen met Foundation for Farming en willen graag hun visie om landbouw te bedrijven aan de Wajana’s leren. Het Twinning programma helpt om het project te financieren.

We hopen volgende week woensdag naar Apetina te vliegen.

20 april 2019
door MJS
3 reacties

De Heer is ècht uit de dood terug gekeerd!

We wensen jullie allemaal een heel mooi Paasweekend toe.

De Wajana’s vieren dat met een vierdaagse bijbelconferentie. Eén in Apetina, waar Trio’s en Wajana’s uit Tepoe en Palemeu en uit verschillende dorpen langs de Lawa rivier naar toe gevlogen of gevaren zijn, en één in Lawa zelf, waar de mensen uit de dorpen stroomop en stroomaf samenkomen. Wij blijven het heel bijzonder vinden dat we hier deel van mogen uitmaken.

Het vliegen naar Apetina, of welk ander dorp ook voor een conferentie, blijft een hele organisatie. MAF heeft in 2 dagen 6 vluchten gemaakt om de mensen van Lawa naar Apetina te brengen. Er moet een lijst met namen komen. Daarna moet er per vliegtuig een verdeling gemaakt worden. Op de dag van vertrek moeten alle mensen en hun bagage gewogen worden en die getallen moeten netjes genoteerd worden en aan de piloot gegeven worden. Na elke vlucht moet er op Lawa weer getankt worden. Dit gebeurt met jerrycans en een trap om boven bij de vleugel te kunnen komen. Wij hebben met heel veel plezier weer geholpen bij de verschillende werkzaamheden.

Komende week krijgen we hetzelfde spel, maar dan andersom. Alle gasten moeten vanuit Apetina weer naar hun huis gevlogen worden. Misschien blijft de piloot wel een nachtje slapen. Dat vinden wij heel gezellig, dan hebben we een gast aan tafel.

De afgelopen week zijn we met de bijbelschool studenten deze conferentie aan het voorbereiden geweest. We hebben met hen lessen herhaald van de eerste cursus en hen daarna allemaal aan het werk gezet om een preek voor te bereiden voor de Paasconferentie. Sommigen kwamen bij ons om samen te kijken of ze het bijbel gedeelte goed uitgelegd hadden. We hebben vandaag met veel plezier geluisterd naar de verschillende boodschappen. Wat een waardevolle week was dit om te investeren in de toekomstige leiders.

Voor de komende weken staat onze reis naar Canada hoog op onze agenda. Daarvoor zijn we op maandag 1 april met z’n vieren naar de stad gevlogen om naar Georgetown de hoofdstad van Guyana te kunnen reizen. Daar is de dichtsbij zijnde ambassade van Canada gevestigd. Twee van onze teamleden moesten zich daar aanmelden voor het registreren van hun biometrische gegevens. Foto van de ogen en een scan van de vinger afdrukken. Eerst met onze auto over de weg naar Nieuw Nickerie. De volgende ochtend met het veer vanuit Suriname naar Guyana en aansluitend over de weg naar Georgetown. We hadden de afspraak gemaakt op dinsdag 2 april om half vier bij de ambassade. We rekenden op een bezoek van zo’n 45 tot 60 minuten om alles voor elkaar te krijgen en zouden dan gelijk weer terug rijden naar een logeerplekje in de buurt van het veer.

Echter, toen we bij het kantoor aankwamen bleek zonet de stroom te zijn uitgevallen. Dus duurde het een heel stuk langer alvorens alle apparatuur weer aan de gang was gebracht met een generator en we aan de beurt waren.

Uiteindelijk waren we pas heel erg laat op onze bestemming en moesten we in het stikke donker uit zien te vinden waar iemand langs de kant van de weg naar ons stond uit te kijken om ons naar ons logeeradres te kunnen begeleiden. Die jongeman heeft uiteindelijk drie uur langs de weg gestaan om ons op te kunnen vangen…

Op dit moment is de aanvraag voor twee visa voor het bezoek aan Canada nog steeds niet goedgekeurd. Spannend dus…

22 maart 2019
door MJS
5 reacties

De dagen vliegen om

We zien dat het al weer drie weken geleden is dat we ons laatste blog geplaatst hebben. Voor ons is de tijd omgevlogen!

We hebben eerst genoten van de kledingmarkt. Het geeft zo veel voldoening om mensen aan goede nieuwe of tweedehands kleding te kunnen helpen. Mensen zeggen telkens weer dat de kleding van de chinees na een paar keer wassen al weer stuk is. De kleding die ze bij ons kopen gaat veel langer mee. Helaas was er weer veel te weinig mannen- en jongenskleding, dragen de heren en jongens hun kleding totdat het stuk is misschien?

Na de verkoop heeft Marjolein uren staan sorteren en vouwen want alle mooie stapeltjes veranderen in een ogenblik in een wanordelijke hoop. De volgende ochtend ziet het er een stuk gezelliger uit voor de nieuwe kopers als alles weer netjes gevouwen op stapels ligt.

Van de netto opbrengst hebben we alvast een propeller voor de gemeente motor, primer en verf voor het dak van de kerk en een aantal vaten benzine voor de evangelisatie bezoeken aan de verschillende dorpen langs de rivier kunnen kopen.

We zijn inmiddels volop bezig met de voorbereidingen voor een reis naar Canada begin mei. We zullen een aantal indianen reservaten gaan bezoeken om daar het Evangelie te kunnen delen. Het aanvragen van visa voor de Wajana is een ware ontdekkingstocht. In 2017 hadden we voor de reis van Ipomadi en Marco de hele aanvraagprocedure al een keer meegemaakt, dus we dachten dat we nu wisten hoe het in elkaar zat… In de tussentijd zijn er vereisten toegevoegd. Zo moeten de aanvragers uit Suriname hun biometrische gegevens (ogen scan en vingerafdrukken) persoonlijk af komen geven op de dichts bij zijnde Canadese ambassade. Dat is òf Trinidad of Guyana. Bovendien moet dat gebeuren binnen een maand na het indienen van alle papieren.

Tussen de bedrijven door hebben we de rol vloerbedekking, die hier al een aantal maanden lag te wachten om uitgerold te worden, over de oude laag heen gelegd. We hebben weer een frisse vloer gekregen die nu wat steviger aanvoelt onder onze blote voeten. Ook heeft Marco de buitendeuren maar eens flink aangepakt. De verf was uitgedroogd en voor we straks nieuwe deuren moeten kopen heeft hij ze eerst maar eens een grondige opknapbeurt gegeven.

In Nederland hebben we een mooie gitaar gekregen om door te geven aan iemand hier die daar echt behoefte aan zou hebben. Setipan, een van de oudsten van Lawa, is al een tijdje bezig zichzelf akkoorden te leren spelen met een zelf gekocht eenvoudig instrument. Wat was hij blij toen hij zijn oefengitaar bij ons om kon ruilen voor een gloednieuw instrument. De oude geven we weer door aan iemand anders die ook aan de slag wil gaan met oefenen.

In Apetina is de bouwploeg nu bijna klaar met het zagen van alle planken en balken om daarmee de visitorslodge te kunnen bouwen. Via foto’s houden ze ons op de hoogte van de ontwikkelingen. Kijk maar even mee.

Afgelopen weekend zijn we een aantal dagen stroomopwaarts geweest naar Solonam. Het blijft heel bijzonder om te zien hoe de gemeente ook daar in de afgelopen jaren gegroeid is. Vrijdagavond en zaterdagavond hebben we een film, nagesynchroniseerd in het Wajana, laten zien. Zondagochtend na de dienst is er een zegen gevraagd voor de oudsten, de diakenen en diaconessen en de zangleiders. Zo laat men zien dat men zich afhankelijk weet van God in het verder ontwikkelen van de gemeentes. Wij kunnen ons hier helemaal in vinden.

27 februari 2019
door MJS
9 reacties

Huis, tuin en ……

Voor al diegenen die benieuwd zijn naar de uitslag van Marjoleins weggehaalde plekje: de randen zijn mooi schoon, dus de arts heeft voldoende weefsel weg gesneden. Daar zijn we heel dankbaar voor. Ze heeft helemaal geen pijn gehad er van, waar we ook dankbaar voor zijn.

Als we na een paar maanden in ons huis komen, houden we een zoektocht naar ongewenste bewoners. Ditmaal vonden we in onze voorraadkamer het begin van een houtluizennest, mooi op ooghoogte, dus volop in het zicht. We hebben een aantal planken leeggehaald en een aantal bakjes schoon moeten poetsen, maar daarmee was de klus voor dit keer geklaard.

Tijdens ons verlof afgelopen oktober/november hebben we op verschillende plekken buggy’s en kinderwagens afgehaald. Wajana vrouwen hadden die via Marktplaats op onze computer uitgezocht. De techniek staat voor niets. Wij hebben die verscheept naar Suriname en vanuit Paramaribo naar Lawa laten vliegen. De vrouwen stonden al dezelfde dag op de stoep om hun bestelling op te halen. Dat was een beetje te snel want we moesten alles nog uit het verpakkingsmateriaal halen en monteren. We hebben alle gezinnen waar een rugdrager of kinderwagen vandaan kwam een foto gestuurd zodat ze weten welk Wajana-gezin nu met hun kinderwagen/rugdrager rondloopt. De rugdrager wordt gebruikt als de moeders naar hun tuinen gaan om daar te planten, te oogsten of te schoffelen. Er zijn alweer een aantal bestellingen voor later dit jaar. ‘Laat de markt maar plaats vinden’ denken we dan.

Op dit moment is de bijbelschool voor de bovenlandse indianen weer in volle gang in een kampje boven het dorp Palemeu. Ditmaal buigen ze zich over een inleiding op het oude testament. Via Facebook zien we mooie foto’s met aandachtig luisterende gezichten. Komend weekend worden ze weer teruggevlogen met de MAF naar al hun verschillende dorpen. We zijn benieuwd naar hun verhalen. Hieronder een paar foto’s van het vertrek uit Lawa.

Afgelopen weekend zijn we met een aantal boten vol mensen naar Kayode, een dorpje in Frans Guyana gegaan om de jonge gemeente daar te bemoedigen. Er was ook een volleybal toernooi voor de jongelui op het dorp. Dat hebben we zaterdagavond geweten: tot 2 uur in de ochtend schalde de muziek door onze hangmatten. Dat hebben we op Lawa nog niet meegemaakt. Veel Wajana’s klaagden er ook over dat ze niet hadden kunnen slapen. Er is echt behoefte aan een jeugdwerker, niet alleen voor Kayode maar voor alle dorpen langs de Lawarivier. We zijn dan ook heel dankbaar dat we afgelopen week te horen kregen dat ‘onze’ jongerenwerker er aan komt! Ze heeft haar visum aanvraag ingediend bij het consulaat in Amstelveen. Nu nog een maand of drie wachten op de goedkeuring.

Marjoleins dagen worden mede gevuld met het uitpakken van dozen en nog eens dozen met kleding voor de kledingmarkt. Van alle kanten krijgen we de vraag wanneer de kledingverkoop zal zijn. Die staat nu gepland op 8 en 9 maart, dus Marjolein kan op haar gemak alles uitzoeken en sorteren.