Marco & Marjolein in Suriname

Ons leven met de Wajana's

24 december 2020
door MJS
7 reacties

Gezegende Kerstdagen en een gezond, gelukkig en hoopvol nieuwjaar

Na 4 maanden Nederland konden we op onze geplande datum terugreizen naar Suriname.  Dat had deze keer de nodige voeten in de aarde, maar het is gelukt! We zijn met ‘Sneeuwklokje’ van de KLM naar Suriname gevlogen.We zijn nu weer veilig in Suriname en hebben onze 10 dagen quarantaine periode in Paramaribo ook weer achter de rug.

Die thuis-quarantaine was ook een hele belevenis. Driemaal daags kwamen ze van een beveiligingsbedrijf controleren of we thuis waren. Zo ja, dan werd er een briefje in de brievenbus gedaan dat we thuis waren met datum en tijd erbij. Onze dochter Elsbeth zorgde ervoor dat het ons aan niets ontbrak.

Na de tiendaagse quarantaine was het heerlijk om onze kleinzoon in onze armen te sluiten en te genieten van zijn verhalen. Ook leuk om weer eens bij een verjaardag van Elsbeth te zijn. En zo genieten we van de dingen die wel mogelijk zijn.

Inmiddels lopen de getallen van Covid positief geteste personen ook in Suriname fors op. Gisteravond zijn de maatregelen weer aangescherpt. Er mogen maximaal 5 mensen bij elkaar zijn. Gelukkig kunnen we wel bij Elsbeth en haar gezin Kerst vieren.

Vanuit de Wajana dorpen horen we alleen maar enthousiaste verhalen over de geplande Kerstvieringen. 24 December hebben ze in Apetina vanaf 7 uur ‘s avonds de kerstnachtdienst die duurt tot na middernacht. De volgende morgen is iedereen weer in de kerk om daarna samen te eten. Covid is gekomen in de dorpen, vele mensen zijn ziek geweest, maar gelukkig overwegend met milde verschijnselen. Er wordt nu weer geleefd als voor Corona. In Kawemhakan zijn de boten vanuit de verschillende dorpen stroomop- en stroomafwaarts ook alweer aangelegd voor de kerstconferentie.

Pasikili, een evangelist/oudste uit Apetina, is nu op evangelisatietocht stroomopwaarts naar de dorpen Palëmeu en Tëpu. Hij hoopt eind volgende maand terug te komen. Hij is behoorlijk ziek geweest, maar zodra hij voldoende was opgeknapt, is hij weer op pad gegaan.

Personenvervoer naar het binnenland is met ingang van 24 december tot het einde van het jaar niet mogelijk. We hopen dat we 5 januari naar Apetina mogen vliegen.

We mogen onze kerstgroet nu omlijsten met een musicale bijdrage van onze kleinzoon in Nederland. Jayden speelt ‘Stille Nacht’

26 november 2020
door MJS
4 reacties

Aan al het goede komt een eind

… en zo ook aan onze tijd in Nederland.

We hebben enorm genoten van alles wat wel kon.
Afgelopen zaterdag hielpen we bij de verhuizing van André en Wimke en hun kinderen. Daarmee is de verbouwingscirkel rond.

Afgelopen zondag mochten we meewerken aan de zendingszondag bij ons in de gemeente. Vanwege Corona waren er een aantal zendelingen meer aanwezig dan eerder in het jaar verwacht.

Wij zijn heel dankbaar dat we vrijdag 27 november, als gepland, naar Suriname kunnen vliegen. Dat heeft de nodige voeten in de aarde gehad. We gaan met een hele map met documenten en toestemmingsverklaringen van de Surinaamse ‘RIVM’ op pad. Ook een negatieve uitslag van een PCR-test zit daarbij. Zonder de juiste behulpzame contacten in Nederland en Suriname (vitamine R) was het zeker niet gelukt.

Als we in Suriname aankomen gaan we 10 dagen in thuis quarantaine. Daarna gaan we boodschappen doen voor onze tijd weer in de jungle. Maar eerst gaan we kerst vieren met onze dochter en haar gezin in Paramaribo.

4 november 2020
door MJS
Geen reacties

Herfst, herfst

Ons laatste verhaal was in zomerse sferen, maar inmiddels zijn er al twee maanden voorbij gevlogen.

Wat we verwachtten is de afgelopen maanden ook gebeurd. We hebben voornamelijk in onze kleine bubbel in Delft geleefd. Wel hebben we mensen via internet gesproken en gezien. Ons leven heeft zich in de afgelopen maanden veelal klussend afgespeeld. Daar hebben we enorm van genoten. De verhuizing staat gepland voor 21 november a.s., maar voor die tijd (en ook na die tijd) moet er nog heel wat gebeuren.

Wij zijn alweer met onze terugvlucht naar Suriname bezig. Dat proces ziet er ook anders uit dan normaal. We moeten bij het Ministerie van Buitenlandse zaken in Suriname een aanvraag indienen om eind november naar Suriname te mogen vliegen. Als toestemming verleend is, wordt dit doorgegeven aan de KLM. Dan wordt er contact met ons opgenomen om een vlucht te boeken. Als we in Suriname aankomen moeten we 10 dagen in quarantaine, hetzij in een hotel, hetzij in een eigen locatie met een wachter voor de deur. We zijn benieuwd wanneer we terug kunnen.

We zijn zo dankbaar dat al deze onzekerheid geen stress bij ons veroorzaakt. We vertrouwen ten volle dat we mogen zijn op de plek waar God ons hebben wil of dat nu in Nederland of in Suriname is. Overal kunnen en mogen we tot zegen zijn voor anderen en ook zelf Zijn zegeningen ervaren.

Afgelopen week kregen we het bericht dat een tante van Marjolein op 91 jarige leeftijd een hersenbloeding heeft gekregen. Dan zijn we dankbaar dat we haar eind september nog in haar flat op hebben gezocht.

Marco heeft de afgelopen maanden in twee verschillende kerken mogen spreken. Goed in de camera kijken om de kijkers thuis erbij te betrekken, was een nieuw aandachtspunt. Wat is het bijzonder dat het kan en dat je toch de verbondenheid voelt, terwijl je elkaar niet ziet.

Deze week passen we op de kinderen van vrienden die na 11 jaar Suriname weer terug zijn in Nederland. Uit eigen ervaring weten we hoeveel energie dat kost, dus hebben we aangeboden om op te passen zodat de ouders er samen een midweek tussen uit kunnen.

Suriname heeft het economisch heel zwaar. Mensen lijden honger omdat de Surinaamse dollar enorm is gedevalueerd ten opzichte van de Euro. Er is voldoende te eten, alleen zijn verschillende producten voor een heleboel mensen onbetaalbaar geworden. Wij hebben hier vanwege onze inkomsten in Euro’s weinig hinder van. Dat is heel anders voor de mensen waar we mee werken. Er was al een bloeiende vervoersstroom tussen Nederland en Suriname, dat is in de afgelopen maanden alleen maar toegenomen. Er worden heel wat dozen met levensmiddelen op de boot naar Suriname gezet.

Binnen WorldTeam is een van onze collega’s in de stad begonnen met een steunprogramma voor mensen die het nu erg moeilijk hebben gekregen. Daarbij werken we samen met een aantal kerken in het distribueren van voedsel pakketten.

25 augustus 2020
door MJS
2 reacties

Wat een weertje!

De afgelopen vier weken heeft het weer in Nederland haar uiterste best gedaan om ons thuis te laten voelen. We vonden het heerlijk, maar begrepen dat het voor velen iets te warm was.

Na een goede vlucht (met mondkapjes) samen met de familie Andes (vrienden van ons in Suriname), kwamen we de laatste zondag van juli in Nederland aan. De eerste twee weken konden we in het huis van vakantiegangers in quarantaine. Daar hebben we ons wel een beetje flexibel in opgesteld: zo fietsten we iedere dag tussen Pijnacker en Delft heen en weer om in het huis van André en Wimke te kunnen klussen.

Afgelopen zondag kwam Kawemhakan/Lawa zelfs in het NOS journaal! Het aantal Wajana’s dat in dit dorp positief getest is door de Medische Zending in juli j.l. is 40 van de 100 inwoners. Gelukkig hebben de meesten milde klachten, maar we horen wel dat ze zich lang zwak en moe blijven voelen. Eleme, die vorig jaar met ons mee geweest is naar Canada ligt aan de beademing in het ziekenhuis in Cayenne. Haar gezondheidsituatie is erg zorgwekkend. Ze hebben haar de afgelopen dagen uit de narcose gehaald, maar dat ging niet zoals gehoopt, dus is ze weer in slaap gebracht. Ze was zwanger en de artsen hebben besloten om haar baby te halen. De kleine meid ligt in de couveuse maar volgens de artsen doet het goed. Voor haar man Janack is het best moeilijk dat hij niet bij zijn vrouw en dochtertje kan zijn.

Ook uit Apetina horen we dat sommige mensen toch wel heel erg ziek zijn. Ook hier blijven de mensen lang moe en zwak. Dan is het best wel eens slikken dat we niet bij hen zijn. Via social media en telefoon houden we contact met elkaar. Elke keer weer realiseren we ons hoe kort geleden het nog maar is dat er in deze dorpen telefoon en internet is. We ervaren dat op dit moment ook echt als een zegen van God.

Nadat onze quarantaine periode erop zat, konden we naar de bruiloft van een nicht van Marco. Héél bijzonder om daar bij te kunnen zijn, want zonder Corona zouden we pas eind september in Nederland aangekomen zijn. Het was een prachtig feest op een mooie locatie.

Ook vanwege Corona is Marjolein’s zus Mirjam met haar gezin terug gekomen uit Bali, waar zij al een aantal jaren wonen. Het was heerlijk om hen allemaal na ruim 3 jaar weer te ontmoeten. Als de basis goed is, pak je zo de draad met elkaar weer op. Zo fijn! Ook weer een cadeau voor ons om hen te zien.

Nu we langer in Nederland zijn, hebben we meteen een stel fietsen gekocht via Marktplaats. Ze passen in onze huurauto, dus ze gaan overal met ons mee naar toe. Wat hebben we er een plezier van! Zo zijn we al naar zee gefietst, maar hebben we ook een stukje Vechtdal in de benen. Dit is één van de weinige dingen die we missen in de jungle: kunnen fietsen.

Vanwege het mooie weer hebben we in de afgelopen weken best al wat mensen in de tuin, met gepaste afstand kunnen ontmoeten. Hoe we dit jaar ons verlof kunnen inrichten is nog een grote vraag. Normaal gesproken beginnen we in mei al afspraken te maken met mensen voor een ontmoeting in oktober en november. Nu kijken we per dag wat de mogelijkheden zijn. We hopen in ieder geval met velen telefonisch contact te hebben in de komende maanden.

Dat brengt ons ook bij ons 40 jarig huwelijk.

Dat gaat natuurlijk gebeuren, vertrouwen we, maar de feestelijkheden eromheen blazen we af. Iedereen op afstand ontmoeten en op afstand moeten houden, is niet ons idee van een feest geven. Bij deze dan even officieel ons bericht dat onze receptie en feest op 3 oktober niet doorgaat.

24 juli 2020
door MJS
8 reacties

In de druk, maar niet in het nauw

Deze woorden van de apostel Paulus aan de christenen in Corinthe hebben ons enorm geholpen in de afgelopen weken om steeds weer te vertrouwen dat de plek waar we zijn de plek is waar God ons wil hebben, ook al begrijpen wij daar de logica niet van en gaan onze emoties niet altijd mee.

Na 2 maanden in Paramaribo gebivakkeerd te hebben, verlangden we enorm naar de mensen in Apetina en Lawa. Vanwege Covid-19 hebben we geen toestemming gekregen om het binnenland te bezoeken. Met de huidige stijging van het aantal besmettingen in Suriname ziet het er niet naar uit dat daar in de komende weken of maanden verandering in zal komen. Vandaar dat we de knop hebben omgezet en na overleg met onze leidinggevenden, contact gemaakt hebben met de vliegtuigmaatschappij om ons ticket te wijzigen. Dit is zonder problemen gelukt naar de vlucht van zaterdag 25 juli as.

Vanaf komende zondag zijn we twee weken in quarantaine in het huis van een gezin dat op vakantie is. Geweldig dat dit zo maar kan. Daarnaast kon Stichting Hand onze aanvraag voor een auto ook vervroegen. We hebben vanaf 7 augustus de beschikking over een auto! Wat wordt er weer goed voor ons gezorgd!

Onze terugvlucht staat geboekt voor 27 november, maar gezien de wereldwijde ontwikkeling op reisgebied, is het nog maar zeer de vraag wanneer we terug kunnen. Wat zijn we blij met alle sociale media, die ervoor zorgen dat we contact met de Wajana’s kunnen blijven houden.

De afgelopen maanden hadden we voldoende te doen. Marco heeft weer een aantal Bijbelverhalen voor het kinderwerk geprint, achterop de platen geplakt en vervolgens gelamineerd. Marjolein heeft zich bezig mogen houden met de vertaling van een jeugdbijbel. Het correctie proces moet wachten tot we weer bij de Wajana’s mogen komen.We hebben ook goed voor onszelf gezorgd door te genieten van al het mooie wat de Surinaamse natuur te bieden heeft.Daarnaast hebben we enorm genoten van het contact met onze vierjarige kleinzoon. Elke week mochten we één dag op hem passen. Zo mochten we de band met hem en de rest van het gezin verstevigen.

De komende weken en maanden gaan we zien hoe de Covid-19 zaken zich in Nederland ontwikkelen. We hopen dat we velen zullen mogen ontmoeten. In elk geval hebben we daar nu meer tijd voor. Ondertussen plannen we de nodige tijd mee te gaan helpen met de verbouwing van het nieuwe huis van onze kinderen in Delft. We gaan ons vast niet snel vervelen.

11 juni 2020
door MJS
2 reacties

Komt Dat Zien

Komend weekeind verzorgt EO Metterdaad de bedank uitzending op de volgende momenten:

Deze uitzending staat gepland op NPO 2 op zaterdag 13 juni 17:10 uur en op 14 juni om 12:38 uur.

 

En voor wie er maar niet genoeg van kan krijgen:

Zaterdag 13-06-2020 (10 minuten uitzending) NPO2, 08.10 uur
Zaterdag 13-06-2020 (10 minuten uitzending) NPO2, 13.55 uur

Zaterdag 13-06-2020 (25 minuten uitzending) NPO2, 17.10 uur

Zondag 14-06-2020 (3 minuten uitzending) NPO2, 09.44 uur
Zondag 14-06-2020 (3 minuten uitzending) NPO2, 11.37 uur

Zondag 14-06-2020 (herhaling 25 minuten uitzending) NPO2, 12.38 uur

DANKBAAR!

5 juni 2020
door MJS
7 reacties

Het kan verkeren

De vorige keer schreven we al dat we de kat nog even uit de boom zouden kijken voor wat betreft onze reis naar Apetina. Begin juni werd er voor de periode van 4 tot 14 juni een ‘zachte’ lockdown afgekondigd. “De winkels blijven o.a. open. U hoeft niet te gaan hamsteren!” De afgelopen dagen bleven de getallen van mensen met COVID-19 besmetting verder stijgen. Zodanig dat de capaciteit van de ziekenhuizen en het benodigde personeel stevig onder druk is komen te staan. Vrijdag 5 juni werd afgekondigd dat er van maandag 8 tot 22 juni sprake zal zijn van totale lockdown omdat gebleken is dat de mensen zich niet aan de afgekondigde maatregelen houden. Belangrijk punt van aandacht is nu dat velen zonder werk zitten en daarmee geen inkomen meer hebben. Het binnenland is weer afgesloten, dus wij blijven zitten waar we zitten.

pompoen voor een week…

De afgelopen dagen hebben we nog boodschappen kunnen doen. Maar dat mocht alleen met mond/neus- bedekking, dus Marjolein is achter de naaimachine gekropen en heeft een aantal mondkapjes gemaakt. Dit ook met oog op de ‘nabije’ toekomst. Als we eind september naar Nederland hopen te komen, hebben we in het vliegtuig ook een aantal mondkapjes nodig.

Marjolein druk bezig om neus/mondkapjes te naaien

Vanuit het diepe binnenland horen we nog steeds goede berichten: het virus heeft hen nog niet bereikt. Elke dag is er een, dus hier we zijn heel dankbaar voor.

Bij de MAF hangt dit infobord in NL – Trio – Wayana

Nu we voor langere tijd in de stad denken te zijn, zijn we voorzichtig begonnen met tuinieren. De eerste stekjes staan in potten, nog niet in de tuin, want mochten we nog kunnen vliegen voor half augustus, dan gaan ze gezellig mee naar Apetina.

Samen met een goede helper stekjes verpoten

De uitslag van het biopt op de neus van Marjolein was goed: alleen zonneschade, dus dat plekje is bevroren met stikstof. Net boven het litteken op haar voorhoofd zat ook een plekje, dus ook daar is een biopt van genomen. De uitslag daarvan wordt half juni verwacht.

foto van de opnames in 2017

Een paar maanden geleden hebben we mee mogen werken aan een bedank uitzending voor EO Metterdaad. Vanwege Corona kwamen er nu geen mensen op bezoek maar werd alles opgenomen met onze mobieltjes. Deze uitzending staat gepland op NPO 2 op zaterdag 13 juni 17:10 uur en op 14 juni om 12:38 uur.

03 oktober 2020 – Safe The Date

3 10 1980

Ook al is veel anders in deze tijd, toch is er ook het nodige hetzelfde.

Zo is er elke dag een nieuwe dag en komen we steeds dichter bij de datum van 3 oktober 2020.

Die dag, 40 jaar geleden, werden wij de heer en mevrouw Schuurmans. Een leven lang samen, maar ook een lang leven samen. Wat hebben we Gods goedheid en trouw mogen ervaren in die 40 jaar. Daar willen we graag bij stil staan en dit samen vieren. Zet deze datum alvast in uw agenda. Half augustus hopen we meer uit de doeken te doen.

27 mei 2020
door MJS
3 reacties

God wijst ons een weg

Laten we gelijk met het goede nieuws beginnen: de moedervlek die bij Marco weggehaald is was niet schadelijk. We waren er niet echt bezorgd over, maar toch is het fijn om te horen dat er niets aan de hand is. De dermatoloog heeft Marjolein toen ook meteen nagekeken en een biopt genomen van een plekje op haar neus. Vanwege het ontbreken van passende materialen kreeg ze een ‘clowns neus’ opgeplakt. De uitslag daarvan verwachten we komende vrijdag. Met onze blanke huid blijven we regelmatig onder controle.

Nog steeds zijn er geen gevallen van Corona bij de Wajana’s en Trio’s en dat terwijl in de landen om ons heen behoorlijke uitbraken zijn! We zijn enorm dankbaar.

In Paramaribo merken we weinig van beperkende maatregelen. In de winkels houdt bijna niemand zich aan de 1,5 meter afstand. De kassières zitten achter plastic, maar raken het geld en de boodschappen met hun blote handen aan. Restaurants zijn weer open.

Elke donderdag komt onze kleinzoon Quinn een dagje bij opa en oma op bezoek. Wat heerlijk dat we zo de mogelijkheid krijgen om aan onze band met hem te bouwen. Hij vindt het heerlijk om te helpen: opa in de tuin en oma bij het ophangen van de was. 

Hemelvaartsdag konden we ‘s avonds naar een viering gaan. Het was de eerste keer in 2 maanden dat er weer met 50 mensen samen gekomen mocht worden, dus allemaal registreren en bij 50 mensen, volgende bezoekers niet meer toelaten. Gelukkig kwamen er precies 50 mensen op af en konden we gezamenlijk genieten van een prachtige dienst (met 1,5 meter afstand…).

Het afgelopen weekend was het laatste weekend voor de verkiezingen. Er waren road shows, dit zijn lange rijen vrachtwagens en auto’s versierd met vlaggen van de ene of de andere partij. Mensen stonden dicht op elkaar gepakt in de vrachtauto’s en bussen, en langs de kant van de weg. Het was een groot feest. 

Zondag hebben we Marco’s verjaardag in Corona stijl gevierd. Onze dochter Elsbeth is met haar man en zoon gezellig koffie komen drinken en taart eten. 

Daarna hebben we samen Surinaamse bami met kip, kousenband en gebakken banaan gegeten.  De kinderen in Nederland kwamen virtueel op bezoek. Het ene gezin zong Happy Birthday en onze kleinzoon Jayden speelde op de piano, na twee maanden les! We hebben genoten! Jayden op de piano

Afgelopen maandag is er gestemd en de Nationale Democratische Partij van president Bouterse lijkt de verliezende partij. We zijn benieuwd welke regering er nu gaat komen. Grote winnaar is de Verenigde Hervormings Partij, maar of zij voldoende zetels in het parlement hebben om de president te kunnen kiezen?

Net voor de verkiezingen is het reisverbod van en naar het binnenland opgeheven. We vragen ons af of dit blijvend is, zodat we binnenkort weer naar Apetina kunnen vliegen. Wellicht dat de noodtoestand voor het binnenland in de komende weken weer van kracht wordt. We hebben nog de nodige dingen te doen in de stad dus, voorlopig kijken we de kat nog even uit de boom.

9 mei 2020
door MJS
5 reacties

Verrassing

Van het één komt het ander. Bij het opruimen van onze voorraad kamer kwam Marjolein een aantal stickers met klaprozen tegen. Dat is leuke wandversiering, maar onze groene wand kon wel een opknapbeurt gebruiken. Anneke Kempeneers, die tijdens de Corona crisis bij ons logeert, ging voortvarend aan de slag. Zaterdagavond zat laag 1 er mooi op. Om te testen of de stickers wel willen plakken, hebben we er één op onze deur geplakt. De rest van het project wacht tot ons volgende verblijf in Lawa. Lees verderop in dit bericht waarom.

Op een avond wilden we de lamp aandoen toen de dorpsgenerator aanging, maar bij ons gebeurde niets. Aan de andere kant van het dorp was wel stroom, dus was er iets niet in orde met het stroomnet. Gelukkig hebben we zelf een kleine generator, dus konden we vooruit. De volgende dag ging Marco samen met degene die verantwoordelijk is voor het starten van de dorpsgenerator op onderzoek uit. Waar zat de storing? Uiteindelijk vonden ze in het gebied waar de stroomleiding onder het vliegveld doorliep de kink in de kabel. De paal aan de ene kant had stroom, de paal aan onze kant van het dorp niet. Ergens tussen de twee palen moest een kabelbreuk zijn. Dat werd toen graven om de spanning te kunnen meten. Gelukkig had Marco nog een stroommeter liggen. Die hebben we na afloop bij de netbeheerder achter gelaten. Na een week was de leiding provisorisch gemaakt. Daarbij kwamen onze lege yoghurtflessen goed van pas. Die vormen nu de ‘isolatie’ om de koppeling te beschermen tegen de zware regenbuien… Wij zijn benieuwd of we de zaak over een aantal maanden nog zo aantreffen.

We zijn dankbaar dat Corona de Wajana’s nog niet bereikt heeft en bidden dagelijks voor Gods bescherming voor hen. Vanwege de afkondiging van de noodtoestand gaan veel Wajana’s nu pas iets merken van de beperkende maatregelen die al bijna twee maanden geleden zijn afgekondigd. Er wordt nu gepatrouilleerd door Surinaamse en Franse militairen om de mensen in hun dorpen te houden. Er worden flinke boetes uitgedeeld, dus mensen worden voorzichtiger en daar zijn wij blij mee.

Wij hebben een bijzondere week achter de rug met heel wat wisselende emoties. We zullen ons best doen om het kort samen te vatten. Marco moest vanwege de Corona maatregelen afgelopen Maart een afspraak met de dermatoloog voorbij laten gaan. Nu voelde hij (en zag Marjolein) dat het plekje op zijn hoofd niet weg was, dus de dermatoloog gebeld met de vraag of ze alweer poli hield. Zij stond erop dat Marco meteen kwam en dus vlogen we afgelopen woensdag met een medische vlucht van MAF naar Paramaribo. Donderdag zijn 2 plekjes op z’n hoofd aangestipt met stikstof maar een moedervlek net onder z’n rechteroor baarde haar zorgen en die heeft ze operatief verwijderd. Volgende week moeten de hechtingen verwijderd worden en hopen we dat de uitslag van het weefselonderzoek binnen is. We vragen jullie gebed dat de uitslag zodanig is dat er niet nog meer weefsel hoeft te worden weggehaald.

Aangezien er geen personen naar het binnenland mogen vliegen weten we niet hoe lang we in de stad moeten blijven. Jullie begrijpen dat dit een heel dubbel gevoel geeft.

In Suriname zijn er sinds 31 maart geen nieuwe gevallen met het Corona virus geweest. Ook dat is een enorm dankpunt!

Door deze situatie vieren we Moederdag voor het eerst in jaren bij een van onze kinderen. Dit is weer een geweldige zegen waar we intens van genieten. Zo wisselen blijdschap en verdriet elkaar af.

Hartelijke groet, deze keer uit Paramaribo.

Marco en Marjolein