Marco & Marjolein in Suriname

Ons leven met de Wajana's

20 maart 2021
door MJS
4 reacties

Het kan verkeren…

schreef Joost van den Vondel al een paar eeuwen geleden. Ons vorige blog schreven we vanuit Apetina. Dit blog schrijven we vanuit Paramaribo.

Op bezoek bij Nuwahe, de granman in Apetina

Tijdens ons verblijf in Apetina hebben we met de leiders gesproken over de afbouw van het gastenverblijf én over de training om electrische installaties in de huizen te kunnen verbeteren. Daaruit bleek dat we niet, zoals in Nederland veelal het geval is, de verschillende materialen online konden bestellen en bij de MAF laten bezorgen. Er zat niets anders op dan toestemming te vragen aan de overheid om naar de stad te vliegen en op zoek te gaan naar alle materialen. De toestemming kregen we en zo vlogen we 2 maart j.l. op een backload seat naar Paramaribo. Een backload seat betekent dat wij geen vliegtuig hoefden te charteren, maar mee konden vliegen in een vliegtuig dat door anderen gecharterd was om mensen naar Apetina te vliegen. Dit betekende wel dat we razendsnel onze plannen moesten omgooien.

BE FLEXIBLE

We zouden een bijbelschool module van Roy Lytle laten zien. Aangezien we van MAF op maandag hoorden dat er 2 maart een mogelijkheid was en het daarna onzeker was wanneer de volgende vlucht zou zijn, hebben we besloten om 2 maart naar Paramaribo te vliegen en de bijbelschool uit te stellen tot na Pasen.

Gelukkig konden we bij vrienden in hun gastenverblijf logeren, want dat moest ook snel geregeld worden. Dit gastenverblijf staat naast onze container waar inmiddels al zo’n 9 jaar onze huisraad opgeslagen staat. We hopen in de komende jaren op dat stukje grond ons huis te bouwen, maar de papieren om het op onze naam overgeschreven te krijgen zijn nog niet rond. We hopen dat dit in de loop van dit jaar wel het geval is, maar aangezien we al sinds 2007 bezig zijn….

15m3 zand moest worden verspreid, leuke work out met 30+ graden

We hebben gebruik gemaakt van het feit dat we nu naast ‘ons’ perceel logeerden door een aantal trucks met zand te laten brengen om de grond te verhogen, want in de regentijd blijft op een flink gedeelte water staan. Marco heeft een aantal ochtenden een flinke work out gehad om al het zand te verspreiden. Nu kan het zand in de komende regentijd lekker inklinken.

Verder zijn wij iedere dag aan het winkelen geweest. Daarna moesten alle aankopen goed verpakt worden in dozen, waar weer plastic vuilniszakken omheen gingen omdat we bij aankomst op het vliegveld van Apetina alles naar beneden naar de kano sjouwen en daarna vanaf de wal omhoog naar ons huis. Gelukkig hoeven we die 300+ kilo niet alleen te sjouwen, maar worden we geholpen door de mensen die ons ophalen.

Marco heeft heel wat bouw- en electriciteitsmaterialen zaken eerst gebeld, zodat we niet voor niets op weg zouden gaan. We zijn dankbaar dat we in de afgelopen weken heel veel materialen hebben kunnen aanschaffen. Bijna alles voor de electriciteitstraining gaat met ons mee in het vliegtuig, de zware rollen met kabels komen later met de kano. Ook de zakken cement, vaten gasoline, dakgoten, afvoerbuizen en nog meer, gaan ook met de boot de rivier op. Er wordt of 2 keer gevaren of ze gaan met 2 kano’s. We wachten af want voor de Lucaszaag en voor de buitenboordmotor moesten onderdelen in de USA besteld worden. Die zijn onderweg.

Wij zijn vrijdag 19 maart met een vol vliegtuig naar Apetina gevlogen. We zijn blij dat we weer hier zijn. In de tijd dat wij in de stad waren is onze buurvrouw Debbie heel ziek geweest. Ze heeft al jaren last van hoge bloeddruk en diabetes. Haar maag verdraagt het cassavebrood niet goed meer. Gisteren en vandaag hebben we onze rijst en groenten met haar gedeeld. Hopelijk voelt ze zich in de komende tijd wat beter.

 

26 februari 2021
door MJS
2 reacties

Plannen genoeg

Pasikili, onze buurman, kwam vanmorgen gezellig even buurten. Deze keer kwamen z’n kleindochters niet mee. Nadat hij uitvoerig geïnformeerd had naar onze kinderen en kleinkinderen, kwam hij met zijn vraag op de proppen. Of we onze vriezer mee zouden nemen naar de stad bij ons definitieve afscheid uit de dorpen… Daar hebben we het nl. de afgelopen weken met verschillende oudsten over gehad.

Pasikili met de kleinkinderen

Jong geleerd …

Marco hoopt in mei 64 te worden, dus dan gaat hij al aardig richting de pensioengerechtigde leeftijd. We hebben de oudsten gevraagd welke taak zij nog voor ons zien in de komende jaren. We zijn benieuwd wanneer we daar iets van horen. Misschien komt er geen antwoord. Daarnaast wilde hij graag weten of de mensen ten tijde van Noach al schepen konden bouwen, of dat Noach het eerste schip bouwde. Zo kwam van het één het ander en hebben we het over galeischepen, zeilschepen en motorboten gehad. Laatst wilde hij graag onze hulp ergens voor. Wij Nederlanders, lekker direct, vragen dan: zou je me hier of daarmee willen helpen? Zo gaat dat in het Wajana niet. Men vraagt: Je zult me wel niet willen helpen? Ik zou graag even met die en die willen bellen, maar mijn beltegoed is op. Het blijft voor ons na bijna negen jaar nog steeds verrassend om met deze mensen samen te leven.

Voor spelen met de duploblokken die we in Nederland kregen staan de kinderen elke middag te wachten om aan de slag te kunnen gaan.

De mooiste kunstwerken staan te pronken tot de volgende dag.

Komende week hopen we een week Bijbel onderwijs te laten zien wat door Roy Lytle op video is opgenomen. Het wordt spannend of de elektriciteit het goed doet. De afgelopen weken hebben we regelmatig Engelse les gegeven bij het licht van onze zaklampen. Dat werkt natuurlijk niet als een computer en een beamer nodig zijn. Marco heeft al gekeken waar het aan kan liggen dat de stroom onregelmatig is in de kerk terwijl het in de rest van het dorp prima functioneert. Hij heeft de oorzaak nog niet gevonden, dus daar zal hij morgen wel weer naar op zoek gaan.

Wat zijn ze mooi die Tarantulas. Toch hebben we deze snel naar buiten gejaagd.

Afgelopen weken hebben we weer contact opgenomen met de mensen die we ontmoet hebben op onze reis naar Canada. We kregen leuke reacties terug over ons plan om in 2022 weer te gaan. Ook vanuit de Wajana’s kregen we al de vraag wanneer de volgende reis gepland staat. We hebben nu contact met een Canadese lerares die engels als tweede taal geeft. We willen met de Wajana’s ook online les gaan volgen vanuit de jungle. Wie had zich dit 5 jaar geleden kunnen voorstellen? Wij in ieder geval niet!

Na een tijdje zagen blijft er maar weinig over…. we zijn benieuwd

De sinaasappelboom naast ons huis moest er eindelijk aan geloven. Het onkruid dat vanuit de zaadjes in de vogelpoep ging groeien werkt als een parasiet. Hierdoor waren er vrijwel geen levende bladeren meer aan de boom. Dan maar snoeien. Met de zaag erin en nu maar wachten of de boom weer uit gaat lopen.

Ochtendgloren

We hebben weer ideeën genoeg voor de komende tijd!

Hartelijke groet uit Apetina

7 februari 2021
door MJS
9 reacties

In thuisquarantaine

Afgelopen dinsdag 2 februari vlogen we met MAF naar Apetina. Wat was het een feest om vanuit de lucht het dorp en daarna de landingsbaan in zicht te krijgen. Na 11 maanden eindelijk de mensen weer ontmoeten!

Foto bij MAF in Paramaribo voor vertrek

Nou ja, ontmoeten…. we moesten afstand bewaren en onze mondkap ophouden. Eerst een week in quarantaine waren de voorschriften uit de stad. Daar houden we ons met z’n allen aan. De Wajana’s komen niet bij ons en wij gaan het dorp niet in. Komende dinsdag mogen we weer ‘los’.

Met mondbedekking in de lucht

We waren heel benieuwd hoe het huis eruit zou zien qua andere bewoning. De hoeveelheid troep viel mee, maar om alles goed schoon te krijgen zijn we wel een week zoet. Daar hebben we in de quarantaine week dus mooi de tijd voor.

Deze kast zal vol vleermuizen. Nu een nieuwe wand erachter.

Helaas hadden de vleermuizen ook onze handdoeken kast tot woonplaats gemaakt, die moeten dus eerst allemaal gewassen worden. Het ‘toeval’ wil dat we in Nederland nieuwe theedoeken en handdoeken gekregen hadden. Die komen nu mooi van pas!

Onze bagage met boodschappen voor drie maanden

Daarnaast vroegen we ons af of ons zonne energie systeem het nog zou doen. Waren de lampen al die 11 maanden blijven branden? Wat waren we blij en dankbaar om te merken dat één van de twee lampen nog steeds brandde en het systeem naar behoren functioneerde! Koelkast en vriezer draaien weer lekker!

Helaas had ons waterfilter systeem het begeven. Er zat een scheur in één van de twee watertonnen. Gelukkig waren er nog twee watertonnen van dat formaat in huis, dus heeft Marco, handig als hij is, ‘even’ een nieuw systeem gemaakt. We kunnen dus weer gebruik maken van gefilterd regenwater.

Het Tajerblad staat er mooi bij

Onze buren hebben de afgelopen maanden heel goed gezorgd voor ons groentetuintje. Zij hebben er zelf steeds van geoogst, maar ook steeds onkruid gewied. We hebben er al twee keer heerlijk van gegeten.

Verse groente van eigen tuin

Vanmorgen werden verrast door een otterpaar vlak bij ons huis.

We zijn hier pas een paar dagen, maar het voelt alsof we niet zijn weg geweest. We zijn hier op onze plek.

26 januari 2021
door MJS
8 reacties

Toestemming om te vliegen!

De afgelopen weken hebben we regelmatig onze vlucht naar Apetina uit moeten stellen omdat het luchtruim naar het binnenland gesloten was en bleef. Het ziet er voorlopig ook niet naar uit dat de maatregelen in Suriname minder worden. We verwachten eerder dat er strengere maatregelen komen. De grenzen met Guyana en Brazilië zijn gesloten. Wij hebben nu aan de autoriteiten uitgelegd waarom we naar Apetina willen vliegen en daar toestemming voor gevraagd via de MAF. Die toestemming hebben we vandaag gekregen! Wat zijn we blij en dankbaar!

Vorige week hoorden we van de Wajana’s in Lawa dat ze werden verrast doordat het deze keer veel eerder is begonnen met regenen dan verwacht. Hierom een aantal mensen hun moestuin nog niet gebrand en waren ze nog helemaal niet klaar met de nieuwe aanplant voor hun voedsel. Ze maken zich nu grote zorgen wat ze komend jaar zullen eten. Ze vroegen Foundation for Farming om hulp. Vorig jaar april zouden er trainers komen om een nieuwe landbouw methode uit te leggen en voor te doen. Vanwege Covid is dit allemaal uitgesteld. Nu de Wajana’s zelf kwamen vragen naar deze nieuwe methode hebben we in korte tijd geregeld dat de trainers vanuit Canada online les gaan geven. Hiermee onderwijzen ze over de principes, hoe je de grond kunt verbeteren en wat je kunt doen tegen natuurlijke ‘vijanden’. Een spannend proces voor alle betrokken partijen.

Afgelopen maandag zijn 4 vrouwen en 2 mannen uit Lawa in de stad aangekomen. Ook voor hen hebben we  toestemming van de overheid gekregen om te kunnen reizen. Dinsdag was gelijk de eerste trainingsdag online. Geweldig om te zien hoe er in Canada en Suriname gereageerd werd op vragen en uitleg. Wij zijn dankbaar dat we er deze week bij kunnen zijn. Per slot van rekening is Marco de projectleider van dit project. Zaterdag a.s. zullen de Wajana’s weer naar Lawa terugvliegen om het geleerde in praktijk te gaan brengen. Wij zijn ook online betrokken bij de training.

Daar zijn we de komende dagen druk mee en met het opruimen van het huis, de laatste boodschappen  en het terugbrengen van onze spullen naar onze container. Er valt nog het nodige te regelen.

24 december 2020
door MJS
7 reacties

Gezegende Kerstdagen en een gezond, gelukkig en hoopvol nieuwjaar

Na 4 maanden Nederland konden we op onze geplande datum terugreizen naar Suriname.  Dat had deze keer de nodige voeten in de aarde, maar het is gelukt! We zijn met ‘Sneeuwklokje’ van de KLM naar Suriname gevlogen.We zijn nu weer veilig in Suriname en hebben onze 10 dagen quarantaine periode in Paramaribo ook weer achter de rug.

Die thuis-quarantaine was ook een hele belevenis. Driemaal daags kwamen ze van een beveiligingsbedrijf controleren of we thuis waren. Zo ja, dan werd er een briefje in de brievenbus gedaan dat we thuis waren met datum en tijd erbij. Onze dochter Elsbeth zorgde ervoor dat het ons aan niets ontbrak.

Na de tiendaagse quarantaine was het heerlijk om onze kleinzoon in onze armen te sluiten en te genieten van zijn verhalen. Ook leuk om weer eens bij een verjaardag van Elsbeth te zijn. En zo genieten we van de dingen die wel mogelijk zijn.

Inmiddels lopen de getallen van Covid positief geteste personen ook in Suriname fors op. Gisteravond zijn de maatregelen weer aangescherpt. Er mogen maximaal 5 mensen bij elkaar zijn. Gelukkig kunnen we wel bij Elsbeth en haar gezin Kerst vieren.

Vanuit de Wajana dorpen horen we alleen maar enthousiaste verhalen over de geplande Kerstvieringen. 24 December hebben ze in Apetina vanaf 7 uur ‘s avonds de kerstnachtdienst die duurt tot na middernacht. De volgende morgen is iedereen weer in de kerk om daarna samen te eten. Covid is gekomen in de dorpen, vele mensen zijn ziek geweest, maar gelukkig overwegend met milde verschijnselen. Er wordt nu weer geleefd als voor Corona. In Kawemhakan zijn de boten vanuit de verschillende dorpen stroomop- en stroomafwaarts ook alweer aangelegd voor de kerstconferentie.

Pasikili, een evangelist/oudste uit Apetina, is nu op evangelisatietocht stroomopwaarts naar de dorpen Palëmeu en Tëpu. Hij hoopt eind volgende maand terug te komen. Hij is behoorlijk ziek geweest, maar zodra hij voldoende was opgeknapt, is hij weer op pad gegaan.

Personenvervoer naar het binnenland is met ingang van 24 december tot het einde van het jaar niet mogelijk. We hopen dat we 5 januari naar Apetina mogen vliegen.

We mogen onze kerstgroet nu omlijsten met een musicale bijdrage van onze kleinzoon in Nederland. Jayden speelt ‘Stille Nacht’

26 november 2020
door MJS
4 reacties

Aan al het goede komt een eind

… en zo ook aan onze tijd in Nederland.

We hebben enorm genoten van alles wat wel kon.
Afgelopen zaterdag hielpen we bij de verhuizing van André en Wimke en hun kinderen. Daarmee is de verbouwingscirkel rond.

Afgelopen zondag mochten we meewerken aan de zendingszondag bij ons in de gemeente. Vanwege Corona waren er een aantal zendelingen meer aanwezig dan eerder in het jaar verwacht.

Wij zijn heel dankbaar dat we vrijdag 27 november, als gepland, naar Suriname kunnen vliegen. Dat heeft de nodige voeten in de aarde gehad. We gaan met een hele map met documenten en toestemmingsverklaringen van de Surinaamse ‘RIVM’ op pad. Ook een negatieve uitslag van een PCR-test zit daarbij. Zonder de juiste behulpzame contacten in Nederland en Suriname (vitamine R) was het zeker niet gelukt.

Als we in Suriname aankomen gaan we 10 dagen in thuis quarantaine. Daarna gaan we boodschappen doen voor onze tijd weer in de jungle. Maar eerst gaan we kerst vieren met onze dochter en haar gezin in Paramaribo.

4 november 2020
door MJS
Geen reacties

Herfst, herfst

Ons laatste verhaal was in zomerse sferen, maar inmiddels zijn er al twee maanden voorbij gevlogen.

Wat we verwachtten is de afgelopen maanden ook gebeurd. We hebben voornamelijk in onze kleine bubbel in Delft geleefd. Wel hebben we mensen via internet gesproken en gezien. Ons leven heeft zich in de afgelopen maanden veelal klussend afgespeeld. Daar hebben we enorm van genoten. De verhuizing staat gepland voor 21 november a.s., maar voor die tijd (en ook na die tijd) moet er nog heel wat gebeuren.

Wij zijn alweer met onze terugvlucht naar Suriname bezig. Dat proces ziet er ook anders uit dan normaal. We moeten bij het Ministerie van Buitenlandse zaken in Suriname een aanvraag indienen om eind november naar Suriname te mogen vliegen. Als toestemming verleend is, wordt dit doorgegeven aan de KLM. Dan wordt er contact met ons opgenomen om een vlucht te boeken. Als we in Suriname aankomen moeten we 10 dagen in quarantaine, hetzij in een hotel, hetzij in een eigen locatie met een wachter voor de deur. We zijn benieuwd wanneer we terug kunnen.

We zijn zo dankbaar dat al deze onzekerheid geen stress bij ons veroorzaakt. We vertrouwen ten volle dat we mogen zijn op de plek waar God ons hebben wil of dat nu in Nederland of in Suriname is. Overal kunnen en mogen we tot zegen zijn voor anderen en ook zelf Zijn zegeningen ervaren.

Afgelopen week kregen we het bericht dat een tante van Marjolein op 91 jarige leeftijd een hersenbloeding heeft gekregen. Dan zijn we dankbaar dat we haar eind september nog in haar flat op hebben gezocht.

Marco heeft de afgelopen maanden in twee verschillende kerken mogen spreken. Goed in de camera kijken om de kijkers thuis erbij te betrekken, was een nieuw aandachtspunt. Wat is het bijzonder dat het kan en dat je toch de verbondenheid voelt, terwijl je elkaar niet ziet.

Deze week passen we op de kinderen van vrienden die na 11 jaar Suriname weer terug zijn in Nederland. Uit eigen ervaring weten we hoeveel energie dat kost, dus hebben we aangeboden om op te passen zodat de ouders er samen een midweek tussen uit kunnen.

Suriname heeft het economisch heel zwaar. Mensen lijden honger omdat de Surinaamse dollar enorm is gedevalueerd ten opzichte van de Euro. Er is voldoende te eten, alleen zijn verschillende producten voor een heleboel mensen onbetaalbaar geworden. Wij hebben hier vanwege onze inkomsten in Euro’s weinig hinder van. Dat is heel anders voor de mensen waar we mee werken. Er was al een bloeiende vervoersstroom tussen Nederland en Suriname, dat is in de afgelopen maanden alleen maar toegenomen. Er worden heel wat dozen met levensmiddelen op de boot naar Suriname gezet.

Binnen WorldTeam is een van onze collega’s in de stad begonnen met een steunprogramma voor mensen die het nu erg moeilijk hebben gekregen. Daarbij werken we samen met een aantal kerken in het distribueren van voedsel pakketten.

25 augustus 2020
door MJS
2 reacties

Wat een weertje!

De afgelopen vier weken heeft het weer in Nederland haar uiterste best gedaan om ons thuis te laten voelen. We vonden het heerlijk, maar begrepen dat het voor velen iets te warm was.

Na een goede vlucht (met mondkapjes) samen met de familie Andes (vrienden van ons in Suriname), kwamen we de laatste zondag van juli in Nederland aan. De eerste twee weken konden we in het huis van vakantiegangers in quarantaine. Daar hebben we ons wel een beetje flexibel in opgesteld: zo fietsten we iedere dag tussen Pijnacker en Delft heen en weer om in het huis van André en Wimke te kunnen klussen.

Afgelopen zondag kwam Kawemhakan/Lawa zelfs in het NOS journaal! Het aantal Wajana’s dat in dit dorp positief getest is door de Medische Zending in juli j.l. is 40 van de 100 inwoners. Gelukkig hebben de meesten milde klachten, maar we horen wel dat ze zich lang zwak en moe blijven voelen. Eleme, die vorig jaar met ons mee geweest is naar Canada ligt aan de beademing in het ziekenhuis in Cayenne. Haar gezondheidsituatie is erg zorgwekkend. Ze hebben haar de afgelopen dagen uit de narcose gehaald, maar dat ging niet zoals gehoopt, dus is ze weer in slaap gebracht. Ze was zwanger en de artsen hebben besloten om haar baby te halen. De kleine meid ligt in de couveuse maar volgens de artsen doet het goed. Voor haar man Janack is het best moeilijk dat hij niet bij zijn vrouw en dochtertje kan zijn.

Ook uit Apetina horen we dat sommige mensen toch wel heel erg ziek zijn. Ook hier blijven de mensen lang moe en zwak. Dan is het best wel eens slikken dat we niet bij hen zijn. Via social media en telefoon houden we contact met elkaar. Elke keer weer realiseren we ons hoe kort geleden het nog maar is dat er in deze dorpen telefoon en internet is. We ervaren dat op dit moment ook echt als een zegen van God.

Nadat onze quarantaine periode erop zat, konden we naar de bruiloft van een nicht van Marco. Héél bijzonder om daar bij te kunnen zijn, want zonder Corona zouden we pas eind september in Nederland aangekomen zijn. Het was een prachtig feest op een mooie locatie.

Ook vanwege Corona is Marjolein’s zus Mirjam met haar gezin terug gekomen uit Bali, waar zij al een aantal jaren wonen. Het was heerlijk om hen allemaal na ruim 3 jaar weer te ontmoeten. Als de basis goed is, pak je zo de draad met elkaar weer op. Zo fijn! Ook weer een cadeau voor ons om hen te zien.

Nu we langer in Nederland zijn, hebben we meteen een stel fietsen gekocht via Marktplaats. Ze passen in onze huurauto, dus ze gaan overal met ons mee naar toe. Wat hebben we er een plezier van! Zo zijn we al naar zee gefietst, maar hebben we ook een stukje Vechtdal in de benen. Dit is één van de weinige dingen die we missen in de jungle: kunnen fietsen.

Vanwege het mooie weer hebben we in de afgelopen weken best al wat mensen in de tuin, met gepaste afstand kunnen ontmoeten. Hoe we dit jaar ons verlof kunnen inrichten is nog een grote vraag. Normaal gesproken beginnen we in mei al afspraken te maken met mensen voor een ontmoeting in oktober en november. Nu kijken we per dag wat de mogelijkheden zijn. We hopen in ieder geval met velen telefonisch contact te hebben in de komende maanden.

Dat brengt ons ook bij ons 40 jarig huwelijk.

Dat gaat natuurlijk gebeuren, vertrouwen we, maar de feestelijkheden eromheen blazen we af. Iedereen op afstand ontmoeten en op afstand moeten houden, is niet ons idee van een feest geven. Bij deze dan even officieel ons bericht dat onze receptie en feest op 3 oktober niet doorgaat.

24 juli 2020
door MJS
8 reacties

In de druk, maar niet in het nauw

Deze woorden van de apostel Paulus aan de christenen in Corinthe hebben ons enorm geholpen in de afgelopen weken om steeds weer te vertrouwen dat de plek waar we zijn de plek is waar God ons wil hebben, ook al begrijpen wij daar de logica niet van en gaan onze emoties niet altijd mee.

Na 2 maanden in Paramaribo gebivakkeerd te hebben, verlangden we enorm naar de mensen in Apetina en Lawa. Vanwege Covid-19 hebben we geen toestemming gekregen om het binnenland te bezoeken. Met de huidige stijging van het aantal besmettingen in Suriname ziet het er niet naar uit dat daar in de komende weken of maanden verandering in zal komen. Vandaar dat we de knop hebben omgezet en na overleg met onze leidinggevenden, contact gemaakt hebben met de vliegtuigmaatschappij om ons ticket te wijzigen. Dit is zonder problemen gelukt naar de vlucht van zaterdag 25 juli as.

Vanaf komende zondag zijn we twee weken in quarantaine in het huis van een gezin dat op vakantie is. Geweldig dat dit zo maar kan. Daarnaast kon Stichting Hand onze aanvraag voor een auto ook vervroegen. We hebben vanaf 7 augustus de beschikking over een auto! Wat wordt er weer goed voor ons gezorgd!

Onze terugvlucht staat geboekt voor 27 november, maar gezien de wereldwijde ontwikkeling op reisgebied, is het nog maar zeer de vraag wanneer we terug kunnen. Wat zijn we blij met alle sociale media, die ervoor zorgen dat we contact met de Wajana’s kunnen blijven houden.

De afgelopen maanden hadden we voldoende te doen. Marco heeft weer een aantal Bijbelverhalen voor het kinderwerk geprint, achterop de platen geplakt en vervolgens gelamineerd. Marjolein heeft zich bezig mogen houden met de vertaling van een jeugdbijbel. Het correctie proces moet wachten tot we weer bij de Wajana’s mogen komen.We hebben ook goed voor onszelf gezorgd door te genieten van al het mooie wat de Surinaamse natuur te bieden heeft.Daarnaast hebben we enorm genoten van het contact met onze vierjarige kleinzoon. Elke week mochten we één dag op hem passen. Zo mochten we de band met hem en de rest van het gezin verstevigen.

De komende weken en maanden gaan we zien hoe de Covid-19 zaken zich in Nederland ontwikkelen. We hopen dat we velen zullen mogen ontmoeten. In elk geval hebben we daar nu meer tijd voor. Ondertussen plannen we de nodige tijd mee te gaan helpen met de verbouwing van het nieuwe huis van onze kinderen in Delft. We gaan ons vast niet snel vervelen.