Marco & Marjolein in Suriname

Ons leven met de Wajana's

15 september 2019
door MJS
2 reacties

Twee weken verder

De afgelopen weken hebben we heel veel meegemaakt.

Het was goed om de eerste dagen bij Bruce thuis te kunnen zijn. We konden acclimatiseren en we kregen gelegenheid om even bij te komen na de enerverende reis. Bruce was een aantal keren in Suriname op bezoek geweest. Nu was het fijn om bij hem thuis te zijn en allerlei dingen mee te maken waar hij eerder al over had verteld. We bezochten het eerste reservaat van First Nations bij hem in de omgeving en spraken met een aantal mensen daar.

Na dat eerste weekeind ging de reis verder waarbij we eerst een dagje sight seeing hebben gedaan in een natuurgebied in de Rockies. Na ons eerdere bezoek in 2017 werd duidelijk dat een ritje naar boven met de kabelbaan geen aftrek vond. Die hoogte was veel te eng.

Dus bleven we met onze benen op de begane grond en bezochten we een waterval en een gletser. Adembenemend en voor ons team ongelofelijk dat ze zomaar met een groot stuk ijs in hun handen konden staan. Het was fris, maar de zon bescheen ons goed zodat we buiten konden picknicken. Een geweldige ervaring.

De dagen daarna verbleven we in een dorp net boven Edmonton. Op bezoek bij een familie die ons alle zeven opving en goed voor ons zorgde. We bezochten een aantal reservaten waar bij een daarvan net die dag een oogstfeest gehouden werd.

Ook maakten we een reis met overnachting naar een reservaat verder naar het Noorden waar we een ontmoeting hadden met een van de oprichters van het netwerk van NEFC (Native Evangelical Fellowship of Canada). Hij vertelde ons uitvoerig over hoe het destijds was gelopen en waarom en hoe deze organisatie was opgericht. Ook bezochten we zijn reservaat en werd ons beeld van First Nations in Canada weer een stukje verder ingekleurd.

Daarna ging de reis verder naar Calgary waar we eerst een erg goede ontmoeting hadden met de huidige directeur van NEFC. Hij was samen met zijn vrouw naar ons toe gekomen en onze lunchafspraak liep uit naar vier en een half uur durend gesprek. Dat wij nu als stellen waren gekomen werkte uit tot een hartelijke ontmoeting waarbij we hen hebben uitgenodigd om ons volgend jaar in Suriname te komen bezoeken. Wanneer dat gebeurt zijn we een heel eind op de goede weg om een mogelijke samenwerking van de grond te krijgen.

De rest van deze week werden weer een aantal reservaten bezocht waarbij we telkens verrassende ontmoetingen en gesprekken hadden. De beeldvorming werd hierdoor stevig ingevuld. Het was frappant te zien hoe strategisch en inhoudelijk onze contacten bleken te zijn. Ons reisschema was gedeeltelijk ingevuld via afspraken vanuit Suriname. De details ter plekke leverden uiteindelijk een vol programma op waarvan we denken dat het een goede voorbereiding geeft op ons bezoek aan Winnipeg de komende week.

Al met al waren we aan het eind van de afgelopen week goed moe. We zijn dankbaar dat we na twee volle, goede weken rust konden nemen. We verblijven in een dorp onder Edmonton van waaruit we maandag naar Winnipeg vliegen voor een laatste week aldaar.

31 augustus 2019
door MJS
Geen reacties

Op reis

Van eind juli tot 14 augustus was Bruce, onze gast uit Canada, op bezoek om verder te werken aan de voorbereiding van het waterkracht project van Apetina. Hij wilde graag een aantal metingen verrichten in de rivier. Vanuit zijn jaren lange ervaring als landbouwer was hij al langer geinteresseerd in een aantal technische aspecten van de tuinen van de Wayana’s.

We hebben in verschillende tuinen het PH gehalte van de grond getest. Ook brachten we een grondmonster mee naar de stad waar we uiteindelijk een laboratorium hebben kunnen vinden dat voor ons verschillende testen gaat doen.

De derde week van augustus ging Marco met een Trio- en een Wayana leider naar Colombia voor een conferentie van het Trans Amazon Netwerk in Bogota. Het afgelopen jaar was daar onderzoek gedaan naar alle indianen stammen in het land. Nu zijn 90% hiervan in kaart gebracht. De conferentie was met kerken en zendingsorganisaties in Colombia om samen na te denken over de strategie om het evangelie beschikbaar te krijgen voor alle nog niet bereikte groepen in het land. Het is onze visie om de komende jaren samen met de Wayana’s en de Trio’s een dergelijk onderzoek te gaan doen in de Guyana’s.

Terwijl Marco in Bogota verbleef, logeerde Marjolein bij Elsbeth en haar gezin. Een heerlijke tijd waarin ze vooral genoten heeft van kleinzoon Quinn. Die vond het prachtig dat oma er nu helemaal voor hem kon zijn. En dat was wederzijds.

27 augustus begon de grote reis naar Canada. De eerste stop was gelijk een hele dag in Trinidad. We maakten van de gelegenheid gebruik om een aantal mensen te ontmoeten die we hebben leren kennen tijdens de World Team conferentie in Trinidad in 2018. We waren verrast door de belangstelling die er bestond voor ons team. Besloten is dat we, wanneer we op de terugreis weer een dag in Port of Spain moeten wachten op de verbinding naar Suriname, opnieuw een ontmoeting zullen hebben om verslag te kunnen doen van onze reis.

Deze blog schrijven we in het huis van Bruce, 500 km ten noorden van Edmonton. Ons programma van de komende weken is al flink gevuld. De eerste vermoeidheid van de heenreis ebt alweer weg. We kijken vol verwachting uit naar hoe de dagen verder ingevuld gaan worden.

29 juli 2019
door MJS
Geen reacties

Bezoek…en…ers

Al een paar jaar praten we over, bidden we voor en denken we na over een verbinding tussen de Frans sprekende Wayana jongeren en Frans sprekende bijbel leraren en een Frans sprekende jongeren werker. De afgelopen weken mochten we beide ‘groepen’ bij ons in Lawa ontvangen. Anneke Kempeneers, een jongeren werker uit Nederland, is 6 juni j.l. uitgezonden naar de Wayana aan de Lawa. Onze World Team collega uit Haiti kwam met 2 collega docenten van de bijbelschool in Cayes op 12 Juli j.l. aan in Paramaribo. Na een weekend met een aantal bezoeken aan Haitiaanse gemeenschappen in en rondom de stad vlogen we maandag 15 Juli met z’n zessen naar Lawa. Gezellig hoor zo’n hele groep aan tafel. Voor ons gemak werd de voertaal Engels, want ons Frans is toch wel ‘roestig’.

Dinsdag zijn we naar Maripasoula gevaren om te kijken of we een aantal Haitianen daar konden spreken en om te kijken hoe het met de zoektocht naar woonruimte voor Anneke stond. Het was voor onze Haitiaanse broeders een hele belevenis waar ze erg van hebben genoten.

Donderdag 18 Juli kwam ook de voorzitter van de Unie van Baptistengemeenten naar Lawa om de volgende dag samen met ons naar de Bijbel conferentie te gaan die van 19 tot 21 Juli in één van de dorpen langs de Lawa gehouden is. Wat een feest om daar bij te mogen zijn en te kunnen delen uit Gods woord! Met z’n allen sliepen we in hangmatten onder het huis van één van de oudsten. ’s Morgens aten we met onze ‘eigen’ groep. Na de ochtenddienst aten we met z’n allen dorpsgewijs onder een groot afdak en ’s avonds werden we elke keer bij onze buren uitgenodigd. Wat een gastvrijheid! Wat een feest om velen weer te zien na een aantal maanden van afwezigheid. Hieraan merken we hoezeer ons leven met de Wayana’s verbonden is. Wat hebben we genoten.

Na de conferentie hebben onze Haitiaanse gasten van maandag tot woensdag een mini bijbelschool gegeven over de boeken Daniel en Openbaringen. Het moest echt in vogelvlucht, maar het smaakt naar meer. De Wayana’s willen graag dat deze broeders vaker onderwijs komen geven en ook vice versa zagen we dat zij de Wayana’s in hun hart gesloten hebben. Wij denken dat dit zeker een vervolg zal krijgen. Het netwerk rond de Wayana’s breidt zich uit.

Donderdag 25 Juli is Anneke Kempeneers in ons huis in Lawa achter gebleven waar zij wacht op de komst van Ilse van Dijk en Anneke Kempers die de komende weken training komen geven aan de jeugdleiders en van 12-16 augustus een tienerweek zullen verzorgen, samen met de net getrainde Wayana jeugdleiders. Een geweldige kans voor Anneke Kempeneers om de jeugd te leren kennen. De rest van onze groep is die dag terug gevlogen naar Paramaribo, waar wij ’s middags Bruce Rempel, uit Canada, van het vliegveld ophaalden. Voordat hij landde, kwam Anneke Kempers aan vanuit Nederland, het was fijn om haar te kunnen begroeten voor ze naar Lawa vertrekt.

Zaterdagochtend vroeg heeft Marco de Haitiaanse gasten weer naar het vliegveld gebracht. We hebben boodschappen gedaan voor onze week samen met Bruce in Apetina en genoten van onze dochter en kleinzoon.

Morgen vliegen we naar Apetina. We zijn benieuwd wat we de komende week gaan beleven.

3 juli 2019
door MJS
3 reacties

Winkel Vanessa gaat van start

Telkens wanneer wij naar Apetina vliegen hebben we ruimte in het vliegtuig voor extra bagage. De afgelopen jaren hebben we die ruimte opgevuld met dozen met zeep, tandpasta en andere boodschappen waarvan we wisten dat de mensen die in Apetina nergens kunnen kopen maar wel hard nodig hebben. Zo konden wij het dorp helpen aan deze basis goederen en werden wij geholpen in de betaling van de kilo’s van onze vlucht die we zelf niet konden vullen.

De kinderen zijn blij dat het water in de rivier weer iets is gezakt

Iemand die bij ons een tube tandpasta kocht betaalde de prijs van de stad + 145 gram aan kilo prijs, waarmee de prijs veel lager werd dan bij de Chinese winkel in het eerst volgende dorp langs de rivier. Om dat dorp te bereiken moeten de mensen voor een flink bedrag aan benzine voor de buitenboord motor gebruiken, dus werden boodschappen extra duur.

Dit maakte dat ‘onze’ boodschappen telkens wanneer we kwamen binnen een paar weken waren uitverkocht.

Volleybal toernooi op 1 juli bij ons thuis

We spraken geregeld over de mogelijkheid om samen met de mensen hier een winkel te beginnen. Dan moet er wel eerst kapitaal beschikbaar zijn om dat te kunnen financieren. En iemand moet in de stad zorgen voor het inkopen en verzenden met een vliegtuig naar het dorp. Allemaal dingen die niet eenvoudig in te vullen waren, vandaar dat het lang heeft geduurd voordat het echt van de grond kon komen.

Marco legt uit hoe alles in het werk gaat tijdens een dorpsvergadering in de tukusipan.

Nu is het dan zover.

We hebben een ‘micro-krediet’ gevonden om de start van de winkel waar te kunnen maken. Vanuit de opbrengst van de verkoop wordt de lening over een aantal jaren terug betaald. De werkers krijgen ‘loon naar werken’.

Situnka dankt God voor de winkel

1 juli konden we het startsein geven en stonden de mensen een paar uur in de rij om hun eerste inkopen te kunnen doen.

Vanessa heeft geleerd hoe alles werkt. Zij heeft nu een baan in Apetina.

Nu werken we nog aan het verfijnen van de administratieve verantwoording en het beheer van alle goederen die ondertussen in het magazijn van Kuluwayak zijn opgeslagen. Er is al belangstelling vanuit een ander dorp dat verderop langs de rivier ligt. Het magazijn krijgt dan misschien een regio functie zodat ook daar een lokale winkel kan beginnen. We zijn benieuwd.

Baby Buddy Update

We zijn blij dat voor het Baby Buddy Project van de Babyvoeding inmiddels 400 euro werd gedoneerd. De eerste drie maanden zijn hiermee voorzien. In September laten we weer weten hoe de zaak er dan voor staat.

AANKONDIGING

We zijn volop bezig met het maken van plannen en afspraken voor ons verlof in Nederland vanaf eind September tot begin December. Hierbij een aankondiging van ons Fundraisings Diner op Vrijdag 15/11/2019 voor overleg met je agenda. Van Harte Welkom.

Voor iedereen in Nederland alvast een fijne vakantie toegewenst.

 

20 juni 2019
door MJS
1 reactie

Gezocht: ‘Baby Buddy’ voor Apetina

De arts van de Medische Zending vraagt onze hulp voor twee zuigelingen in Apetina.

De moeder heeft onvoldoende voeding voor haar kindje en ons werd gevraagd te willen helpen in de aanschaf van Nutrilon 3 en Bambix en Brinta om de kinderen weer binnen de lijnen van de groeicurve voor zuigelingen te kunnen krijgen. Zeker 1 van de twee zal langer dan een jaar extra voeding nodig hebben om weer binnen de normen van opgroeiende baby’s en peuters te kunnen komen.

In samenspraak met CAMA Zending lanceren we nu een project fonds om samen in deze behoefte te kunnen voorzien.

De MAF heeft de eerste blikken Nutrilon en pakken Brinta en Bambix al naar Apetina gevlogen.

Wie helpt ons om er samen voor te zorgen dat de levering voor het komende jaar wordt gegarandeerd?

Zie ook Project Indianen Baby Buddy Apetina

U kunt uw bijdrage overmaken aan

NL89 INGB 0000 3094 00 of NL76 ABNA 0484 6740 48

t.n.v. CAMA Zending in Driebergen o.v.v. ‘Indianen Baby Buddy’

U kunt natuurlijk ook de iDeal of Paypal gebruiken

Noem bij Bestemming Donatie ‘Indianen Baby Buddy’.

15 juni 2019
door MJS
4 reacties

Pinksteren was werkelijk een feest

De week voor Pinksteren hebben we met vrijwel alle leiders van de kerk die regelmatig spreken een training mogen houden als voorbereiding op de Pinksterconferentie. Deze werd gehouden van vrijdagavond 7 tot en met zondag avond 8 Juni. De bijbelschool studenten waren goed betrokken. Andere leiders deden erg hun best om samen mee te doen waarmee we de stof van de bijbelschool konden herhalen en toepassen op het voorbereiden van de boodschappen voor de conferentie. We genieten van het enthousiastme dat we om ons heen zien nu de mensen toe kunnen passen wat ze al eerder hebben geleerd. Oefening baart kunst. Iedere avond hebben we een film vertoond waarvoor veel belangstelling was. Wat is het fijn om films die we in de stad hebben laten vertalen in de dorpen te kunnen laten zien.We brachten vorig jaar een aantal zakken met duplo blokken mee om te zien of de kinderen die elke middag bij ons komen spelen daar belangstelling voor zouden hebben. Nou, dat was zo! Elke dag komen ze verschillende keren vragen of ze al mogen komen spelen. Dat mag van 3 tot 6 ‘s middags, dus vanaf een uur of 2 staan ze vaak al te wachten tot de deur open gaat.We denken dat er vast wel mensen zijn die ons blog lezen en die of zelf of bij hun kleinkinderen duplo blokken hebben liggen die niet meer worden gebruikt. Als dat zo is, laat ons dat dan even weten (via mjschuurmans@me.com), dan stemmen we af over hoe die blokken komend najaar bij ons kunnen komen. Dan brengen we ze graag naar Suriname en krijgen ze een tweede jeugd in Apetina.Onlangs zagen we weer eens dat er veel dingen zijn waar je van uit gaat dat ‘ze’ het gewoon doen. Zo gingen wij vandaag ‘even’ de was doen. We wilden niet wachten op de dorpsstroom van vanavond, dus onze kleine generator aangesloten op de kabel van het huis. Nadat de wasmachine was gevuld met water deden we de was erin en ging Marco de generator starten….en daar eindigde de was voor vanmorgen. De generator startte niet. Marco heeft van alles geprobeerd, maar waarschijnlijk is de bougie de boosdoener. Onze reserve bougie hebben we lang geleden al aan iemand weg gegeven, maar helaas geen nieuwe gebracht. Nu wachten we tot onze vrienden uit Nederland maandag komen met een nieuwe bougie.Afgelopen week ging Marjolein door haar rug, ook zoiets waar je vanuit gaat dat je rug het ‘gewoon’ doet. Gelukkig ging het na een paar dagen rustig aan doen al weer veel beter en kon ze donderdag ook haar studie voor de vrouwen ‘gewoon’ geven.Daarnet keek Marco op de klok en merkte dat het nog wel erg vroeg was. Nee, de klok was gestopt en ook het verwisselen van de batterij veranderde niets aan de zaak. De klok stond nog steeds stil.Op zulke momenten word je erbij bepaald welke keuze je maakt: laat je je uit het veld slaan, word je boos, raak je gefrustreerd of kies je ervoor om je vreugde en je vrede niet te laten roven en om creatief met je plannen of verwachtingen om te gaan?

En wat de bouw betreft volgt hier weer een video verslag om te laten zien hoever de bouwploeg de afgelopen vier weken is gekomen. Zie Bouw PT deel 2 – SD 480p

1 juni 2019
door MJS
Geen reacties

Projecten bij de vleet

In Apetina is de bouw van het gastenverblijf, dat we mogen bouwen vanuit de opbrengst van de TV programma’s van EO Metterdaad, in volle gang. De afgelopen maanden werd hard gewerkt om alle balken en planken te kunnen zagen. Deze werden netjes opgestapeld in een verzamelplek om goed te kunnen drogen alvorens te worden gebruikt. Nu is het dan zover. De eerste palen gingen een paar weken terug al in de grond. De afgelopen week is hard gewerkt om alle palen die nodig zijn voor het woongedeelte te kunnen plaatsen, de dwarsbalken en de draagbalken voor de vloer en al een aantal vloerplanken. Na een week ziet het gebouw-in-wording er al heel anders uit.

Ook mochten we de laatste paar weken een flink aantal gesprekken voeren met mensen die betrokken willen zijn bij het starten van een winkel in Apetina. Telkens wanneer we komen brengen we een flink aantal spullen mee om te verkopen aan de mensen. Al een aantal jaren hebben we gesproken over de mogelijkheid om in Apetina een winkel te beginnen. Nu lijkt de tijd daar rijp voor te zijn. De locale ontwikkelings stichting Kuluwayak wil de inkoop in de stad en de distributie in Apetina voor haar rekening nemen. Kuluwayak zet een depot op om als een lokale ‘groothandel’ plaatselijke winkeliers te kunnen voorzien van goederen. Een aantal mensen wordt getraind om een winkel te kunnen exploiteren. Wij hebben een financier gevonden die ons helpt om zowel Kuluwayak als de lokale winkeliers van een krediet te voorzien. Hiermee kunnen de goederen worden ingekocht. Beiden dragen een klein percentage van de winst aan ons af om de lening terug te kunnen betalen. Aangezien we de komende weken een aantal keren mensen op bezoek gaan krijgen kunnen we voordelig vervoer aanbieden van de goederen. Dit maakt dat het nu een goed moment is om het magazijn te vullen en de winkels te beginnen.

In ons blog van December lieten we weten dat het electriciteits project voor Apetina van start kon gaan. Binnenkort komt onze vriend Bruce uit Canada weer naar Apetina. Nu komt hij om bodem monsters te nemen van de kostgronden voor de landbouw en om de bodem van de rivier op de locatie van de turbines met een speciaal apparaat te kunnen onderzoeken op de aanwezigheid van rotsen en andere zaken die een belemmering kunnen vormen voor de apparatuur die hij aan het bouwen is.

Inmiddels vragen we op een speciale pagina van ons blog uw aandacht voor dit project. Bruce financiert de turbine en alle kosten die daarbij komen kijken. Wanneer het dorp 24 uur per dag van stroom gaat worden voorzien is het belangrijk dat alle woningen een veilige huisaansluiting krijgen.

We zoeken sponsors die willen helpen in het financieren van de electra binnen de woningen van Apetina en Lawa. Voor Euro 200 per huis kunnen we de woningen van een veilige installatie voorzien (zekeringenkast, kabels, schakelaars, stopkontakten, lichtpunten etc).

Misschien kunt u uw eigen electra specialist warm maken voor een bijdrage in dit project.

Alle bijdragen zijn welkom via de bankrekening nummers van CAMA Zending ovv ‘Indianen Bouw’.  Zie Electra Project Apetina

21 mei 2019
door MJS
8 reacties

De visa zijn binnen!

We zijn enorm blij dat na ruim twee maanden wachten de visa voor onze groepsreis naar Canada zijn toegekend.

Nu moeten ze nog in de paspoorten van Melisa en Janak komen. Dat moet in Port of Spain gebeuren. Gelukkig hoeven ze daarvoor niet zelf naar Trinidad, maar kan dit via een koerier geregeld worden.

We hebben vanmorgen gelijk de tickets gekocht. Dinsdag 27 augustus is de heenreis, waar we, vanwege een lange tussenstop op Trinidad, ruim 32 uur over doen. Zondagmiddag 22 september beginnen we aan de terugreis en we hopen dinsdagmorgen heel vroeg weer in Suriname aan te komen. Het blijft heel bijzonder dat we dit diep in de jungle met internet kunnen regelen.

We hebben nog drie maanden de tijd om naar deze reis toe te leven.

Inmiddels hebben wij ons huis in Apetina weer grotendeels op orde. Tijdens onze afwezigheid werd ons huis in bezit genomen door vleermuizen en houtluizen. We hebben dus grondig schoon gemaakt en Marco heeft om de houtluizen te bestrijden een keukenkast gesloopt en het hout buiten in onze brandton verbrandt. Daarnaast heeft hij rondom en onder het huis met gif gespoten om hen uit ons huis te houden. De vleermuizen zijn niet blij met onze aanwezigheid, maar ze zijn teveel aan deze droge en meestal donkere plek gewend geraakt. Het is dus niet zo gemakkelijk om hen over te halen een ander huis te zoeken.

Het is regentijd wat betekent dat het iedere dag (veel) regent en dat de rivier hoog staat. Met de snelle stroming is het niet zo prettig om in de rivier te baden, dus zijn wij weer heel dankbaar voor een goed werkende douche in ons huis.

Komende zondag hopen we mee te gaan naar Tutukampu om te kijken hoe het met de kleine gemeente daar gaat.

We hebben met de oudsten afgesproken dat we in juni twee trainingen gaan geven. Eén voor de oudsten over de taak van de oudsten in de gemeente en de andere met de bijbelschool studenten als voorbereiding op de pinksterconferentie van drie dagen. Daarnaast mag Marjolein weer een aantal studies voor de vrouwen verzorgen. Kortom, het woord ‘vervelen’ komt nog niet in ons woordenboek voor.

7 mei 2019
door MJS
2 reacties

Het kan verkeren

Maanden hebben we er naar toe geleefd om met twee Wajana echtparen naar Canada te gaan. Helaas zijn de twee benodigde visa nog niet binnen gekomen, dus hebben we met elkaar besloten om de reis uit te stellen naar later dit jaar als de visa alsnog toegekend worden.

We vertrouwen er op dat God een beter plan heeft.

Inmiddels merken we hoe onze tijd in de stad ingevuld wordt. We hebben afgelopen week mee mogen werken aan het opnemen van een luisterboek in het Nederlands voor kennissen van ons.

Deze week hebben we tijd om weer een aantal films voor de Wajana’s van een Wajana stem te voorzien. We zijn heel blij dat Michel tijd heeft om te vertalen en in te spreken.

Daarnaast kunnen we tijd steken in het verder uitwerken van een projectvoorstel voor Twinning. Dit is een programma vanuit Nederland wat Nederlandse en Surinaamse partners bij elkaar brengt voor kennisoverdracht. Wij werken samen met Foundation for Farming en willen graag hun visie om landbouw te bedrijven aan de Wajana’s leren. Het Twinning programma helpt om het project te financieren.

We hopen volgende week woensdag naar Apetina te vliegen.