Marco & Marjolein in Suriname

Ons leven met de Wajana's

Twee weken verder

| 3 reacties

De afgelopen weken hebben we heel veel meegemaakt.

Het was goed om de eerste dagen bij Bruce thuis te kunnen zijn. We konden acclimatiseren en we kregen gelegenheid om even bij te komen na de enerverende reis. Bruce was een aantal keren in Suriname op bezoek geweest. Nu was het fijn om bij hem thuis te zijn en allerlei dingen mee te maken waar hij eerder al over had verteld. We bezochten het eerste reservaat van First Nations bij hem in de omgeving en spraken met een aantal mensen daar.

Na dat eerste weekeind ging de reis verder waarbij we eerst een dagje sight seeing hebben gedaan in een natuurgebied in de Rockies. Na ons eerdere bezoek in 2017 werd duidelijk dat een ritje naar boven met de kabelbaan geen aftrek vond. Die hoogte was veel te eng.

Dus bleven we met onze benen op de begane grond en bezochten we een waterval en een gletser. Adembenemend en voor ons team ongelofelijk dat ze zomaar met een groot stuk ijs in hun handen konden staan. Het was fris, maar de zon bescheen ons goed zodat we buiten konden picknicken. Een geweldige ervaring.

De dagen daarna verbleven we in een dorp net boven Edmonton. Op bezoek bij een familie die ons alle zeven opving en goed voor ons zorgde. We bezochten een aantal reservaten waar bij een daarvan net die dag een oogstfeest gehouden werd.

Ook maakten we een reis met overnachting naar een reservaat verder naar het Noorden waar we een ontmoeting hadden met een van de oprichters van het netwerk van NEFC (Native Evangelical Fellowship of Canada). Hij vertelde ons uitvoerig over hoe het destijds was gelopen en waarom en hoe deze organisatie was opgericht. Ook bezochten we zijn reservaat en werd ons beeld van First Nations in Canada weer een stukje verder ingekleurd.

Daarna ging de reis verder naar Calgary waar we eerst een erg goede ontmoeting hadden met de huidige directeur van NEFC. Hij was samen met zijn vrouw naar ons toe gekomen en onze lunchafspraak liep uit naar vier en een half uur durend gesprek. Dat wij nu als stellen waren gekomen werkte uit tot een hartelijke ontmoeting waarbij we hen hebben uitgenodigd om ons volgend jaar in Suriname te komen bezoeken. Wanneer dat gebeurt zijn we een heel eind op de goede weg om een mogelijke samenwerking van de grond te krijgen.

De rest van deze week werden weer een aantal reservaten bezocht waarbij we telkens verrassende ontmoetingen en gesprekken hadden. De beeldvorming werd hierdoor stevig ingevuld. Het was frappant te zien hoe strategisch en inhoudelijk onze contacten bleken te zijn. Ons reisschema was gedeeltelijk ingevuld via afspraken vanuit Suriname. De details ter plekke leverden uiteindelijk een vol programma op waarvan we denken dat het een goede voorbereiding geeft op ons bezoek aan Winnipeg de komende week.

Al met al waren we aan het eind van de afgelopen week goed moe. We zijn dankbaar dat we na twee volle, goede weken rust konden nemen. We verblijven in een dorp onder Edmonton van waaruit we maandag naar Winnipeg vliegen voor een laatste week aldaar.

3 reacties

  1. Zo mooi om jullie te volgen via de nieuwsbrief, wat bijzonder hoe God jullie en de Wajana’s gebruikt voor de First Nations.

  2. We bidden voor jullie! Zo gaaf, dat jullie nu onder die ‘andere indianen’ aan het werk mogen / hun werk mogen ondersteunen. Zij hebben van kinds af aan een bijzonder plekje in mijn hart gehad. Om jullie daar nu te zien is speciaal. Gode bevolen!

  3. Wat een waardevolle contacten! Fijn dat het process wat al eerder begon nu steeds verder ontvouwt. Prijs Hem die alle volken op het oog heeft.

Geef een reactie

Verplichte velden zijn aangegeven met een *.


Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.