Soms lukt het niet zo goed om iets op papier te zetten. De afgelopen maand hadden wij daar last van. Niet dat er niets te vertellen viel, maar juist dat je niet wist waar te beginnen.

Na de training met Foundations for Farming begin augustus vlogen we voor een bezoek van ruim twee weken naar Apetina. Wat blijft het bijzonder dat we al ruim 14 jaar met de mensen hier verbonden mogen zijn! Daar blijven we ons over verwonderen. We weten nog goed dat we de eerste keer in een MAF vliegtuigje stapten en over de jungle vlogen. Inmiddels is het voorbereidingstraject van boodschappen doen en verpakken routine geworden. Het vliegen in zo’n kleine ‘kist’ blijft een belevenis.

Het dorp groeit en dat betekent dat sommige families iets verderop langs de rivier nieuwe hutten bouwen. Zo zijn ook Pasakili en één van zijn dochters met hun gezinnen hogerop aan het bouwen. We missen zijn dagelijkse bezoekjes en het samen bidden.

In 2014 hebben we een video voor het dorp gemaakt van de bouw van de tukusipan, het gemeenschapshuis. Toen we er afgelopen augustus waren, zagen we de mannen in hun vrije uurtjes weer werken aan de slingers met bladeren die straks het dak moeten vormen voor weer een nieuwe tukusipan. Mooi om te zien hoe ze dit met elkaar doen.

Het doel van ons bezoek was om de locale trainers van Foundations for Farming een opfriscursus te geven na getoetst te hebben wat ze er nog van wisten. Het was heel bemoedigend om te zien hoe gemotiveerd ze zijn om deze kennis door te geven.

Daarnaast hebben we een nieuwe variant van planten in het klein gedemonstreerd. We hadden ruim 30 emmers bij ons waarin we iedereen die wilde een mini tuintje hebben laten aanleggen. Onderin de emmer gingen een paar lege flesjes, dat gedeelte werd gevuld met water. Dan ging er van boven naar beneden een plastic buis in (om later het water bij te vullen). Een stuk worteldoek werd op de lege flesjes gelegd en daarop kwam aarde. In de aarde werd een holletje gemaakt waarin compost gedaan werd. Daarin werd een peperplant gepoot. De bedoeling is dat deze plant in de droge tijd peper blijft geven aan de mensen in Apetina.

Natuurlijk nemen we ook de tijd om met de leiders van de kerk te praten. Deze keer vroegen we hen opnieuw “Wie is jullie Timotheüs? Met wie delen jullie je leven, in wie investeren jullie? Als jullie dit niet doen sterft de kerk uit. Eén van de leiders zei: “ zoals het over een aantal jaren ook zal zijn met de buitenlanders die Wajana spreken.” De zendelingen worden oud en gaan een keer dood. Wie spreekt er onze taal dan nog, behalve de Wajana zelf? We hopen zo dat iedere leider een jongere zal willen begeleiden.

September stond in het teken van kleine operaties onder plaatselijke verdoving, controles en herstel. We zijn heel dankbaar hoe de operaties en het herstel verlopen zijn. De laatste twee weken van de maand pasten we op de honden van onze dochter die met haar gezin op vakantie kon naar Brazilie. We maakten van de gelegenheid gebruik om samen met een bevriende klusser een groot dak boven hun terras te bouwen (20 x 4,5 meter).

Het laatste weekend van september werd in het Trio dorp Tepoe de jaarlijkse Bijbelconferentie gehouden. Dat is groot feest! Diep in het binnenland van Suriname gaat het 4 dagen over aanbidding, Bijbelonderwijs, samen eten en de banden met familie van ver weg aanhalen. Daarnaast was er een team van Kinderevangelisatie Suriname aanwezig om kinderwerkers te trainen en om deze conferentie ook heel bijzonder voor de kinderen te maken.

Maandag 28 september vliegen we voor een periode van 6 weken naar Nederland. Marco vliegt 4 oktober door naar Italië voor een aantal vergaderdagen met de leiders van WorldTeam. 8 Oktober hoopt hij in de loop van de middag weer voet op Nederlandse bodem te zetten.

We hopen velen van jullie te zien in de komende weken.