Marco & Marjolein in Suriname

Ons leven met de Wajana's

29 oktober 2015
door MJS
11 reacties

tot zaterdag

SiebelDe afgelopen week waren we op bezoek in Utrecht.

Onderweg naar het station liepen we langs de zaak van Siebel waar we ruim 35 jaar geleden onze trouwringen hebben gekocht.

We kijken dankbaar terug op 35 mooie jaren waarin we Gods genade en zegen mochten ontvangen en doorgeven.

Komende zaterdagmiddag van 15:00 – 17:00 uur staan we hier graag bij stil en hopen we velen van jullie te mogen ontmoeten in het gebouw van de Regenboog, De Grote Pekken 11 in Veenendaal.

 

5 oktober 2015
door MJS
5 reacties

Mooie weken

De afgelopen weken zijn wat ons betreft ‘omgevlogen’. Nu hebben we zelf ook wel een flink aantal uren in vliegtuigen doorgebracht, maar dat is een ander verhaal… Inmiddels zijn we afgelopen zaterdag, moe maar voldaan, in Nederland aangekomen. Onze vlucht zou donderdag plaats vinden. Vanwege motorstoring werd de vlucht gecanceld en werden alle passagiers naar Paramaribo terug gebracht. We sliepen die nacht dus in een hotel. Voor 6 (van de 300) passagiers was vrijdagmorgen vroeg nog ruimte om naar Curaçao te vliegen om die middag met de KLM naar Nederland te kunnen reizen. Aangezien Marco zaterdagavond in Madrid werd verwacht voor de leiders vergadering van World Team Global, waren we erg blij met deze mogelijkheid.

We blikken even terug naar hoogtepunten van de afgelopen maand. DSC05263 (1)

Nadat de oudsten uit Lawa eind augustus weer naar huis waren gegaan, konden de mensen in Apetina aan de slag met hun tuinen. Dit is het seizoen om al het onkruid weg te kappen en ruimte maken voor de nieuwe aanplant.

11 september kwam Roy Lytle aan in Apetina. De week daarop stond in het teken van de bijbelschool. Roy heeft onderwezen over hoe studeer je in de Bijbel? Er was veel belangstelling. Elke middag kwamen de leiders naar ons huis voor onderwijs.DSC05723
18 september is Roy, samen met Marjolein, naar Paramaribo gevlogen, om daarna weer naar huis te kunnen gaan. Er deed zich een gelegenheid voor om met een vlucht mee te kunnen liften. Marjolein ging niet mee naar de bijbel conferentie in Tepoe. In plaats daarvan bleef zij een weekje bij onze dochter en schoonzoon, Elsbeth en Rafael, in Paramaribo. Elsbeth verwacht in februari te bevallen. Een geweldige gelegenheid voor een weekje moeder-dochter contact, zeker onder deze bijzondere omstandigheden.

DSC05801Marco vloog 21 september met een van de shuttle vluchten van de MAF mee naar Tepoe. Die week kwamen over de rivier en via de lucht honderden mensen naar Tepoe voor de bijbel Conferentie in het weekeind van 26 en 27 september. De leiders gaven aan dat ruim 1200 mensen naar de conferentie zijn gekomen. Gedurende de hele week kwamen dagelijks nieuwe gasten aan in het dorp. Voor iedereen was een plekje om te slapen (een hangmat onder een dak) geregeld. Ook werd iedere dag voor alle gasten gekookt. Elke morgen en avond was er een bijeenkomst waar telkens de gasten die op die dag waren aangekomen, al handen schuddend verwelkomd werden. IMG_5908De conferentie begon officieel op vrijdag morgen. Elk uur waren twee sprekers ingepland die elk 10 minuten zouden spreken. Dat ging het eerste uur al helemaal anders. DSC_0243Het mooie schema ging min of meer gelijk al overboord en daarna werd soepel ingespeeld op allerlei veranderingen die de hele conferentie tot een uniek feest hebben gemaakt. DSC06158Zondagmiddag werden 32 mensen gedoopt in de rivier. Zondagavond werd bekend gemaakt dat de volgende conferentie in november 2016 in Lawa zal worden gehouden. Daarna kwam het muziekteam van Lawa op het podium (00:00 uur ’s nachts) en werd het feest nog even voortgezet tot 02:00 uur. Die nacht kwam niet veel van slaap terecht aangezien Marco met de eerste vlucht naar de stad mee zou gaan (dat was tussen 07:00 en 08:00 uur).

Terug in Paramaribo stond voor ons alles in het teken van hulp aan Rafael en Elsbeth in het plaatsen van een IKEA keuken in hun nieuw gebouwde huis. Daar mochten we ons als ouders mooi in uitleven. Ook hebben we alvast hout gekocht (en gezaagd) voor een kledingkast in de slaapkamer. De dagen vlogen om. Toen we donderdag middag in de auto stapten om naar het vliegveld te gaan voor onze reis naar Nederland wisten we nog niet dat die deze keer een dagje langer zou gaan duren.

Marco schrijft dit bericht vanuit Madrid en hoopt donderdagmorgen weer te landen op Schiphol. We kijken er naar uit om veel van onze vrienden en familie weer te mogen ontmoeten. Graag tot ziens op een van de gelegenheden in de komende twee maanden.

Een hartelijke groet,

Marco en Marjolein

13 september 2015
door MJS
4 reacties

35 jaar …..

UITNODIGING

pa en ma (1)

Op 3 oktober 2015 hopen Marco en Marjolein 35 jaar getrouwd te zijn. Dat vieren ze graag samen met u tijdens een speciale receptie in het Regenboog gebouw. Ze vertellen over hun leven en werk in Suriname onder het genot van een lekker hapje en drankje.
Ze zien uit naar uw komst!

Datum en tijd: Zaterdag 31 oktober om 15:00 uur
Locatie: De Grote Pekken 11, Veenendaal

Opgeven hoeft niet persé maar wordt wel op prijs gesteld om enigszins rekening te kunnen houden met de catering @  jiskaschuurmans@hotmail.com of reageer op dit bericht 🙂


Cadeautip:

Marco en Marjolein willen zelf géén cadeau maar ze vinden het wél fijn als ze een cadeau kunnen weggeven aan de indianen waaronder ze leven en werken. Daarom is de cadeautip een bijdrage in de kosten van vaten benzine voor de Wajana’s aan de Lawa-rivier om hun nieuw op te zetten gemeentes te kunnen bezoeken. Een vat (200 liter) kost circa 300 euro. Per jaar zijn 6 vaten nodig.

Hartelijke groeten en graag tot zaterdag 31 oktober!

André & Wimke
Jiska & Curly

29 augustus 2015
door MJS
5 reacties

Razend snel …

Wat kan er veel gebeuren in een week of vier.

We hebben de MAF gevraagd om twee leiders echtparen uit de gemeente van Lawa naar Apetina te vliegen. Die zijn begin augustus aangekomen en gelijk aan de slag gegaan. Elke dag een dagopening in de kerk en elke middag training van de leiders.

training leiders 1We hebben genoten om te zien dat indianen nu indianen onderwijzen. Dat is het doel van ons werk en hier zien we nu de eerste vruchten. Niet dat wij het krediet ervan op ons konto schrijven. We zien God aan het werk in de levens van de mensen met wie we op mogen trekken. Onze bijdrage is naar ons idee bescheiden. Dat we er zijn maakt uit en hoe we soms hier dan daar een zetje geven in de (naar ons idee) goede richting, helpt een beetje mee.

Het maakt zeker uit dat we er steeds weer zijn. Dat is op zichzelf een bemoediging. ‘Mensen kijken naar ons om’. ‘We staan er niet alleen voor’.

training leiders 2 training leiders 3

Na een week training aan de leiders hebben we in de kerk met iedereen die wilde komen het Gemeente Document uitgelegd. De bedoeling is dat ook in Apetina de kerk officieel wordt geregistreerd bij de overheid. Dat is voor de mensen helemaal nieuw. Waar is dat voor? Wat hebben wij daar aan? Het mooie was weer dat de leiders uit Lawa de mensen in Apetina uitleg kwamen geven over het belang van deze stap. Wanneer zij dit vertellen is het niet langer iets uit de stad of van nog verder weg. Dit valt samen met een ontwikkeling in alle indiaanse dorpen waarbij de leiders zich teweer gaan stellen tegen de milieu vervuiling door goudwinning in hun leefgebied. Dit proces wordt ondersteund door het Wereld Natuur Fonds en Conservation International. Nu zien we een proces van bewustwording en versterking van de indiaanse kaders op alle fronten tegelijk.

de wasMarjolein is met een aantal mensen druk geweest om een document te vertalen in het Wajana waarmee de mensen getraind zullen worden om depressie of teleurstelling vroegtijdig te ontdekken en hulp te kunnen verlenen aan de betrokkene. Dit is opgezet door de Medische Zending om preventief te kunnen werken en het aantal zelfmoorden terug te kunnen dringen.

Marco heeft elke week een ontmoeting met Anam, van wie de zelfmoord poging gelukkig niet is geslaagd. Dit werkt nu als voorbeeld voor jonge leiders om met jeugd in gesprek te komen. Marco bemoedigt hen om kleine groepen te vormen die elkaar regelmatig opzoeken om samen na te denken over de dingen van het leven aan de hand van bijbelstudie. Een buurvrouw vroeg Marjolein of ze ook met haar bijbelstudie wilde houden.

samenkomst

Afgelopen zondag in de kerk beleden meer dan 20 mensen hun schuld en gaven ze aan dat ze hun leven weer op het rechte pad willen houden. Dat was al feest. Daarna werden de muzikanten en zangeressen naar voren geroepen en werd een zegen gevraagd voor hun taak. Daarna werd met twee echtparen gebeden voor hun nieuwe taak als oudsten en diakenen. En daarna kwamen 9 dopelingen naar voren die vertelden dat ze graag bij Gods gezin willen horen. Zij werden na de dienst in de rivier gedoopt.

doop

Wij zijn dankbare mensen en we voelen ons zeer bevoorrecht dat we van dichtbij mee mogen maken hoe God mensen raakt en dicht bij Hemzelf brengt.

We kijken er naar uit om begin oktober weer naar Nederland te komen en alles wat we hier beleven persoonlijk te kunnen vertellenmuziekteam

Hartelijke groeten,

Marco en Marjolein

5 augustus 2015
door MJS
3 reacties

Wie de jeugd heeft …

foto 4De sfeer in het dorp is echt verbeterd. Na ons eerste gesprek met de leiders hebben we elke maandag een volgende bijeenkomst gehouden. Telkens was er weer een goede reden om de daarop volgende week opnieuw bijeen te komen. Regelmatig vergaderen is hier totaal niet bekend. Maar als er een goede reden is om elkaar te ontmoeten wordt daar zelfs eventueel nog dezelfde dag gehoor aan gegeven.

Vorig jaar mochten we zo een impuls geven aan het kinderwerk binnen de gemeente. De nieuwe kinderwerkers doen elke zondag nog steeds enthousiast mee. Nu hebben we aandacht gevraagd voor de ruim honderd jongeren in het dorp (tussen de 13 en 25 jaar) waar vanuit de kerk geen specifieke aandacht aan wordt besteed. Naderhand hoorden we dat er vroeger wel sprake is geweest van jeugdwerk, maar dat dit in de loop der jaren is verwaterd en uiteindelijk gestopt. foto 2Nu hebben we alvast twee teams van vier mannen en vrouwen die voor de jongeren aan de slag willen gaan. Wij hopen dit de komende weken te kunnen begeleiden en een zodanige start mee te geven dat het ook na ons vertrek zal blijven bestaan. Belangrijk hierbij is dat er over een aantal weken veel jongeren uit de stad naar het dorp gaan komen in verband met de grote vakantie. Dan is het helemaal van belang dat er in het dorp iets voor hen te doen zal zijn. Plan is nu op woensdagavond en zaterdagavond een bijeenkomst met de jeugd te houden. Woensdag meer zang en muziek en zaterdag ruimte voor bijbelstudie en gebed.

foto 3Directe aanleiding vormde een volgende zelfmoordpoging van een van de jongeren in het dorp. Terwijl iedereen opnieuw geschokt was door het gebeurde hebben we de oudsten bemoedigd om de gemeente bijeen te roepen om twee avonden na elkaar voor hem te komen bidden. Ook zijn we met de oudsten naar de kliniek gegaan om met hem te bidden. We ervaren het als een wonder van God dat hij niet is overleden, niet voor behandeling naar de stad gevlogen hoefde te worden en inmiddels weer op de been is en verder aan kan sterken. Juist dit vormde voor de gemeente en haar leiders een keerpunt om hun positie in te nemen en zich niet door de gang der dingen neer te laten drukken.

Marco heeft aangeboden om met de jongeman in gesprek te gaan en zo ook geestelijke hulp te bieden. De leiders zijn vrijwel niet bekend met iets als pastorale hulp in de vorm van geregelde gesprekken.

Een grote praktische klus was om de bijbelkamer die we vorig jaar hebben laten bouwen vleermuis-proof te maken. Alles moest eruit, de hele boel moest flink worden geschrobd en daarna hebben we alle gaten en kieren dichtgetimmerd met blokjes hout en grote openingen afgedekt met gaas zodat er geen vleermuis meer in zou kunnen kruipen. Daarna alles weer netjes op de plank en klaar was de klus. drie hele dagen zwoegen leverde in elk geval op dat tot op heden nog geen vleermuis een gaatje heeft gevonden om weer terug te kruipen tussen de dozen met bijbels. Nadeel is nu wel dat een aantal vleermuizen op gezette tijden hun uitwerpselen in de kerk droppen. Een deel van het probleem is gewoon verplaatst.

foto 1Eind september volgt een (dit keer) grote bijbelconferentie in Tepoe. Veel mensen willen graag naar de conferentie maar weinigen denken van te voren na over hoe dat dan zou moeten. Onlangs kwamen twee diakenen met de vraag of wij een drum benzine zouden willen sponsoren voor de buitenboord motoren. Daarmee zouden we kunnen helpen om een aantal mensen via de rivier naar Tepoe te laten gaan. Onze vraag was hoeveel benzine hebben we nodig voor de reis (heen en terug) voor 1 boot met bv 10 personen. Dat zou zo’n 300 liter zijn. Ons vat is 200 dus veel te weinig en wanneer veel mensen willen gaan een druppel op een gloeiende plaat (en dat is erg gevaarlijk met benzine… 🙂  ). Inmiddels hebben we een MAF vlucht gepland om 3 vaten in te vliegen die we beschikbaar stellen voor de reis naar de conferentie a 10 SRD per liter. Daarmee sponsoren wij een deel van de kosten, maar wat nog belangrijker is, financieren wij de aanschaf en het vervoer voor, zodat veel mensen die zelf krap bij kas zitten toch tegen een redelijk tarief mee naar de conferentie kunnen gaan. De komende weken gaan de leiders bij de mensen langs om te vragen wie mee wil gaan en van te voren hun ‘ticket’ voor de bootreis af te rekenen. We zijn benieuwd of de toeloop zo groot wordt dat we een tweede vliegtuig met brandstof moeten gaan bestellen…

Hartelijke groeten,

Marco en Marjolein

12 juli 2015
door MJS
6 reacties

Apetina – we komen er aan!

Dat zeiden we 30 juni jl. De Airvan van de MAF was afgeladen! Een aantal stoelen waren verwijderd zodat er nog 40 kilo extra mee kon… Toch moest er 20 kg, twee dozen vol stukjes Lux zeep, achterblijven. Het is elke keer weer passen en meten. Kano 1 Kano 2Het was ontroerend om te merken hoe blij de mensen waren om ons te zien. Veel mensen kwamen ’s avonds bij ons thuis om te horen hoe het met onze kleinzoon gaat.

Veel mensen lopen met kort geknipt haar of zijn kaal geschoren ten teken van rouw. We hebben met veel mensen over de gebeurtenissen van de afgelopen maand gesproken en merken het diepe verdriet.

Rouwboot 3Zondag 5 juli overleed een man van 83 jaar. Hij was al zwak en de laatste maanden ziekelijk. Hij werd liefdevol door zijn zoon en schoondochter verzorgd. Voor ons de eerste keer dat we een begrafenis bij de Wajana’s meemaakten. Het rouwbeklag deed ons aan het Midden Oosten denken. Luidkeels gejammer en geklaag, waarbij gevraagd werd aan de oude man waarom hij toch was weggegaan en hen alleen had achtergelaten.

Rivier 4Dezelfde dag ging de kist per kano naar een eiland in de rivier waar al meer mensen begraven liggen. De man was met hangmat en al in zijn kist gegaan. Toen men de kist in het gat had laten zakken, werden al zijn persoonlijke bezittingen ook in het gat gedaan en mee begraven. Dit deed ons aan de oude Egyptenaren denken, maar ook aan de verhalen van Winnitou. Ingegeven vanuit de oude tradities van de Wajana’s zou de overledene op zijn reis naar de andere wereld al z’n bezittingen nodig hebben.

Vergadering 5Maandag 6 juli hadden we de leiders van de kerk bij ons thuis uitgenodigd. Telkens wanneer we komen hebben we zo’n ontmoeting om onze plannen af te stemmen met  hun ideeën. Nu was het vooral bedoeld om naar hen te luisteren over hoe zij en de mensen van het dorp omgaan met de situatie van de afgelopen vier weken. Verdriet verlamt. Vanwege zicht op eigen falen ontbrak het aan initiatief om leiding te geven aan het dorp en de gemeente. Troosteloos en moedeloos waren woorden die bij ons naar boven kwamen in de gesprekken van de week ervoor.

Nu we zo bij elkaar waren konden wij troost en bemoediging bieden vanuit de Bijbel. We merkten dat die boodschap over kwam. Komende maandag ontmoeten we elkaar weer en heeft iedereen een week tijd gehad om zelf na te denken over zijn eigen positie, schoon schip te maken met eigen problemen en samen naar voren te gaan kijken in plaats van naar beneden. We merken in de contacten in het dorp al een verandering. We bidden en hopen dat de duisternis zal wijken voor Gods licht.

Bezoek 6Woensdag 8 juli jl kregen we bezoek uit Paramaribo. De piloot van de MAF en zijn vrouw, de dokter van de Medische Zending en een architect bleven een nachtje logeren. Dat betekende wel dat wij in de week daarvoor flink aan het schoonmaken zijn geweest in en rondom het huis. Marco is weer heel wat uren met de bush cutter en de grasmaaimachine in de weer geweest om alles rondom het huis weer lekker kort te krijgen. Marjolein is met stoffer en blik en met sop in de weer geweest. Wat hebben we er van genoten om gastvrij te kunnen zijn.

Marjolein in gesprek 7De dokter heeft de extra tijd die zij nu had besteed om met de vrouwen over de zelfdodingen van de afgelopen maand te praten met de vrouwen op het dorp. Zij heeft een vrouw uitgekozen om getraind te worden in het voeren van gesprekken met mensen als ze last van suïcidale gedachten hebben. Probleem is alleen dat deze vrouw alleen Wajana spreekt. Nu mag Marjolein deze training in gesprekstechniek gaan geven. Dat begint met vertaalwerk van de powerpoint presentatie in het Wajana. Ze heeft weer een kluif waar ze haar tanden in mag zetten. Wat zijn we dankbaar dat we nu zo ver in de taal zijn dat we hier, met hulp, uit komen.

Hartelijke groeten,

Marco en Marjolein

22 juni 2015
door MJS
9 reacties

Vreugde en verdriet

Na een bijzonder weekeind eind mei in Palomino Pata waren we het afgelopen weekend in Kayode, een uur varen vanaf Lawa, in Frans Guyana. In dat dorp wonen Wajana’s en Melejo’s. Toen we gingen rekenen bedachten we dat het alweer 2 jaar geleden was dat we voor het laatst in dit dorp geweest zijn. Dat is veel te lang geleden en dus was het hoog tijd om weer eens langs te gaan en de mensen daar te bemoedigen. Er gingen 4 kano’s vol mensen mee. Dat kon omdat wij de gasoline voor de buitenboordmotoren hadden geleverd, zo’n 140 liter.DSC04716

De mensen in Kayode willen graag dat we vaker op bezoek komen. Ze willen meer leren uit Gods woord. De leiders van de gemeente in Lawa willen graag een keer in de maand een weekend naar hen toe en ook graag vaker dan twee keer per jaar naar Palomino Pata op bezoek gaan, maar…. wie gaat dat betalen? DSC04777Wij hebben de leiders nu 3 vaten gasoline laten kopen zodat ze t/m december iedere maand een keer stroomopwaarts en een keer stroomafwaarts kunnen gaan. We hebben de mensen in de beide dorpen bemoedigd om zelf elke zondag samen te komen en alleen elke eerste zondag van de maand naar Lawa te komen. DSC04808Op de tweede en derde zondag van elke maand gaan een aantal leiders vanuit Lawa dan in deze dorpen op bezoek. Zo hopen we dat op deze dorpen een gemeente gaat ontstaan.

Afgelopen week hadden we op Lawa een trainingsweek voor nieuwe leiders voor de kerken stroomopwaarts. We genoten ervan dat wij konden faciliteren en dat de oudsten van Lawa de lessen zelf verzorgden. Dit is wat wij voor ogen hebben in het ondersteunen van de kerken hier.DSC04810

DSC04839

Afgelopen vrijdag kregen we bericht dat in Apetina, het andere dorp waar wij wonen en werken, onze buurvrouw Panakaidu overleden is. Panakaidu is de moeder van baby Rensimo, die vanaf begin dit jaar een aantal maanden in Paramaribo in het ziekenhuis gelegen heeft. Het is de zoveelste zelfmoord na afloop van een verjaardagsfeest met de nodige kasiri. Het is de tweede zelfmoord binnen dit gezin. We zijn hier heel verdrietig om. We hebben nu besloten om vandaag, maandag 22 juni, naar Paramaribo te vliegen, daar zo snel mogelijk onze zaken te regelen en dan door te vliegen naar Apetina.

 

 

18 juni 2015
door MJS
Geen reacties

M&M binnenkort in EO programma Radio 5

logo

Komende zaterdagavond wordt via het EO programma ‘Laat ons de Rustdag Wijden’ aandacht gevraagd voor een project dat is aangevraagd door Marco en Marjolein Schuurmans, CAMA werkers binnen World Team onder de Wajana indianen in Suriname.

Sinds het basisonderwijs in de indianen dorpen is verbeterd komen er steeds meer jongeren voor vervolg onderwijs naar de stad. Ze wonen daar in school internaten. Deze sluiten tijdens de schoolvakanties en elke maand een weekeind om het personeel voldoende vrije dagen te kunnen geven. Deze jongeren hebben geen alternatieve plek. Nu steeds meer jongeren in Paramaribo komen studeren vraagt dit om een structurele oplossing.

World Team heeft de beschikking over een geschikt perceel, niet te ver buiten de stad. Samen met een aantal Baptisten gemeenten in Paramaribo wordt daar nu een indiaans dorp gebouwd. Daar kunnen de studenten zonder al te hoge kosten logeren in de schoolvakanties en in de weekeinden dat de internaten zijn gesloten. Ook biedt het dorp plaats aan indianen die voor medische behandeling naar de stad zijn gekomen. Het perceel ligt net buiten Paramaribo en is alleen bereikbaar via de rivier. Dat is voor de indianen geen probleem aangezien ze in hun dorpen in de jungle gewoon zijn zich via de rivieren te verplaatsen.

Middels dit project hoopt EO Metterdaad voldoende geld bijeen te kunnen krijgen om een boot en een buitenboord motor aan te kunnen schaffen voor dit vervoer.

De uitzendingen zijn op zaterdagavond 20 en 27 juni aanstaande om 21:00 uur via Radio 5.

foto groot

29 mei 2015
door MJS
3 reacties

Weer Samen

LimaMarco was voor het pinksterweekeind weer terug na een bijzonder bemoedigende reis naar Lima in Peru. Binnen World Team wordt onderzocht hoe naar de vele Chinezen daar kan worden uitgereikt. Belangrijk is dat Chinese gelovigen bereid gevonden worden in Lima te gaan wonen en werken. Het ziet er nu naar uit dat de eerste werkers uit Canada zullen komen. Deze reis was met 4 Chinese Canadezen onder leiding van de rekruteringsmedewerker van het World Team kantoor in Canada. Marco zal, zolang hij binnen het tijdelijke leiderschapsteam van de Amerika’s fungeert, als Field Director leiding geven aan het openen van dit nieuwe veld. Wij zijn bijzonder bemoedigd vanwege de open deur vanuit de Chinese CAMA kerk in Lima. Het was goed om zelf ter plaatse te zijn. Wie zijn daar bezig, wat is precies de behoefte aan ondersteuning, waar liggen mogelijkheden voor het werk? Allemaal vragen waar de groep de hele week mee bezig is geweest. En, waar voldoende antwoord op is gekomen om de volgende stap te kunnen zetten. In augustus en november volgen nog twee groepen vanuit Canada. Ondertussen legt Marco contact met Chinese leiders in Nederland en Suriname om te zien of het werk straks vanuit verschillende landen kan worden ingevuld.

familieMarjolein heeft tijdens Marco’s afwezigheid ons ‘fort’ bewaakt. Tweemaal bijbelstudie voor de vrouwen vormde aanleiding voor taal – en bijbelstudie. Verschillende mensen kwamen op bezoek om alsnog hun kleding af te rekenen of voor de zoveelste keer kraaltjes te komen kopen. De mensen zijn druk bezig om zoveel mogelijk ‘handenarbeid’ te produceren voor de jaarlijkse oude ambachtenmarkt in Maripasoula op 6 juni a.s. Prachtige hangmatten, maluana’s, kettingen, armbanden en kralenschortjes worden hier met engelengeduld gemaakt. Wat zitten hier veel uren handwerk in.

StembureauAfgelopen maandag stond Suriname in het teken van de verkiezingen van het parlement. Ook in Lawa was een stembureau. Meer dan 200 mensen brachten hun stem daar uit. Gedurende de dag kwamen mensen vanaf de rivier naar Lawa waardoor een gezellige sfeer ontstond met hoge verwachtingen voor de uitslag. Nadat we ‘s avonds stem voor stem van de luidspreker hadden mogen vernemen, werd de telling afgerond met bescheiden vuurwerk namens de winnende partij. Een bijzondere dag waarop democratie in de jungle ons verbond met de rest van het land. We zijn benieuwd wat ons de toekomst brengen zal.

We zijn enorm dankbaar dat Andre en Wimke van de artsen te horen hebben gekregen dat hun zoon, onze kleinzoon, Maurits in de standaard groep valt. Dit betekent dat hij bij de lichtste groep hoort. De leukemie is nog niet over, maar de vooruitzichten zijn positief, waarvoor we onze Hemelse Vader alle eer geven.

mobielKomend weekeind gaan we met een aantal mensen naar Solonam Pata. Ons bereikten berichten dat de gelovigen daar hard toe zijn aan bemoediging en onderwijs.

Hartelijke groeten,

Marco en Marjolein

6 mei 2015
door MJS
2 reacties

Bijzondere weken

De afgelopen weken werden we weer helemaal ondergedompeld in Wajana. Eerst de verkoop in ons huis van heel veel kleding. De mensen waren erg blij met alles wat we hadden meegebracht. Vooral de ochtend van de eerste dag was de kamer weer een overvolle markthal. Geweldig om te zien hoe elk wat wils met zakken en zelfs grote dozen vol kleding en heel veel pluche beesten naar huis kon gaan. we hadden wel 6 dozen met speelgoedbeesten en dachten dat we dat niet kwijt zouden raken, na twee dagen was alles schoon op.

image

De daarop volgende week stond in het teken van kinderen en jeugd. ’s Morgens vakantiebijbelfeest met tussen de 70 en 85 kinderen. ’s Middags hebben we de kinderwerkers van Lawa ondersteund om 7 nieuwe werkers op te leiden. Eerst was de vraag of we weer iemand uit de stad konden laten komen om les te geven. Toen bleek dat die persoon niet beschikbaar was hebben we leidsters uitgimageedaagd om zelf wat ze weten door te geven aan de nieuwe mensen. Wij hielpen met het samenstellen van het lesplan en hebben zelf een bescheiden onderdeel verzorgd. Ook hebben we alles op video vastgelegd zodat we nu een aantal dvd’s hebben kunnen maken met daarop de lessen.

 

Wij werden erg blij en enthousiast toen we zagen hoe de mensen zelf hun taak oppakten. Op de laatste morgen namen de dames een aantal tienermeisjes apart. Veel tieners deden mee met het kinderfeest omdat ze vanwege schoolvakantie nu een aantal weken op het dorp zijn. imageDe laatste ochtend kwam het gesprek erop dat ze allemaal merken dat studeren buiten het dorp hen veel verleiding geeft om hun geloof los te laten. Enkelen beleden hun zonden en konden zo een nieuwe start maken. De leidsters hebben nu bedacht om de komende week elke morgen een uur met de jongeren samen te komen. Elke morgen van tussen 08:00 en 09:00 uur.

imageDe week met de kinderen werd afgesloten met de traditionele spelochtend. Mooi om te zien hoe fanatiek er dan gestreden wordt om vooral de eerste te zijn. Wij hebben deze keer de kinderwerkers meer ruimte gegeven om zelf de spelletjes te leiden. Daar gaan we hen nog verder in trainen, maaimager hiermee is alvast een goed begin gemaakt.

Inmiddels zijn er langs de rivier nog 5 plaatsen waar kinderwerk is opgepakt. Wij gaan weer op zoek naar materiaal. De kinderwerkers hebben zelf bedacht dat het goed is om samen in de stad een goede printer/copier te kopen met voldoende papier en inkt om een jaar lang zelf de tekeningen als kleurplaten af te kunnen drukken. Ook hierin zien we een bemoedigende stap die laat zien dat de mensen hun taak serieus nemen en goed nadenken over wat ze samen kunnen doen.

Marco is begin deze week naar de stad gevlogen om volgende week naar Peru te kunnen gaan. We hopen daar in een volgend bericht meer over te kunnen delen. Deze week werkt hij een lange lijst met boodschappen af om die als het even kan donderdag met de lijndienst naar Marjolein in Lawa te kunnen sturen.