Marco & Marjolein in Suriname

Ons leven met de Wajana's

19 april 2015
door MJS
7 reacties

Weer op onze basis

Na drie maanden ‘zorgverlof’ voor ondersteuning van het gezin van Andre en Wimke zijn we God dankbaar voor de vorderingen die Maurits maakt in de medische behandeling. Vol vertrouwen zijn we maandag 6 april weer terug gevlogen naar Suriname waar we door onze dochter Elsbeth hartelijk verwelkomd werden.

1. grasmaaienDinsdag en woensdag hebben we een heleboel boodschappen gedaan, dozen met kleding opgehaald die we vanuit Nederland hadden opgestuurd en zelfs nog een behandeling bij de tandarts ondergaan. Twee drukke dagen waarbij we ruim 450 kilo bagage konden inpakken om donderdag mee te kunnen nemen.

Donderdag vlogen we naar Lawa omdat we zo lang mogelijk samen met Roy Lytle, die al eerder uit Amerika was gekomen, in Lawa wilden zijn. Een deel van onze vracht werd in een Cessna geladen. Marjolein vloog mee in de Cessna, Marco kwam later met de rest van de dozen.

2. overleg’s Middags hebben we meegedaan met de training van Roy over leiderschap in de kerkelijke gemeente. Voor ons een goede luisteroefening in Wajana.

We hebben nu 18 dozen met kleding en speelgoed in huis, wachtend op de verkoop… De mensen vragen al wanneer dat zal zijn. Wij plannen nu vrijdag 24 en zaterdag 25 april a.s.

We hoorden van onze zondagschoolwerkers dat er inmiddels naast Lawa op 5 andere plaatsen langs de rivier bijbelclubs zijn gestart. Wat een geweldig nieuws, maar dit betekent ook dat er heel wat nieuwe werkers zijn die nog weinig of geen training hebben gehad. Ook betekent dit dat de ene set met geplastificeerde platen nu eigenlijk te mager is.

3. overleg met de kinderwerkers van LawaDe scholen hebben hier vakantie van 24 april tot 10 mei a.s. We hebben nu afgesproken dat we van maandag 27 april tot zaterdag 2 mei ’s morgens een vakantie bijbel week gaan houden over het leven van Jozef en  dat we die dagen elke middag een kinderwerkers training geven. Het mooie hiervan is dat de 4 ervaren leiders  van Lawa een flink deel van de training voor hun rekening nemen! Wij doen allebei ook een onderdeel en de andere vier onderdelen worden door Wajana’s werkers gedaan. We sluiten de week af met een spelochtend.

De baptistengemeente op Lawa heeft nog geen officiële papieren. Ze zijn druk bezig met het opstellen van hun geloofsbelijdenis en hun lidmaatschapformulier. Roy heeft de afgelopen week de oudsten geholpen bij het doordenken van een aantal moeilijke punten. Wat zijn we dankbaar dat hij de leiders nog steeds zo kan bemoedigen en ondersteunen! Zondag 19 april ontvangt ieder gezin het document waarover de afgelopen week is onderwezen. Er is ook een eerste bestuur gekomen.  Marco helpt hen om de gemeente van Lawa bij het ministerie van Justitie in de stad te laten registreren.

5. spelletjes thuis 24. spelletjes thuis 1

De kinderen zijn ook weer blij dat we er zijn, kunnen ze weer gezellig bij ons komen spelen.

Hartelijke groet,

Marco en Marjolein

24 maart 2015
door MJS
10 reacties

Nog even in Nederland

Vrijdag 13 maart kwam Maurits na 12 dagen ziekenhuis weer thuis. We hebben de slingers opgehangen want het was echt feest. Een venijnige streptokok zorgde voor deze lange ziekenhuisperiode met diepte- en hoogtepunten.IMG_5145

We zijn enorm trots op het hele gezin, de flexibiliteit en creativiteit die ze aan de dag gelegd hebben om ook zorg en aandacht voor Carina en Yannick te hebben. Met z’n allen eten bij Maurits in zijn ziekenhuiskamer; Wimke die na een nacht en een dag bij Maurits met Carina en Yannick het nieuwe station van Delft gaat bekijken en daarna lekker samen wat eten in een restaurantje. Je moet er maar op komen.IMG_0218

Marco heeft een aantal Skype sessies gehad met Walt Jackson, een van de eerste zendelingen begin jaren 60 van de vorige eeuw bij de Wajana’s. Heel bijzonder om de verhalen uit die begintijd te horen. Sommige mensen die Walt noemt wonen nog steeds op Lawa en kennen wij ook.

Daarnaast heeft Marco vaker in de afgelopen weken geskypt met collega’s van World Team in verschillende continenten. Heerlijk om hier een snelle verbinding te hebben! Dat zal over 2 weken wel weer even wennen worden. Ook heel bijzonder om deze communicatie te kunnen hebben nu Marco betrokken is in het interim leiderschapsteam van World Team in de Amerika’s.IMG_0233

De komende weken nemen we hier en daar weer afscheid. De weken en maanden zijn wat ons betreft omgevlogen. We hebben de gemeente van Andre en Wimke beter leren kennen, zeker nu Marco daar een aantal keren heeft kunnen preken. Inclusief de verdrietige aanleiding van onze reis met de zorgen voor Maurits en het gezin van onze zoon hebben we ook genoten van de verschillende keren dat we van de gelegenheid gebruik mochten maken om familie en vrienden te ontmoeten.IMG_5139

We zijn blij dat Wimke’s moeder inmiddels is gearriveerd zodat de zorg die wij konden bieden door haar gecontinueerd kan worden.

We staan geboekt voor tweede Paasdag en kijken uit naar wat ons dan weer wacht in Suriname.

IMG_0326O ja, de baby uit Apetina die destijds in het Academisch ziekenhuis was opgenomen is inmiddels weer thuis. Wat zijn we blij om dat te horen!

Hartelijke groet,nog even vanuit Nederland.

Marco en Marjolein

18 februari 2015
door MJS
Geen reacties

Bericht vanuit het TFT

Beste mensen,

Januari 2015 is alweer ten einde en ook februari gaat hard. Inmiddels is de balans van 2014 opgemaakt voor Marco en Marjolein. We zijn erg blij en dankbaar te kunnen doorgeven dat alle kosten die zij vorig jaar hebben gehad, gedekt konden worden vanuit de giften van de achterban. Op dit moment wordt 87% van de financiële behoefte gedekt door vaste gevers. De resterende 13% is ontvangen via acties tijdens hun verlof en incidentele giften. De acties tijdens hun verlof in 2014 hebben een ruime €1.600,- opgebracht. Hiervoor willen we iedereen die hieraan heeft bijgedragen alsnog enorm bedanken!

Hartelijk bedankt voor jullie betrokkenheid, hulp en steun. We hopen hier ook in 2015 weer op te mogen rekenen.

Vanuit het ThuisFrontTeam een hartelijke groet,

Jan & Corry Hol, Jiska & Curly Chin-A-Teh, Mark & Paulien Spruijt, René & Lize Rademaker, Winfred & Fleur Hofman en Anneke Kempers

@: tft.schuurmans@gmail.com

7 februari 2015
door MJS
15 reacties

Laatste Nieuws

Vorig weekend zijn er vanuit de gemeente van Lawa Kawemhakan weer een paar kano’s stroomopwaarts gegaan om de mensen in Palimino pata te bemoedigen. We hebben nog niet gehoord hoe het geweest is.

Baby Renzimo ligt nog steeds in het ziekenhuis in Paramaribo. Hij heeft nog steeds zuurstof nodig en krijgt z’n voeding via een infuus. We zijn dankbaar dat hij nog leeft, maar het doet ons verdriet als we beseffen dat dit kleine jongetje zijn moeder hooguit een uurtje per dag ziet. De ouders leven ook al sinds kerst in de buurt van Paramaribo. Gelukkig wordt er goed naar hen omgekeken vanuit de indiaanse gemeente in Paramaribo.
IMG_5524.JPG
Inmiddels is het een maand geleden dat wij hoorden dat onze kleinzoon Maurits acute lymfatische leukemie heeft. We zijn blij dat Marjolein diezelfde week al in Nederland kon zijn. Sinds 27 januari is Marco ook in Delft.
We zijn heel dankbaar om te zien hoe dapper Maurits zich dag in dag uit door de behandeling heen slaat. Driemaal daags pillen slikken en een drankje drinken is voor niemand gemakkelijk, maar voor een jongetje van drie is het best een klus. Hij zegt dan ook elke keer: “ik ga mijn best doen”.

Maurits mag nu zijn prednison afbouwen en daar zijn we erg blij mee want hij wil door dit medicijn de hele dag door eten. Gelukkig gaat er heel veel fruit naar binnen en maar 1 bakje chips per dag.

Er komen wel weer nieuwe medicijnen voor in de plaats en hoe hij daar op gaat reageren weten we nog niet.
IMG_5547.JPG
We zijn God dankbaar voor het verloop van de afgelopen maand. Maurits kon poliklinisch geholpen worden en dat betekent dat hij, afgezien van de eerste drie nachten gewoon in zijn eigen bed geslapen heeft. Voor het hele gezin geeft dit rust, al hebben broer Yannick (5) en zus Carina (7) wel last van de vaak terugkerende schreeuwuitbarstingen. Het geeft rust in het hele gezin dat opa en oma Schuurmans tot 6 april in Nederland zijn.
We zijn dankbaar wanneer we zien hoe goed het nog steeds met Maurits gaat. Afgelopen zaterdag zijn ze heerlijk als gezin gaan zwemmen. Voor ons een cadeau dat dit kon!

Begin april weten we nog niet hoeveel effect het eerste deel van de chemokuren heeft gehad, maar we geloven dat het goed is om dan voor een aantal maanden weer naar Suriname te gaan.

In onze tijd in Nederland proberen we zoveel mogelijk tijd te besteden aan onze taak voor de Wajana’s. Marjolein is bezig om een aantal bijbelstudies voor vrouwen voor te bereiden. Daarnaast probeert ze een ruwe vertaling van het boek 1 Kronieken te maken.
We zijn dankbaar voor de moderne techniek waardoor we de mensen in Apetina en Lawa ‘gewoon’ kunnen bellen. Al zijn we in Nederland, in gedachten zijn we ook dagelijks in Suriname.

De conferentie in Orlando was heel goed. Er verandert veel in de wereld en World Team probeert daar op in te spelen. Marco heeft veel om over na te denken en samen bespreken we hoe we daar ook in onze taak voor de Wajana’s mee aan de slag kunnen.
IMG_5398.JPG
De taken voor Marco binnen het Transitional Leadership Team, kan hij zelfs beter vanuit Nederland uitvoeren. Hij voert via Skype gesprekken met collega’s in Thailand, Haiti, Canada en Frankrijk. Skypen gaat (nog) niet in de jungle. Daarnaast is hij bezig met het voorbereiden van een aantal preken zowel in het Nederlands als in het Wajana.

Heel hartelijk dank voor alle voorbede, betrokkenheid en liefdevolle steun. We voelen ons gedragen.IMG_5531-0.JPG

17 januari 2015
door MJS
6 reacties

2wee Werelden

Woensdag 7 januari j.l. zaten in Apetina twee oma’s te bidden voor herstel van gezondheid voor hun kleinzoons.

De ene oma vloog die dag met de MAF naar Paramaribo en de volgende dag door naar Nederland om bij het gezin van Maurits te zijn. De andere oma blijft in Apetina en wacht totdat haar schoonzoon belt met nieuws over haar dochter en kleinzoon van 4 maanden (al drie keer kwam het gerucht langs dat het kind gestorven zou zijn en niemand kon daar uitsluitel over geven…).

FAEB36C4DEB922BAE17901F4278F23E7-academisch-ziekenhuisDe kleine Renzimo vecht voor zijn leven en we zijn dankbaar dat de mogelijkheid er is om zieke mensen per vliegtuig vanuit de jungle naar het ziekenhuis in de stad te brengen. Daar wordt er goed voor de zieke gezorgd, maar hoe zit dat met vader en/of moeder? Er is geen Ronald MacDonald huis, dus moeten ze een goedkoop hotelletje zoeken, eten kopen, vervoer naar het ziekenhuis betalen enz. Waar halen ze het geld vandaan? Dat moeten ze dan bij familie en dorpsgenoten lenen. Zo werden er bij ons munten gewisseld voor briefjes en dat ging in een envelop met ons mee naar Paramaribo. We hebben gezien wat er in die envelop ging… 25 srd, dat is zo’n 6 euro. Daar hebben we maar snel nog iets bijgestopt.

Al langer denken we na over hoe er in de stad iets gedaan kan worden voor indianen die zo tijdelijk opvang nodig hebben. Er lijkt iets moois te ontstaan sinds een leidersechtpaar uit een van de indiaanse dorpen enkele maanden geleden naar de stad is gekomen vanwege problemen met hun daar studerende kinderen. De school regelde een baantje voor de vrouw zodat er inkomen kwam en ze niet naar hun dorp terug hoefden te gaan. De man is vanuit de Unie van Baptistengemeenten gevraagd om te zien naar de steeds maar groeiende groep tieners / studenten die uit de dorpen in de internaten verblijven, maar zich vanwege hun indiaanse afkomst erg eenzaam voelen. Sinds een aantal weken is een samenkomst gestart onder leiding van dit stel. Zij ontfermen zich nu over de ouders van Renzimo. Afgelopen zondag bezocht Marco de samenkomst. Ruim 40 mensen zongen en spraken in Trio en Wajana. Goed om te zien dat dit initiatief zo snel al vruchten afwerpt.

Inmiddels is Marco veilig in Orlando aangekomen in verband met de leidersconferentie van World Team Amerika en helpt Marjolein al weer een week in het gezin van Andre en Wimke.

sophia-kinderziekenhuis-rdam-545x306Naar omstandigheden gaat het boven verwachting goed. Maurits slikt kranig zijn medicatie, heeft hoegenaamd geen last van narcoses en ingrepen. Wij ervaren dit als gebedsverhoring. Zijn energieniveau neemt wel af, maar hij speelt nog lekker en wordt meestal vrolijk wakker. Het is heerlijk dat het merendeel van de behandeling poliklinisch kan en hij dus lekker veel thuis is.

We willen jullie heel hartelijk danken voor jullie betrokkenheid!

Marjolein en Marco

6 januari 2015
door MJS
43 reacties

De tijd ‘staat even stil’…

Vanmorgen kregen we van onze zoon Andre het bericht dat Maurits, de jongste van hun drietal, in het Sofia Kinderziekenhuis in Rotterdam is opgenomen met acute leukemie. Voor ons reden om onze plannen ‘voor vandaag en morgen’ om te zetten in ‘hoe komt Marjolein zo spoedig mogelijk in Nederland’.

Via onze verzekering is de reis inmiddels geboekt en Marjolein kan donderdagavond met KLM vertrekken. images-1De MAF komt ons morgen (woensdag) in Apetina ophalen.

Marjolein hoopt zo de eerste nood van oppas en hulp in het gezin te kunnen lenigen en hen samen bij te staan in deze eerste zware periode.

Marco hoopt volgende week naar Orlando (USA) af te reizen voor een week conferentie van World Team. Hij is vanuit WorldTeam Global gevraagd om deel uit te gaan maken van een driemanschap om samen tijdelijk de taak van Aera Director voor the America’s waar te gaan nemen. Of Marco na afloop van deze week alsnog naar Nederland afreist hangt af van de ontwikkelingen daar.

Bidt graag met en voor ons mee dat we ieder op onze plaats tot troost en zegen kunnen zijn naar degenen die ons omringen zullen.

22 december 2014
door MJS
13 reacties

Kerst en Nieuw Jaar

Met grote dankbaarheid kijken we terug op het bijna afgelopen jaar.
We hebben bijzondere mensen ontmoet, wonen op prachtige plekken in Suriname. We mogen met de Wajana lief en leed delen en we komen steeds verder in onze kennis van de taal en de cultuur.
Concordantie

Sinds vorig jaar de Wajana Concordantie werd gepresenteerd merken we dat daar nog maar weinig gebruik van wordt gemaakt. Ons is gebleken dat er een grote bottleneck ligt in het feit dat de mensen niet kunnen omgaan met het zoeken van woorden die op alfabethische volgorde zijn gepubliceerd.

Concordantie 2Dat komt doordat de Wajana meer sprekers dan lezers en schrijvers zijn. We hebben nu bedacht dat het goed is om elke maandagmiddag met de oudsten bij elkaar te komen en een uur te oefenen met de concordantie. Eerste les is het leren van het Wajana alfabeth.

 

PepersToen we in Apetina kwamen hoorden we dat, vanwege de lange droge periode, geen pepers meer aan de struiken hingen. Alle planten waren verdord. Toen iemand voor een paar dagen naar de stad ging hebben we geld meegegeven om zoveel mogelijk pepers in te slaan en mee terug te nemen. In totaal hebben we 10 kilo pepers kunnen verdelen onder de mensen.

KinderbijbelMarjolein werkt hard aan het vertalen van de kinderbijbel. Samen met An, die goed Nederlands spreekt, vertalen ze de tekst in het Wajana. In Nederland is een fonds beschikbaar om deze kinderbijbel straks in het Wajana te drukken.Kerk

Afgelopen zondagmiddag na de dienst zijn 2 kano’s met jagers vertrokken om voor de kerstmaaltijd te zorgen. Ze hopen de 24e weer terug te zijn met hun buit.

De komende dagen komen de schoolgaande jongeren uit Paramaribo naar Apetina voor de kerstvakantie. Het heeft weer heel wat voeten in de aarde gehad om dit te regelen. We zijn erg blij met de school in Apetina. Maar elk jaar, wanneer weer nieuwe leerlingen verder kunnen naar vervolgonderwijs in de stad, groeit de zorg om het aantal kinderen dat daar verder leert en woont in een internaat. Deze internaten sluiten elke twee weken of een keer per maand een weekeind hun deur. Dan moeten ze ergens gaan logeren terwijl ze geen familie in de stad hebben. We gaan binnenkort om tafel met een aantal kerken in de stad om gastgezinnen te werven voor ‘onze’ Wajana kinderen.school

Kerstfeest is een feest van en voor het hele dorp. De vrouwen zijn vorige week al begonnen met het maken van kasiri. Zondagmorgen werd er in de kerk weer gewaarschuwd voor het drinken van te veel kasiri. Men wil het feest graag een echt feest houden, maar na een paar pannetjes van deze casavedrank verdwijnen alle goede voornemens vaak als sneeuw voor de zon.Tukusipan

Kerstochtend wordt iedereen rond 5 uur wakker gezongen. Via de megafoon wordt omgeroepen dat het groot feest is omdat Jezus is geboren en dat iedereen zich klaar moet maken om naar de kerk te komen. Na de kerkdienst gaan we allemaal naar de tukusipan waar we met elkaar de maaltijd nuttigen. Wij horen er ook helemaal bij en dat blijven we bijzonder vinden.

M en MWe wensen jullie gezegende kerstdagen en een goed, gelukkig en gezond 2015.

 

11 december 2014
door MJS
2 reacties

Traditioneel gezag

We zijn nu bijna drie weken in Apetina. Direct na aankomst kwamen de mensen ons hartelijk verwelkomen. De eerste dagen zijn we druk geweest het huis aan kant te maken, de spinnen eruit en onze boodschappen erin. We hadden flink wat kraaltjes meegebracht. Die zijn al bijna uitverkocht.DSC03691.jpg
Het afgelopen weekeind stond voor Apetina in het teken van de eerste grote Wajana Trio Conferentie van het zogenoemde traditioneel gezag van beide indianen stammen. Granmans, Hoofd Kapiteins, Kapiteins en Basjas vormen de functies die vaak van vader op zoon of dochter en soms via stamvergaderingen worden ingesteld. Iemand blijft in functie zolang hij of zij leeft. Wij werken vooral met de leiders binnen de kerk. Maar vaak zijn dat dezelfde mensen. Deze vorm van leiderschap kent een lange historie. Nieuw was deze manier van samen vergaderen en nadenken over de toekomst van de beide stammen.

De toekomst is sowieso een onbestemd begrip. Wat kan je over mDSC03697.jpgorgen zeggen? Gisteren en verder terug in de tijd, dat is bekend. Daar gaan genoeg verhalen over. Wat je zelf hebt meegemaakt of anderen van voor jouw tijd. De verhalen vertellen wat is geweest. Wat nog moet komen is een blanco vel in afwachting van de dag die nog niet is geweest. Hoezo plannen maken? Waar is dat voor nodig? Jazeker maken we plannen voor de korte termijn. Morgen gaan we naar onze kostgrondjes want we hebben brandhout nodig. Volgende week kap ik een boom om een kano te maken. Maar plannen over volgend jaar of hoe het leven van de komende generatie er uit zal zien, dat is on(be)denkbaar.DSC04068.jpg
Een geweldige uitdaging dus, aangestuurd door organisaties uit de stad (Conservation International) en het buitenland (Wereld Natuur Fonds) om de indianen zeggenschap te laten geven over het beheer van hun eigen leefgebied.DSC03990.jpg
Marco heeft de hele conferentie op video vastgelegd. Achter de schermen hebben we het proces ondersteund. Samen met de coördinator werkten we aan het verslag en onze printer heeft overuren gemaakt.
Erg fijn was om al de indiaanse leiders die we zo steeds beter leren kennen samen te ontmoeten. We konden alvast afspraken maken voor onze trip naar de Trio’s van het komende jaar. We hebben de leiders van Tepoe een USB stick en een afspeel apparaat mee kunnen geven met al de video’s die we tot nu toe konden maken van de bijbelschooltrainingen.

21 november 2014
door MJS
4 reacties

Tussentijdse bezigheden

Vrijdag 7 november j.l. vlogen we in het nieuwe toestel van de MAF naar Lawa. Zoals gewoonlijk was het vliegtuigje weer helemaal afgeladen.

DSC03075.jpg
Deze keer lagen er de nodige 2 duim waterleidingpijpen in en stonden er een aantal grote dozen met kleding mee.

DSC03099-0.jpg
De kleding wacht tot maart 2015 in ons huis in Lawa op de verkoop. We hadden in 1 week niet voldoende tijd om een kledingmarkt te organiseren.
We zagen dat de kippen inmiddels eieren leggen. Nu is het wachten op de eerste kuikentjes. Zo te zien is een van de konijnen ‘vol’ dus verwachten we binnenkort het eerste nestje. Setipan vindt het allemaal best wel spannend. We hebben geprobeerd uit te leggen hoe hij een nesthok in het konijnenhok moet maken om de kleintjes af te schermen. Hij zegt dat hij dat zal doen maar of het werkelijk gebeurt zal de tijd moeten leren…

Bovendien stond het hoofd van de Wajana’s al helemaal in het teken van de tweejaarlijkse landelijke conferentie die ditmaal in Nouveau Wacapou, aan de Frans-Gyaneese kant, gehouden werd van 14 t/m 16 november 2014.
Er moest voor ruim 1000 mensen gezorgd worden voor onderkomen en maaltijden. De mensen van Lawa zijn gaan jagen en hebben Gods zorg ervaren tijdens de jacht. In korte tijd hadden ze hun vrieskisten vol.

DSC03105.jpg
Een aantal mensen waren al ruim een week van tevoren op Nv Wacapou om te helpen bij het bouwen van de houten staketsels waar later dik landbouwplastic overheen gespannen kon worden, zodat de hangmatten bij regenval droog zouden blijven. Mensen die jaarlijks meedoen bij de opbouwwerk van de pinksterconferentie kunnen zich hier vast het nodige bij voorstellen.

DSC03112.jpg
Dan beginnen in de dagen voorafgaand aan de conferentie de mensen binnen te druppelen. Sommigen komen met de vliegtuigjes van de MAF, die af en aan vliegen om de mensen in een zo kort mogelijk tijdsbestek ter plaatse te krijgen. Mensen komen per kano en doen er, afhankelijk van de afstand, tussen de 3 uur en 5 dagen over.

DSC03163.jpg
Het is een weerzien van familieleden en vrienden, maar bovenal is het een tijd om samen te zingen en te luisteren naar Gods woord. Een tijd om elkaar te bemoedigen en op te bouwen in het geloof.
Wij hebben enorm genoten van het feit dat we onze hangmat bij de familie Vankeina mochten hangen en zo het gezinsleven mee konden maken.
Wat een verschillende taalgroepen waren er bij elkaar. Er werd vertaald vanuit het Aloekoe ( een marrontaal) naar Wajana en Trio. Daarnaast werd er in de zaal nog vertaald naar Frans en Portugees (vanwege een flink aantal Brazilianen).

DSC03202.jpg
Uit Paramaribo was een team gekomen om te helpen bij het kinderwerkprogramma.
Daarnaast was de coördinator van Operation Christmas Child gekomen met een heel aantal dozen om de gemeenten in het binnenland te vertellen over dit mooie werk wat ook voor hun dorpen mogelijk zou zijn. ze heeft op de zaterdagmiddag laten zien, tijdens een kinderfeest, wat deze Operatie Schoenendoos inhoudt. Wat een blijde gezichten toen ruim 300 kinderen een schoenendoos gevuld met verrasingen kregen. Hun stralende gezichten gingen nog meer stralen toen de dozen open mochten en ze hun cadeautjes zagen.
Voor ons was het heel leuk om in de dagen daarna de kinderen met de cadeautjes te zien spelen.

Maandag 17 november zijn we terug gevlogen naar Paramaribo. Daar zijn we meteen aan de grote boodschappenronde begonnen om vrijdag 21 november klaar te zijn voor onze vlucht naar Apetina. We hebben ruim 500 kilo aan onze voeding, kleding en badzeep, kapmessen, zaklantaarns, batterijen enz. enz. voor de indianen ingepakt. Gelukkig kunnen we een deel van deze bagage meegeven met een speciale vlucht van GumAir begin December. We hopen tot eind februari 2015 in Apetina te kunnen zijn. We hebben er zin in!

2 november 2014
door MJS
6 reacties

Hoe komt Apihpo weer in Apetina?

Afgelopen vrijdagochtend is Apihpo samen met haar dochtertje naar Apetina gevlogen om Madjelina te kunnen begraven.
We zijn met haar heel blij dat het toch relatief snel in orde gekomen is. We geloven zeker dat dit mede door de vele gebeden gebeurd is.

We hebben sinds dinsdagmiddag heel wat telefoontjes gepleegd om erachter te komen hoe Apihpo weer naar Apetina kon.
De details zullen we jullie besparen maar we hebben verschillende kastjes en muren gezien.

Uiteindelijk hoorden we donderdagmiddag om 3 uur dat Apihpo op vrijdagmorgen om 9 uur met het vliegtuig mee kon.
Toen moesten we nog regelen dat er een kistje voor Madjelina kwam en dat de begrafenisondernemer vrijdagmorgen op tijd bij het mortuarium zou zijn om het kistje met Madjelina naar het vliegveld te rijden.DSC03020

Gelukkig kregen we alles op tijd rond omdat we konden betalen. We hebben geen idee hoe Apihpo dit zelf had moeten regelen en zijn heel dankbaar dat we er voor haar konden zijn.

Door deze gebeurtenis en door andere zaken hebben we ons vertrek naar Lawa met een paar dagen uitgesteld. We hopen nu komende donderdag te vliegen. Weten jullie nog wat het eerste was wat Roy Lytle ons leerde? Juist, BE FLEXIBLE. Dat hopen we nog heel lang te blijven.

Als we donderdag op Lawa aankomen hebben we nog precies 1 week voor we naar de tweejaarlijkse conferentie vertrekken die dit jaar in Nouveau Wacapou gehouden wordt. We hebben er nu al zin in om deze ‘Surinaamse Vierhouten conferentie’ bij te wonen.

We verwachten met het nieuwe vliegtuig van de MAF, de airvan, naar Lawa te vliegen. Dit toestel kan 500 kilo vervoeren, dit is 100 kilo meer dan de Cessna.DSC03054

Tussen de bedrijven door heeft Marco nog een video gemaakt van de receptie ter ere van het vijftigjarig bestaan van MAF Suriname en heeft Marjolein weer dozen met kleding uitgezocht en in twee porties verdeeld: een voor Apetina en een voor Lawa. We zien de blijde gezichten in beide dorpen al voor ons.