Marco & Marjolein in Suriname

Ons leven met de Wajana's

4 juni 2012
door MJS
12 reacties

Ben je wakker?

Wanneer we iemand groeten is de standaard vraag ‘ben je wakker’? In Wajana ‘Ëwetomam ka’ (spreek Ë uit als ‘uh’ en e als ‘eh’). Voor ons is het best even wennen dat je dit ook aan iemand vraagt wanneer je hem pas de dag voor het eerst ontmoet rond bv 12:00 uur. Alsof hij dan net pas zou zijn opgestaan! Het is net als ons ‘goeiemorgen’ dat de hele dag door maar blijft klinken.

We leren steeds meer mensen kennen. Een aantal van hen is zeer behulpzaam en heel geduldig met herhalen wat ze eerder gezegd hebben. ‘Mujalë kaikë’ (zeg het nog een keer) wordt door ons heel vaak gebruikt. Er wordt regelmatig gelachen om onze uitspraak en wie weet zeggen we in onze stuntelige uitspraak wel heel rare dingen…we zullen er in de loop van de tijd wel achter komen.

In onze bagage hebben we een grasmaaier gebracht. Nu we hier langer zullen zijn moet al het gras om ons huis toch elke twee weken worden gemaaid. Dat kost z’n twee uur werk en Marco ziet het als een welkome ‘workout’. Denk hierbij niet aan een mooi gladgeschoren gazon. Denk vooral aan keiharde pollen gras die de motor regelmatig vast doen lopen. Veel kuilen en vooral een warme zon. Vanaf 09:00 uur ‘s morgens is het al snel tegen de 30 graden…

Onderweg hierheen hebben we verschillende keren gepoogd om cement in te laden. De truck bleek te klein en de boot was met alle bagage goed gevuld. Nu hebben we ontdekt dat vanwege de hoge waterstand van de rivier het onmogelijk is om zand en stenen te krijgen. Maar goed dus dat we nog geen cement hebben gekocht…

27 mei 2012
door MJS
5 reacties

Pinksteren

Wanneer we ’s morgens opstaan brandt bij de buren al een vuurtje. Ergens in de kookhut wordt alweer het een en ander klaar gemaakt. Dit is verderop in het dorp hetzelfde verhaal. Zo is er altijd wel ergens in het dorp rook of vuur te vinden. Hoe zou je anders kunnen leven?

Het Pinksterfeest wordt hier eigenlijk maar nauwelijks gevierd. Kerst en Pasen zijn de echte hoogtijdagen in de kerk. Net als in de stad is Pinksteren een soort ondergesneeuwd fenomeen. Nu vragen de leiders van de kerk hoe dat nu toch zit? In de kalender die vanuit World Team is gedrukt staat het Pinksterfeest aangegeven. Afgelopen jaar heeft Roy onderwijs gegeven over de Heilige Geest. Nu hebben de leiders gevraagd om het Pinksterfeest meer aandacht te geven dan voorheen gebruikelijk. ‘We leren over de Heilige geest, we kennen de Heilige Geest als God’s aanwezigheid in ons leven, dan willen we ook de dag gedenken dat God zijn Geest over zijn kinderen heeft uitgestort.’ Geweldig om te zien hoe praktisch en ‘down to earth’ de boodschap in de Bijbel wordt ontvangen en beleefd.

De afgelopen week werd gebed gevraagd voor twee zusters in de gemeente die ziek zijn. De een was ‘uitbehandeld’ in Cayenne (de hoofdstad van Frans Guyana), de ander was na een operatie in Parijs met de nodige complicaties teruggekeerd. Zij werd gekweld door als maar terugkerende ontstekingen in relatie tot de operatie met als gevolg voortdurend ernstige pijn. De leiders besloten om drie dagen achtereen om 05:00 met hen bijeen te komen om voor hen te bidden. Ze pakten dit op vanuit de bijbelse boodschap dat Jezus ‘s morgens vroeg in gebed ging tot de Vader. ‘Wanneer Jezus dat zo doet, dan doen wij dat ook’, was hun idee. Elke ochtend zaten we daar met de twee vrouwen in de kerk. Na het uitwisselen van gedeelten uit de Bijbel die iemand in de voorbereiding van dat moment had getroffen gingen de mannen in een kring om hen heen staan en gaven elkaar een hand. Daarna werd gezamenlijk gebeden. Wij verstonden het maar nauwelijks. Wat we wel konden zien (in het pikkedonker) was een diepe bewogenheid en liefde voor de beide zieke vrouwen en een levend geloof in God dat Hij bij machte is om hen aan te raken en tegemoet te komen in hun nood. Telkens wanneer iemand iets voorlas uit de Bijbel knipte hij even z’n zaklamp aan. De schaduwen schoven dan langs de wanden en de dakplaten. Een bijzondere belevenis waarna we samen uitzien naar wat God gaat doen in het leven van de beide vrouwen.

Nadat we dit zo mee mochten maken denken wij dat de vraag van de leiders hoe het zit met Pinksteren eigenlijk al door henzelf is beantwoord. Ons gebed is nu dat onderwijs over Pinksterfeest vanuit de bijbel hen de ogen mag openen dat God hun vraag al heeft beantwoord.

Hartelijke groet,

Marco en Marjolein

24 mei 2012
door MJS
27 reacties

Hiep, hiep hoeraa!

Vandaag is Marco’s verjaardag. Hij wordt 55! Dat is in Suriname een ‘Bigi Jari’. De afgelopen jaren was het telkens ons verlangen om rond Marco’s 55e weer actief op het zendingsveld te mogen zijn. En nu, ‘voila’. We zijn de Here God dankbaar voor dit moment, zeker ook binnen de bredere context van ons leven met elkaar. Het zou natuurlijk fijn zijn geweest om een verjaardag als deze met velen samen te kunnen vieren. In onze gedachten vieren we deze dag dan ook zeker niet alleen. Gebed draagt over alle grenzen, en God’s zegen omringt en vervult ons hier elke dag.

Van harte gegroet vanuit een feestelijk Lawa in het binnenland van Suriname.

Marco en Marjolein

 

18 mei 2012
door MJS
11 reacties

Oost, west, thuis best…

We beginnen onze draai al goed te vinden. ’s Morgens taalstudie, en ’s middags na het rusten huiswerk maken. Veel leren en ‘stampen’, vooral woorden, vervoegingen en nog meer stof van de eerste klas basisschool. Ons Nederlands was ons vroeger thuis ‘met de paplepel’ ingebracht. Nu moeten we flink wennen aan een heel andere volgorde in de zinsopbouw, geen lidwoorden en verder alles wat je zeggen wil in reusachtige vervoegingen van werkwoorden en zelfstandig naamwoorden. Marjolein geniet en Marco zweet. Wacht maar tot we met de mensen kunnen gaan praten…

Onze kamer beneden is al ingericht met de meegebrachte spullen. Er hangen drie kastjes van Ikea met daarin onze kleren, toiletspullen en medicijnvoorraad. Daarvoor was nog net genoeg ruimte. ’s Nachts neemt de klamboe namelijk het grootste deel van onze kamer in beslag.

Buiten staat onze tuintafel met de tuinstoelen. Wie had gedacht dat die nog vanuit Nederland met de boot, via Paramaribo, naar Lawa zouden gaan? We maken er goed gebruik van door ons huiswerk eraan te maken.

Aan de andere kant van het dorp wonen mensen waar we het goed mee kunnen vinden. Anna is heel goed in het rustig uitspreken van de taal. Ze spreekt ook Sranan Tongo, dus als we er in het Wajana niet uitkomen, dan helpt het Sranan ons verder. Ik heb in een kladboekje al heel wat woorden staan. Grappig vind ik dat ‘omo’ hand is en ‘pupu’ voet. ’t Is maar een weet. Daarnaast staat er het nodige aan huis-, tuin- en keukentaal in mijn boekje.

De waterpomp was al binnen enkele dagen geplaatst. Nu zelfs met een overkapping tegen de regen en de zon. De toren loopt nu regelmatig vol. In Maripasoula kochten we nog wat waterleidingspijpen en de nodige T-stukken en bochten waarmee we de beide torens met elkaar hebben verbonden. Ook hebben we alvast de kranen van de douche en wasbak beneden aangelegd.

Groeten, Marco en Marjolein

 

12 mei 2012
door MJS
19 reacties

Goede reis met behouden aankomst

3 mei ligt al weer meer dan een week achter ons. Inmiddels zijn we goed ingericht. We zijn dankbaar dat we een goede reis hierheen mochten hebben. De tweede dag in de boot was vrijwel zonder regen. We vertrokken rond 6 uur in de ochtend en waren al om 2 uur ’s middags op Lawa. Na aankomst moest de boot natuurlijk worden uitgeladen. Veel (kinder)handen maakten het werk licht. Tenminste wanneer je de kruiwagen niet te zwaar beladen had…

Van alle kanten kwamen mensen aangelopen om mee te helpen. Eerst werd alles uit de boot naar boven gedragen. Daarna in de brandende zon naar ons huis. Toen de boot leeg was (tenminste dat dachten we) lagen er nog 6 drums benzine op ons te wachten.

Twee gingen naar ons huis. De overige vier konden dichter bij de boot worden opgeslagen.

Terwijl de stroom dragers aan bleef houden, ontvingen Marjolein en Margaret alle dozen in het huis. Daarna konden zij nog aan de slag om alles uit te pakken en in de voorraadkamer op te bergen.

Gelukkig dat we vroeg aan waren gekomen. Om 17:00 uur konden we ons lekker baden in de rivier en was al het leed geleden.

Dankbaar en voldaan kijken we terug op een goede reis van Paramaribo naar Lawa. We zijn een flinke ervaring rijker. Reizen met de truck en de boot is ons best goed bevallen. Wat ons betreft best voor herhaling vatbaar…

Hartelijke groet,

Marco en Marjolein

3 mei 2012
door MJS
18 reacties

Eindelijk op weg…

Dinsdagmorgen 1 mei sliep Suriname uit op haar vrije ‘Dag van de Arbeid’. Wij hebben de ‘arbeid’ letterlijk genomen en waren de avond van te voren al druk bezig om alle dozen in plastic zakken te verpakken. Opgestaan om 05:00 uur om tegen 8:00 uur alles klaar te hebben wanneer de truck zou komen. Hij was op tijd!

We hebben alles ingeladen (jammer genoeg was er geen ruimte voor 42 pakken cement). We zouden die alsnog in Albina kopen (dachten we). De reis ging voorspoedig. Onze chauffeur reed niet te snel om vooral geen lading onderweg te verliezen. Vertrokken om 09:30 kwamen we rond 15:30 in Albina aan (135 km) waar we werden verwelkomd door Rob en Els Sussenbach.

De lading paste net niet in 1 kamer. Na alles te hebben uitgeladen was de douche een uitkomst en stond een heerlijke warme maaltijd voor ons klaar. We zijn vroeg gaan slapen want de volgende morgen zouden we om 07:00 uur worden opgehaald. De boot kwam vrijwel voor de deur te liggen en het laden kon weer beginnen. Het had tijdens het ontbijt flink geregend. De boot konden we laden in de zonneschijn. Daarna nog 12 drums voltanken met benzine en, o ja, de boot was zo vol dat er wederom geen plek meer was voor ‘ons’ cement…

Blijkbaar moeten dat later gaan kopen in Maripasula.

Dit schrijven we tijdens de tussenstop in de buurt van Stoelmanseiland. De hangmatten zijn gespannen. De rivier diende ons als bad en na een heerlijk bordje rijst met kip gaan we zo dadelijk maar ‘mat’.

We hebben via onze mobiel internet, dus maken we daar dankbaar gebruik van om jullie gelijk te informeren.

Hartelijke groet,

                            Marco en Marjolein

30 april 2012
door MJS
14 reacties

Nog twee nachtjes slapen…

Voor dinsdag 1 mei hebben we afgesproken dat een 4-ton’s truck ons ’s morgens vroeg om 07:00 uur op komt halen inclusief alle bagage. In totaal reizen we met bijna 1.000 kg aan boodschappen en buitenboordmotor, 4 drums benzine, 15 dozen met bijbels en 42 zakken cement.

 

 

 

 

 

Plan is om dinsdag naar Albina te rijden (duurt zeker 4 uur) en daar te overnachten. We wachten op een broeder uit Lawa die speciaal voor ons naar Albina vaart om ons mee te nemen naar Lawa. We hopen woensdagmorgen te vertrekken en donderdagavond in Lawa aan te komen. Reken maar dat we onze regencape’s bij de hand zullen houden…

De eerder ontvangen toezegging van Telesur dat we internet verbinding zouden hebben in Lawa werd naderhand weer ingetrokken. Dit betekent dat we de komende maanden alleen internet hebben wanneer we naar Maripasoula reizen. Dat gebeurt naar verwachting 1 keer in de maand. Contact is verder alleen mogelijk via de radio van de medische post op het dorp. In de stad loopt dit via de MAF.

Onze 20ft container staat inmiddels op haar plek. Zodra het droge weer haar intrede doet, worden de dozen met onze huisraad vanuit ‘In de Ruimte’ naar de container overgebracht. We zijn erg blij dat de tweede lading afgelopen vrijdag is aangekomen. Daar zaten een flink aantal dozen bij die we in het bos goed kunnen gebruiken. Alles staat inmiddels opgeslagen bij Elsbeth en Rafael. Hun carport is nu even tot pakhuis omgebouwd.

De dozen met onze bibliotheek zijn in ontvangst genomen door Agape. Wij zijn blij dat alles goed is aangekomen. Agape is blij dat de studenten de komende 5 jaar gebruik kunnen maken van onze boeken.

Hierbij een foto van ons team van World Team in Suriname. (Li: Roy en Margaret Lytle, Re: Gurudatt en Nadira Shewdatt met hun zoontje Nathan)

Vanuit een regenachtig Paramaribo onze hartelijke groet,

Marco en Marjolein

22 april 2012
door MJS
9 reacties

Nog geen twee weken hier …

Na 11 dagen Paramaribo overkomt het ons dat we even goed na moeten denken hoelang we hier al weer zijn. Het voelt zo ‘thuis’ dat we soms, wanneer we ergens rijden, het gevoel hebben dat we hier alweer veel langer wonen…

13 april zijn Roy en Margaret terug gekomen van hun verlof in the USA. Samen zijn we ons nu aan het voorbereiden op de reis naar het binnenland. In de twee / drie weken die we beschikbaar hebben lopen we van hier naar daar om allerlei zaken te regelen. We hebben onze aanvraag voor de verblijfsvergunning ingediend; we werken aan de boodschappenlijst om dan volgende week de nodige levensmiddelen in te slaan die mee gaan naar het bos (boodschappen doen voor de komende 5 maanden); we bezoeken vrienden en bekenden; kortom, de dagen vliegen voorbij.

Sinds Roy en Margaret weer thuis zijn logeren we met veel plezier (en wij horen dat dat wederzijds is) bij Rafael en Elsbeth. Erg fijn om deze tijd samen te hebben. Wij hebben alle ruimte om onze droog-experimenten uit te voeren en na werktijd is er alle ruimte voor gezelligheid en goed contact. We slapen zonder airco zodat we alvast wennen aan het klimaat wat we straks tegen zullen komen in Lawa.

Vandaag preekt Marco in Christengemeente Beth Shalom waar we veel bekenden ontmoeten uit de tijd van de jaren negentig.

Twee keer hebben we onze kinderen en kleinkinderen ‘ontmoet’ via Skype. We zijn dan ook erg blij dat we van Telesur hebben begrepen dat we een satelliet-internet-modem aan kunnen schaffen waarmee we straks in Lawa internetverbinding hebben. We zijn benieuwd.

We gaan naar de winkel en kopen….

* Een buitenboordmotor

Het is toch een 30 pk YAMAHA motor geworden. Simpelweg omdat dit de enige 30 pk motor was die nog te krijgen was. Nieuwe aanvoer van buitenboordmotoren komt pas als wij al in het bos zijn.

* Een 20ft zee-container

Nu onze inboedel over 3 containers verdeeld onderweg is naar Paramaribo (wat heet, container 1 is al in de haven en wordt de komende week uitgepakt) zijn we verder uit gaan werken hoe we alles gaan opslaan. De beste optie is om zelf een oude container aan te schaffen en die op ons stukje grond te plaatsen. Dat is efficiënt en veilig. Wanneer we de komende jaren bouwmaterialen verzamelen om over 5 jaar te kunnen bouwen, hebben we alvast een goede opslag.

* Groenten, fruit en vlees

We hebben al heel wat uren in ons droogapparaat gestoken. We willen zelf leren omgaan met het systeem van drogen en sealen en krijgen zo een goed beeld van kosten en mogelijkheden. We hebben st. ‘In de Ruimte’ bereid gevonden om tegen een redelijke vergoeding een keer per week het keukenpersoneel in te schakelen om groenten, fruit en vlees te drogen. We verwachten dat we met een zending per maand via de lucht een prima voorziening hebben als aanvulling op ons lokale dieet. (zie voor meer foto’s Foto’s M&M in Suriname)

Inmiddels hebben we onze weblog ook in het Engels ‘in de lucht’. Zendingsvrienden van weleer kunnen nu ook meeleven met onze belevenissen hier in Suriname. www.mjschuurmans.info

Vanuit een zonnig en vochtig Paramaribo onze hartelijke groet,

Marco en Marjolein

13 april 2012
door MJS
15 reacties

Een tropische verrassing…

Onze eerste dagen in een zonnig, warm en vochtig Paramaribo zijn omgevlogen, alsof we niet zijn uitgestapt na aankomst… Elsbeth heeft ons, na een rustige vlucht, van het vliegveld afgehaald.

Samen met Rafael reed ze ons supertrots met haar zojuist verworven rijbewijs naar huis. Daar aangekomen wachtte ons een heus aanzoek aanzoek waarbij Rafael ons vroeg om Elsbeth’s hand. Daar hebben we van harte ‘Ja’ op gezegd. Toen hoorden we dat de geplande trouwdag was op 11 april 2012, de volgende dag dus.

Woensdag stond dus in het teken van het huwelijk van onze jongste dochter. Het was een intieme ceremonie bij de Burgerlijke Stand (CBB) in Paramaribo. Daarna thuis een toost en aansluitend een diner in de stad. Het grote feest volgt volgend jaar.

De eerste dagen logeerden we in het huis van World Team aan de van Ommerenstraat. Roy en Margaret (onze collega’s) komen vandaag weer terug van hun drie maanden verlof in USA. Dan logeren wij een week bij Elsbeth zodat zij zich kunnen settelen. Van Gurudatt, veldleider van World Team in Suriname, krijgen we de komende dagen een introductie over World Team. De komende week gaan we samen verder afstemmen over ons vertrek naar Lawa.

Gisteravond kregen we bezoek van Ivan en Doris Schoen. Ze werken vanaf 1961 onder de Wajana’s. Ze kwamen woensdagavond terug van een verblijf in Apetina. Tijdens de bijbelconferentie mochten ze het Oude Testament in Wajana aanbieden. Daar hebben ze de afgelopen jaren hard aan gewerkt. Wij zijn dankbaar dat we in hun voetsporen mogen treden om het werk de komende jaren voort te zetten.

Vanuit Evangeliegemeente De Regenboog in Veenendaal bereikte ons het fantastische bericht dat er voor ons afscheidskado (een buitenboordmotor) in totaal 2.595 euro bijeen was gebracht. We zijn er stil van!

Hartelijke groeten,

Marco en Marjolein

 

9 april 2012
door MJS
29 reacties

Dan maar de lucht in!

Vandaag is de grote dag van ons vertrek. Vannacht hebben we in de buurt van Schiphol geslapen. Zo wilden we mogelijke files liever voorkomen. Het weekeind hebben we met onze kinderen en kleinkinderen doorgebracht in een appartement aan het Grevelingenmeer. Dat was een geweldig afscheid. Elkaar spreken en zien, samen zwemmen (binnen dus!) en zelfs een middag met een zeilboot op het water. De week daarvoor stond werkelijk onze agenda boordevol afscheid, inpakken, afscheid, opruimen, laatste inentingen, afscheid, inpakken en opruimen enz enz. We hebben gemerkt hoe God onze tijden in Zijn hand had. Bijzondere ontmoetingen en praktische planning. In drie weken tijd zijn straks drie containers vertrokken met daarin een heleboel van onze spullen als ‘opvulmateriaal’. Wie weet is de eerste container alweer in Suriname nog voor wij naar het ‘bos’ vertrokken zijn. Kunnen we daar weer helpen met uitladen.

Hartelijk dank voor veel kaarten, brieven en mails met afscheidsgroet. Het verwarmt ons hart om zoveel mensen om ons heen te weten die ons zullen missen. Wees verzekerd, dat geldt wederzijds.

Volgens schema vertrekken we om 11:30 u en landen we in Suriname om 20:30u (Ned. tijd). Dan is het in Suriname 15:30 u. Elsbeth komt ons van het vliegveld afhalen. De eerste dagen acclimatiseren en dan, zodra Roy en Margaret uit USA zijn aangekomen gaan we aan de slag. We hopen zo snel als mogelijk door te reizen naar het binnenland. Nu kan dit ‘snel’ best een week of drie a vier gaan duren… We zullen het zien. We houden jullie op de hoogte. Hartelijke groet, Marco en Marjolein