Marco & Marjolein in Suriname

Ons leven met de Wajana's

9 september 2012
door MJS
7 reacties

Met de hangmat …

Het laatste weekeind van augustus zijn we met een aantal mensen naar Cayote geweest, met onze hangmat. Cayote is een Wajana dorp in Frans Guyana. Hier wonen een aantal mensen die geregeld naar de kerk komen in Lawa. Zij gaven aan dat er op hun dorp verschillende problemen waren ontstaan in de onderlinge relaties vanwege dronkenschap en daaraan gerelateerd, fysiek geweld.Cayote bestaat, zoals alle Wajana dorpen, uit een aantal families. De huizen staan per familie bij elkaar. Alsof je in Nederland in elke straat een familie zou hebben. Overgrootouders, grootouders (de leiders van het grote gezin), ouders, kinderen en kleinkinderen wonen dan allemaal in 1 straat. De onderlinge band is hecht, maar tegelijkertijd ook kwetsbaar. Wanneer er binnen een familie problemen ontstaan dan gaat het vaak fout. Niemand kan dan inspringen, want je bent allemaal betrokken.In Cayote was een probleem ontstaan toen twee jonge mannen elkaar te lijf waren gegaan met kapmessen. Een van hen ligt nu nog steeds zwaar gewond in het ziekenhuis in Cayenne (de hoofdstad van Frans Guyana). De ander zit vast bij de gendarmerie in Maripasoula. De vader van die twee loopt rond met een zwaar schuldgevoel. Het hele dorp is betrokken bij dit geheel en er ligt een sfeer van druk en moeite zolang niet duidelijk is hoe het met beide jongens af zal lopen.

In Cayote wonen ook een aantal leiders van de kerk op Lawa. Zij hadden ondersteuning gevraagd om met de mensen in gesprek te kunnen gaan en hen te bemoedigen vanuit het Evangelie. Vandaar onze hangmat-trip.Beide avonden hebben we een film over het leven van Salomo vertoond. Dat is altijd een goede gelegenheid om mensen bij elkaar te krijgen en hen een boodschap mee te geven, die ze uit hun eigen cirkel van gedachten haalt en nieuw zicht op Gods genade geeft.We konden met veel mensen spreken. Hebben in het dorpshuis samen uit de bijbel gelezen en gebeden. Ons luisterende oor en open hart was voor velen een welkome steun. Wij verlangden om met de leiders tot het punt te kunnen komen dat zij samen in hun dorp bijbelstudie zouden gaan doen en op zondag een samenkomst gingen beleggen. In onze gesprekken kwam dat ook als een verlangen in hun hart naar voren. We hebben ze bemoedigd om daar dan ook mee aan de slag te gaan.Toen we weer naar huis gingen stapten we echt anders in de boot dan toen we aankwamen. De mensen zwaaiden ons uit en waren echt bemoedigd om binnen de gegeven omstandigheden de moed niet te verliezen en de onderlinge saamhorigheid juist te versterken. We blijven bidden voor de nu ontstane kleine gemeente in Coyote.

3 september 2012
door MJS
11 reacties

Ons outhouse is af

Eindelijk is het outhouse af. Voor wie niet weet wat een outhouse is even een korte uitleg. Een outhouse is allereerst iets als een ‘huis’. Tussen aanhalingstekens want, het heeft wel een vloer, dak, muren en een deur en je kunt er zelfs geruime tijd redelijk gemakkelijk zitten, maar om het een huis te noemen gaat eigenlijk wel iets te ver. Out staat voor ‘uit’ of eigenlijk beter voor ‘buiten’. Dit wil zeggen dat het ‘huis’ dus buiten staat. Nu is dat voor elk huis het geval, maar in dit geval is het maar goed ook. Een outhouse is namelijk een wc zonder water, en daarmee dus eigenlijk een ‘c’. Maar goed, wanneer we zouden zeggen dat we een aantal weken bezig zijn geweest met onze ‘c’ dan zou de indruk kunnen ontstaan dat we onze stemmen aan het stemmen zijn geweest. Welnu, alle gekheid op een stokje, ons outhouse is af.

Het bouwen ging wel maar alle gedoe daar omheen viel best tegen. Eerst moesten we planken kopen. Dan vind je vers hout. Die planken krimpen aanzienlijk gedurende een aantal weken. Daarom hebben we ze eerst maar zes weken laten liggen afgedekt met een aantal zinkplaten om alvast op temperatuur en dus in vorm te komen. De zinkplaten hebben we kunnen vinden bij de chinees. Die verkoopt zo’n beetje alles wat los of vast zit en waar vraag naar is. Handel heet dat.

Een essentieel onderdeel van een outhouse is het gat waar je het boven bouwt. Dat is zo’n 3 meter diep en een anderhalf vierkante meter in het vierkant. Dat graaf je niet zo maar even. Twee indianen hebben daar twee dagen aan gezwoegd. Met een pikhouweel de grond losmaken en uiteindelijk emmer voor emmer naar boven tillen. De aarde, zand in kleiachtige vorm, hebben we gebruikt om de vloer onder ons huis op te hogen voor we het cement gingen storten. Dat kwam dus goed uit. Naderhand hebben we het gat nog een keer leeg moeten emmeren. De regen stopt niet bij ons gat.

Van een oud pand waar een aantal flinke palen nog overeind stonden hebben we de dragende balken weggesleept. Dan moet je denken aan balken van zo’n 4 a 5 meter van ijzerhout. Dat rot niet en wordt na droging zo hard als staal. De boormachine heeft zich naderhand heet gedraaid om de spijkergaten voor te kunnen boren. Zonder voorboren gaat daar geen spijker in. Van deze balken hebben we de hoekpalen van ons outhouse gemaakt. Een aantal planken vormden de vloer en ons meesterstuk: de stoel. Gekroond door een heuse wc bril zou je haast denken met een echte wc te maken te hebben. Het ontbreken van de stortbak (de ‘w’) brengt je wel op andere gedachten. De planken die we nog over hielden hebben we in repen van 7 cm breed gezaagd en daarmee de dragers van het dak en de wanden gefabriceerd. Alles werd stevig ingepakt met zinkplaten. Je kunt je voorstellen dat iemand in ons outhouse op klaarlichte dag eigenlijk een thermometer mee moet nemen om te kunnen zien of het kookpunt wordt bereikt.

Ons werk werd mede mogelijk gemaakt door veelvuldig en op velerlei wijze gebruiken van een handcirkelzaag. Dat is in deze omgeving eigenlijk kinderspel. Het echte werk wordt door de indianen gedaan met een kettingzaag. Daarmee bouw je muren, deuren en ramen op de indiaanse millimeter nauwkeurig.

Het outhouse werd gebouwd vanwege de relatief geringe capaciteit van onze septic tank. De wc in het huis is gemaakt voor gebruik door twee mensen. Nu we vaker gasten verwachten ontstond de behoefte om onze wc capaciteit te verhogen. Mocht je van plan zijn ons eens te komen bezoeken, hartelijk welkom. Deze voorziening staat klaar…. 🙂

18 augustus 2012
door MJS
5 reacties

Het ene feest na het andere

De afgelopen weken stonden weer bol van de activiteiten. 6 augustus kwamen Roy en Margaret weer terug uit de stad. Daarnaast kwamen ook Anneke Kempers en Ilse van Dijk met hen mee. Anneke komt elk jaar voor een aantal weken tijdens de schoolvakantie. Samen met Ilse verzorgt ze een Vakantie Bijbel Week voor de kinderen van het dorp. Gelijk na hun aankomst werden de dozen met kleding uitgepakt die we destijds al met de boot hadden meegebracht.

 .

 

 

 

 

 

 

De woonkamer veranderde daarmee snel in een kledingwinkel. De verkoop was op donderdag – en vrijdagmorgen. Het huis was voortdurend vol met mannen, vrouwen en kinderen. Een gezellige maar ook heel drukke boel. Er zijn ook veel mensen van de dorpen langs de rivier gekomen. Dat die dagen de verkoop zou zijn was via de ‘Wajana couranti’ (en die wordt nergens gedrukt..) als een lopend vuurtje langs de rivier gegaan. Van heinde en verre kwamen de mensen op bezoek. Kleding is in deze omgeving haast niet te koop. De chinese winkels hebben wel iets, maar van slechte kwaliteit en tegen een hoge euro prijs.

Zaterdag 11 augustus hebben we een verrassingsfeest voor Roy en Margaret gehouden. Zij zijn deze maand 50 jaar getrouwd en dachten dat rustig weggestopt in het bos zonder al te veel gedoe te vieren. Dat gedoe hebben wij voor ze verzorgd. Ruim een jaar waren we bezig met de voorbereidingen. En zij wisten van niets. Naast 50 jaar huwelijk was een tweede reden dat ze nu 42 jaar onder de Wajana indianen actief zijn. Dit zal hun laatste jaar worden. Ook een goede reden om een moment bij stil te staan. Met een aantal leiders van het dorp hadden we in de ochtend een dankdienst voorbereid, daarna met alle gasten (zo’n 250 indianen van het dorp en vanaf de rivier en een aantal gasten uit de stad) samen lunchen en aansluitend een sport en spelmiddag rondom ons huis. ’s Avonds nog een bijeenkomst in de kerk waar we video’s en foto’s ‘uit de oude doos’ hebben bekeken. De dag was een groot succes. Als klap op de vuurpijl hadden we de afgelopen weken nog kunnen regelen dat de MAF aan verrassingsvlucht heeft gemaakt om een aantal gasten uit de stad in te vliegen voor de dankdienst. Anneke Kempers had voor ze hierheen kwam allerlei mensen benaderd om een felicitatiebericht in te sturen via post of e-mail. Wij hadden in de weken dat ze in de stad waren alle mensen van het dorp gevraagd of we een familiefoto van hen konden maken. Voor ons een goede gelegenheid om iedereen op te zoeken met als resultaat een prachtig digitaal fotoboek voor Roy en Margaret. De leiders van het dorp hadden een wat bredere kijk op gastvrijheid rondom dit feest. De vele gasten van buiten het dorp waren al op vrijdag gekomen (konden ze gelijk de verkoop meemaken) en bleven ‘vanzelfsprekend’ tot en met zondag. Dan moet er wel iedere dag voor ruim 150 mensen worden gekookt. Het is hun eer te na om dan onvoldoende voeding te hebben. We hebben vrijdagmiddag dus nog boodschappen gedaan bij de chinees verderop. Nog een zak van 25 kg rijst en twee zakken diepgevroren kip. Jammer dat de rijst voor de helft bedorven bleek te zijn…

De week daarna werd het Vakantie Bijbel Feest gehouden met elke dag ruim 60 kinderen. Marco en Roy hebben in die week het outhouse verder afgebouwd. Daarover volgende week meer.

18 augustus 2012
door MJS
1 reactie

Ontmoetingsavond M&M – woensdag 19 september 2012

Marco en Marjolein verwachten halverwege september 2 weken in Nederland te zijn. Ze willen graag zoveel mogelijk van u spreken en ontmoeten in deze korte periode en daarom organiseren we een ontmoetingsavond op:

Woensdag 19 september a.s., 19:30 – 22:00 uur,

Evangeliegemeente De Regenboog,

Emmerschans 2, 3905 XG Veenendaal.

De avond is bedoeld voor iedereen die geïnteresseerd is in en betrokken is bij het werk van Marco en Marjolein. Als het goed is staat deze avond al in uw agenda genoteerd. Nee? Doe dat dan alsnog 🙂 Het wordt een gezellige, informatieve, afwisselende en interactieve avond.

Wilt u ons laten weten of we op uw komst mogen rekenen? Dit is nodig om een  inschatting te maken van de benodigde catering voor die avond. Opgeven kan via een reactie op dit bericht of via een mail naar tft.schuurmans@gmail.com. Het is natuurlijk niet verplicht u van te voren op te geven dus mocht u alsnog op het laatste moment besluiten om toch gezellig langs te komen, dan bent u van harte welkom.

Graag tot woensdag 19 september! We hopen dat u aanwezig kunt zijn.

Mocht u vragen hebben, neem dan gerust contact op met ons via tft.schuurmans@gmail.com of bel met Jiska Chin-A-Teh – Schuurmans (06-42221544).

Hartelijke groeten,

het ThuisFrontTeam van M&M

5 augustus 2012
door MJS
14 reacties

Een gladde vloer…

Eindelijk is het dan zover. De vloer onder ons huis is af. Twee weken hebben we hard gewerkt om alles af te krijgen. Zo’n klus vraagt het nodige aan improvisatie en flexibiliteit. Het duurde een aantal weken om 24 zakken cement te pakken te krijgen bij een Chinese winkel verderop aan de rivier. Dan iemand vinden die 3,5 m3 zand uit de rivier wil scheppen en naar ons huis wil kruien (50 kruiwagens). Dan nog twee werkers vinden die verstand hebben van werken met cement en ook nog beschikbaar zijn om de klus te klaren. Zij dachten dat het twee dagen werk zou zijn… dat werden dus twee weken! Alles bij elkaar hebben de voorbereidingen zo’n twee maanden in beslag genomen.

Eerst werden telkens een aantal kruiwagens zand geschept om die te mixen met cement. Daarna water erbij waardoor de massa nog zwaarder werd. Dan alles flink blijven omscheppen om alles tot een mooie brei te maken. Heel wat calorieën gingen in ‘rook’ op. Maar het resultaat is er dan ook naar.

Pronkstuk van het werk is de vloer bij de douche. Die moest mooi schuin naar beneden lopen vanaf de douche naar het afvoerputje. Dat moest weer zo zijn aangelegd dat het water daarna via de al bestaande pijp naar buiten (over de rand van de afgrond naar de rivier) zou gaan. Dit leverde wel wat denkwerk op, aangezien de vloer dan zo’n 20 cm hoger uit moest komen om alles goed te laten afvoeren. Dat is uiteindelijk gelukt. Naderhand hebben we de boel nog netjes aangekleed met een aantal bamboe rolgordijntjes met als resultaat een nette ‘jungle badkamer’. Het kostte wel wat overredingskracht om onze indiaanse werkers te laten inzien wat de bedoeling was. Zij hebben hier nog nooit een douche gezien. Je baadt toch gewoon in de rivier!?

Het is heerlijk om nu onder het huis gewoon op blote voeten rond te kunnen lopen. Onze begroting bleek wel aardig in de buurt te zitten. Op de projectpagina staat het financiele resultaat.

Wanneer we straks weer beneden gaan slapen staan onze tafel en stoelen in de benedenkamer voor de deur van de slaapkamer. Zie je het al voor je? Uitzicht op de rivier, briesje in je gezicht, en dan … studeren maar!

Volgende week komen Roy en Margaret weer naar Lawa terug. Dan komt Anneke Kempers mee, samen met Ilse van Dijk. Anneke maakt deel uit van ons ThuisFront Team. Zij komt nu alweer een aantal jaren in de zomerweken naar Lawa om te werken met de kinderen op het dorp. Anneke heeft in het verleden hier gewerkt als verpleegkundige. Zij spreekt de taal en kent de mensen. Ilse van Dijk heeft haar loopbaan als leerkracht gewijd aan de Wajana’s in Apetina. Zij spreekt de taal en kent de cultuur. Nu ze is gepensioneerd woont ze in Paramaribo. Zij komt mee om Anneke te helpen in de Vakantie Bijbel Week. Dat worden waarschijnlijk drukke weken.

Eerst houden we een kledingbeurs. Daarvoor heeft Anneke 15 dozen met kleding uit Nederland opgestuurd. Die staan al bij ons opgeslagen. We hebben de dozen destijds met de boot gebracht. Daarna hebben we op zaterdag 11 augustus een feestdag gepland als verrassing voor Roy en Margaret in verband met hun 40 jaar zendeling zijn onder de Wajana’s. Die dag gaat nu als een ‘lopend vuurtje’ door de dorpen langs de rivier als ‘het geheim’. Na een aantal voorbereidende bijeenkomsten met een aantal leiders hebben ze het plan twee zondagen geleden in de kerk bekend gemaakt. Nu zijn we druk bezig om van ieder gezin op het dorp een familiefoto te maken. Zaterdag 11/8 beginnen we met een dankdienst, daarna lunchen we met zo’n 400 mensen. ’s Middags houden we een spelmiddag met groepsspelletjes als kanovaren, touwtrekken, spijkerpoepen… ’s Avonds hebben we nog een bijeenkomst waar we foto’s en filmpjes kijken van de afgelopen 40 jaar. De week daarna is het Vakantie Bijbel Feest. De weken daarna plannen we nog een dag of 4 (‘met onze hangmat’) de rivier op te gaan om ergens in de jungle te gaan jagen en vissen.

Ondertussen maken we vorderingen met onze taalstudie. We krijgen er steeds meer plezier in en merken dat ook in de relaties met de mensen om ons heen. De weken zonder Roy en Margaret waren daarbij erg bemoedigend. Wij zien er niet tegenop dat we straks vooral samen in de dorpen zullen wonen.

Hartelijke groeten vanuit een steeds warmer wordend Lawa, Marco en Marjolein

23 juli 2012
door MJS
9 reacties

Hoe droog is ons voedsel?

We zitten volop in de experimenteerfase met onze gedroogde groenten en vlees. In het weekend kookt Marjolein, door de week staat Margaret in de keuken. Door deze taakverdeling heeft Marjolein in de week haar handen helemaal vrij voor taalstudie.

De dingen die we tot nu toe uitgeprobeerd hebben smaakten prima, maar we moeten wel goed kauwen. Dat is goed voor de spijsvertering zullen we maar zeggen. We merken wel dat de smaak door het droogproces wel wat verandert, maar tot nu toe is het experiment voor ons geslaagd.

De groenten en het vlees zijn nu al een maand of drie vacuüm en ze houden het prima! Onze eerste tomaten die we gedroogd hadden, waren nog niet droog genoeg. Al doende leert men en wat we nu meegenomen hebben, is allemaal okay. Het is wel elke keer bedenken wat met wat te combineren valt.

Een van de topgerechten voor ons is sopropo met zoutvlees. Alleen nog wat rijst erbij en smullen maar. Sopropo is een bittere groente, dus we kennen een aantal mensen die we dit gerecht absoluut niet voor kunnen zetten. Je moet met dit eten wel een goede planning hebben.

’s Avonds zetten we de groente en het vlees al in water om weer ‘zacht’ te worden. Dan kan Marjolein in de loop van de ochtend het eten klaar gaan maken, zodat rond het middaguur er een warme maaltijd op tafel staat. Het is echt heel bijzonder om te zien hoe veel vocht er opgenomen wordt. De bijgevoegde foto’s laten het verschil goed zien.

Hartelijke groeten vanuit de jungle,

Marco & Marjolein

 

7 juli 2012
door MJS
11 reacties

Goed nieuws .. verblijfsvergunning rond!

Op dit moment verblijven we een paar dagen in Paramaribo. We zijn dinsdagmiddag ingevlogen met de MAF. De afgelopen week was ons luchtruim afgesloten voor de burger luchtvaart. Dit was in verband met een zeer geslaagde actie van het Nationaal leger van Suriname in samenwerking met het leger van Frans Guyana, gericht op een aantal leden van een Braziliaanse bende. Deze hadden niet ver bij ons vandaan een Franse legerhelikopter neergehaald waarbij een aantal militairen zijn gesneuveld. Na deze ernstige geweldsuitbarsting hebben de autoriteiten van beide landen de handen ineen geslagen en een klopjacht op de bende ingezet. Een aantal van hen zijn op Surinaams grondgebied overmeesterd en naar Paramaribo gebracht.

Wij zijn blij dat we deze week weer konden vliegen en toen we hoorden dat de MAF dinsdag een vlucht naar Lawa had hebben we de gelegenheid aangegrepen om met hen naar de stad te komen. Daar hoorden we dat we onze verblijfsvergunning hebben gekregen voor een periode van twee jaar. Dat scheelt volgend jaar een hoop gedoe om alles weer te gaan verlengen. Komende maandag vliegen we weer naar Lawa, nu zonder Roy en Margaret. Zij blijven in de stad en voegen zich pas begin augustus weer bij ons in het bos. Wij zien er best naar uit om straks een aantal weken samen in het huis te kunnen zijn en onze weg te vinden naar de mensen in het dorp.

Kinderen spelen op het balkon

In het dorp hebben ze geen speeltuin. Er is wel een voetbalveld en een volleybalveld. Daar wordt door de volwassenen en de tieners veel gebruik van gemaakt. Voor de kinderen is er eigenlijk niets in het dorp. Daarom staat er bij ons op het balkon een spelletjeskast met puzzels in allerlei varianten.Marjolein kwam er zelfs een puzzel uit haar kindertijd tegen. Dan weet je ook meteen de herkomst van de spellen en puzzels: Amerika en Nederland. ’s Middags na het rusten, dus zeg vanaf een uur of 3 mogen de kinderen komen spelen. Op zaterdag mogen ze de hele dag komen en op zondag is de spelletjeskast op slot. Er wordt heel regelmatig gespeeld op het balkon. We horen de kinderen Wajana en Frans door elkaar heen praten omdat de kinderen hier aan de Franse kant op school gaan. In het dorp is (nog) geen school. Regelmatig komen de kinderen een zak met lemmetjes (limoenen) brengen. Daar krijgen ze ook weer wat voor terug: een aantal snoepjes, een paar dingen voor in het haar, een t-shirt.

Vorige week hadden we zeker vijftig lemmetjes in huis. We zijn dan ook flink bezig geweest met allerlei recepten waar we lemmetjessap in konden verwerken.

In verband met de zomervakantie komt er de komende weken om de andere week een bericht van ons op ons weblog. Goede vakantie toegewenst en graag tot ziens in September.

24 juni 2012
door MJS
13 reacties

Weekeind in Palamino pata

Afgelopen zondagavond (17/6) keerden we terug van een geweldig weekend zo’n twee uur varen stroomopwaarts, net boven de grote stroomversnellingen. We mochten een groep van zo’n 50 mensen bemoedigen met verschillende boodschappen en twee films. Vrijdagmiddag op het heetst van de dag gingen we op pad. Onderweg hebben we alle dorpen proberen te noteren. Hier een nederzetting, daar een chinees, dan weer een stroomversnelling. Een prachtige reis met adembenemende plekjes langs de rivier. Vrijdagavond begon met een dienst van 2 uur, daarna hebben we het eerste deel van de DVD ‘het leven van Paulus’ via de beamer vertoond. Toen was het echt wel tijd voor onze hangmat. Zaterdagmorgen weer een samenkomst, ’s middags gingen we nog een stukje verder de rivier op om mensen te ontmoeten die we nog niet hadden gezien in het dorp en daarna rust in de hangmat. Aan het eind van de middag vertoonden we de DVD ‘The Enemy God’ over een Indianenstam in Venezuela. Een heel herkenbaar verhaal voor de mensen hier.

Daarna 3 kwartier pauze om te baden in de rivier en daarna gelijk weer een samenkomst van zo’n 2 uur gevolgd door deel twee van ‘het leven van Paulus’.

Zondagochtend begon de samenkomst om kwart voor 10. Marco heeft zaterdagmorgen en zondagmorgen een boodschap verzorgd uit de eerste twee hoofdstukken van de brief aan de Efeziers. Na de dienst was er een heerlijke maaltijd. Speciaal voor ons is er twee dagen rijst met kip gekookt. Terwijl wij juist het eten van de Wajana’s wilden proeven! Dat hebben we ook gedaan hoor. Er was elke dag vers gevangen vis in een peperjus, heerlijk! Daar kon je dan je stuk cassave brood in dopen. Dat smaakte uitstekend. En dat gebeurt dan met 15 mensen tegelijk rondom de tafel, breek het brood en doop het in de pan. Zondag was er ook gerookte vis en zelfs een gerookte toekan (een kleine soort) en gekookte leguaan. De oplettende lezer heeft gemerkt dat er nog geen groente genoemd is, die wordt ook niet gegeten. Voor ons heel vreemd. Men eet wel fruit zoals papaja of bananen maar groente…?

De terugweg ging even iets sneller omdat we stroomafwaarts gingen. Onderweg hadden we, net als op de heenweg, een tussenstop waar de meeste mensen uit de kano stapten en over het eiland naar de andere kant liepen. De ‘motorman’ en de ‘soelaman’ voeren de kano door de grotere stroomversnellingen naar de plek waar wij weer in de kano stapten. Op Lawa aangekomen, stapten Roy, Marco en Marjolein aan land. Bij het omhoog dragen van de bagage verloor Marjolein haar evenwicht en viel steil achterover naar beneden vanaf een hoogte van zo’n twee en een halve meter. De enige verwonding die ze aan die val heeft overgehouden is een schaafwond bij haar linker pols en een schaafplek op haar rechter scheenbeen. Wat een wonder! De schrik zat er bij alle toeschouwers goed in. ’s Avonds kwam de familie met wie wij meegereisd waren even kijken of het echt wel goed met Marjolein ging. We hebben samen God gedankt voor zijn bescherming.

Dank voor jullie gebed voor ons! Zoals jullie merken, worden jullie gebeden verhoord.  We bidden ook voor jullie en hopen dat het goed met jullie gaat.

 

Heel veel liefs van ons uit de luidruchtige jungle

Marco en Marjolein

18 juni 2012
door MJS
13 reacties

Regeren is vooruitzien…

We zijn ons bewust dat in Nederland de zomervakantie alweer voor de deur staat. De komende weken gaan veel mensen op reis. We wensen jullie van hieruit alvast een fijne vakantie toe.

Wij hopen in september voor twee weken in Nederland te zijn in verband met een familiefeest. Dan beleggen we ook een ontmoetingsavond  om zoveel mogelijk vrienden te kunnen zien en spreken. In overleg met ons ThuisFrontTeam vragen we jullie nu alvast om de avond van 19 september in je agenda te willen noteren. Vanuit ons TFT volgen naderhand de details over tijd en plaats.

We hebben gezien dat het Nationaal Leger even verderop langs de rivier een kampement heeft ingericht, precies tegenover het kamp van het leger van Frans Guyana. Men wil zo een blokkade over de rivier maken om te kunnen voorkomen dat steeds meer illegale goudzoekers naar het gebied ‘boven’ Lawa komen om daar ongecontroleerd naar goud te zoeken. Deze goudzoekers gebruiken kwik als belangrijkste ‘bindmiddel’ van fijn goud. Bij het scheiden van goud van kwik komt telkens een geringe hoeveelheid kwik in het oppervlaktewater. Dit vervuilt de vis en bedreigt de mensen die de vis als voedsel eten. We zien regelmatig boten met militairen langs ons huis komen. Ook zorgt dit kampement voor meer vliegverkeer naar onze airstrip, omdat zo voorraden en bezoek worden aangevoerd. Voor ons gunstig omdat we dan sneller een gelegenheid hebben om als ‘backload’ mee te kunnen vliegen naar de stad.

In de komende weken gaan we zelf de rivier op om een bezoek te brengen aan een dorp waar vanuit ons dorp regelmatig mensen heen gaan om het evangelie te brengen. Dat wordt een paar dagen weg ‘met onze hangmat’, d.w.z. we blijven onderweg overnachten. We zijn benieuwd.

Inmiddels zijn we al een aantal keren ‘op pad’ geweest met onze eigen buitenboordmotor. Hij loopt als een trein en heeft de eerste uren ‘indraaien’ goed doorstaan. Voor alle duidelijkheid, dat ‘indraaien’ noemen de indianen ‘breken’. Denk aan het temmen van een wild paard, maar dan achterop een kano. Gebruik vooral je fantasie hierbij…

Ook verwachten we eind juni een bezoek van onze World Team veldleider hier in Suriname, Gurudatt Shiwdat. Zelf gaat hij, met zijn gezin, vanaf augustus voor 6 maanden naar Amerika om hun thuisgemeente te bezoeken. We laten hem graag zien hoe we hier nu leven en hoe we zijn gevorderd in de taal.

Begin juli gaan Roy en Margaret naar de stad terug en blijven wij samen achter in het huis op Lawa. We hopen en verwachten dan zover te zijn met onze studie van het Wajana dat we ons zelf kunnen redden. Roy en Margaret komen begin augustus terug, samen met Anneke Kempers. Dan vangt een drukke periode aan waarna we begin september naar Nederland hopen te vliegen.

9 juni 2012
door MJS
10 reacties

Regen, regen en nog eens regen…

Dat we nu in de grote regentijd leven wordt niet alleen maar duidelijk uit de datum op de kalender. We merken het vooral aan de elkaar opvolgende weken met veel regen in de vorm van forse regenbuien die vrijwel elke dag onze waterbakken helpen vullen.

De grond wordt hiermee zacht, de atmosfeer wordt steeds vochtiger en allerlei beestjes komen tevoorschijn die je in een droge periode vrijwel niet ziet.

Wanneer we aan het einde van de middag gaan baden in de rivier is het een prachtig gezicht wanneer kleine visjes telkens boven water springen om vliegende mieren te vangen. Soms merk je dat ze aan onze benen proeven of wij ook eetbaar zijn. Vaak springt er een visje nog geen tien cm naast ons omhoog. En stiekem vangen we ook wel eens een mier om dan te zien dat een vis hem al te pakken heeft voor hij het wateroppervlak bereikt heeft.

Tegen de tijd dat het donker wordt hebben we de luiken voor de ramen al gesloten om te voorkomen dat er teveel van die beestjes naar onze TL-lampen vliegen. Laatst konden we niet aan tafel eten omdat het daar krioelde van de vliegende mieren.

Vaak komt zo’n grote bui net na de middag. Terwijl we beneden in onze hangmat liggen te rusten. Dan kun je beter naar binnen gaan, anders waai je uit de hangmat. Net voor zo’n bui uit komt eerst een forse hoeveelheid wind. Laatst was die zo sterk dat een aantal zinkplaten bijna van het dak van de kookhut van de buren waaide. Ook is er een huis in het dorp ingestort. Nu was dat gelukkig niet bewoond. Een groep jongeren stond daarnaast te voetballen. Ze konden net op tijd wegkomen toen plotseling en windvlaag het dak van de huis in liet storten.

Wij hoorden een enorm gekraak maar dachten dat er ergens in het bos een boom omwaaide. Dat gebeurt wel vaker. Pas later zagen we de ravage. Wat een schrik. We zijn dankbaar dat de jongeren net op tijd weg konden komen en dat er geen gewonden zijn gevallen.

Na een grote bui komen de wolken in het bos omhoog. Je ziet dan hoe warm de aarde is.